Rozumienie dziecięcych fobii: więcej niż codzienne obawy

W każdym dziecięcym życiu pojawia się strach. Cienie, które zbijają się w rogu, uderzenie grzmotów grzmotów lub oczekiwanie pierwszego dnia w szkole mogą wywołać zupełnie normalne lęk. Jednak gdy strach staje się trwały, nadmiernie i zaczyna zakłócać codzienne życie dziecka, może to sygnalizować fobię.

Częste fobii dziecięce skupiają się na zwierzętach (pająki, psy, węże), środowiskach naturalnych (wyższa, burza, ciemność), procedurach medycznych (agoły, wizyty stomatologiczne) lub sytuacjach społecznych (głównie mówiąc, jedzenie z innymi).

Rozpoznawanie objawów fobii u dzieci

Chociaż każde dziecko jest wyjątkowe, pewne zachowania wskazują, że strach przekroczył granicę i wchodził w obszar fobii:

  • Ekstremalny atak lękowy lub atak paniki gdy spotykasz obawiany obiekt lub sytuację, nawet poprzez zdjęcia, filmy lub historie.
  • Trwałe unikanie które zakłócają codzienne życie, takie jak odmowa pójścia do domu przyjaciela z powodu psa lub pomijanie wycieczek szkolnych z powodu strachu przed wysokością.
  • Objawy fizyczne w tym drżenie, pocenie, nudności, szybkie bicie serca, zawroty głowy lub płacz, które są wyraźnie nieproporcjonalne do rzeczywistego zagrożenia.
  • Trudność koncentracji lub obsesyjne obawy o spotkanie z fobicznym wyzwalaczem, czasami planowanie całych dni, aby go uniknąć.
  • Niedobór trwający sześć miesięcy lub dłużej, które pomaga odróżnić przejściowy strach rozwojowy od fobii, która wymaga interwencji.

Jeśli obserwujesz te oznaki, ważne jest, aby odpowiedzieć z empatią, a nie z logiką. Oświadczenia takie jak "nie ma się czego bać" rzadko pomagają i mogą zwiększyć wstyd. Zamiast tego, potwierdź uczucia dziecka, mówiąc: "Widzę, że to naprawdę przeraża cię. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne podkreśla, że uznanie lęku jest pierwszym krokiem w nauczaniu dzieci, że lęk jest czymś, co mogą nauczyć się zarządzać.

Nauka, która sprawia, że ludzie nie mają fobii: dlaczego stopniowe rozwiązywanie problemów działa

Fobie to uczenia się odczuwania strachu, które są zakorzenione w migdale mózgu, centrum przetwarzania emocji. Kiedy dziecko doświadcza przerażającego wydarzenia lub wielokrotnie słyszy ostrzeżenia o potencjalnym zagrożeniu, migdala tworzy silne związki między wyzwalaczem a niebezpieczeństwem. Z czasem mózg generalizuje tę reakcję, powodując zachowania unikania, które wzmacniają strach. Złamawienie tego cyklu wymaga techniki zwanej terapią ekspozycji, najbardziej ustaloną, opartą na dowodach leczenie fobii u dzieci i dorosłych.

Stopniowe, wspierające rozwiązywanie problemów odzwierciedla zasady terapii ekspozycji, ale w delikatniejszym, prowadzonym przez rodziców formacie. Zamiast zmuszać dziecko do stawienia czoła największemu strachu naraz, co może mieć odwrotny skutek i pogłębić fobię, rozbierasz proces na małe, zarządzalne kroki. Narodowy Instytut Zdrowia Umysłowego W neurologicznym zakresie każdy mały sukces pomaga mózgowi tworzyć nowe, bezpieczniejsze wspomnienia, które konkurują z starą odpowiedzią na strach, osłabiąc jego przychwyt.

Wprowadzenie stopniowego i wspierającego planu rozwiązywania problemów

W ramach tych strategii tworzą się strukturalne, ale elastyczne ramy.

1. Wychowuj i normalizaj strach

Zacznij od tego, że uczysz dziecko, że lęki są powszechną, normalną częścią bycia człowiekiem. Użyj książek, prostych analogii lub krótkich filmów, aby wyjaśnić, jak działa mózg. Na przykład powiedz: Możny mózg próbuje cię chronić, ale czasami to brzmi fałszywy alarm. Możemy pomóc mu dowiedzieć się, że to coś nie jest tak niebezpieczne, jak myśli. To usuwa wstyd i stawia cię jako sojusznika, a nie sierżanta.

2. Wspólnie budujcie hierarchię lęku

Hierarchię lęku to drabinę kroków, które obejmują od najmniej wywołujących lęk do najbardziej wywołujących lęk związanych z fobią.

  1. Spójrz na kreskówkę psa (niedobór lęku).
  2. Oglądaj krótkie, spokojne nagranie na którym pies bawi się.
  3. Spójrz na zdjęcie prawdziwego psa z drugiej strony pokoju.
  4. Stać naprzeciwko ulicy i patrzeć jak pies przechodzi po wiązce.
  5. Bądź w tym samym pokoju, gdzie małe, spokojne, pociągnięte piesko, gdy go przytuścisz.
  6. Przyczep się do psa, gdy jest spokojnie, z ręką nad jego ręką.
  7. Trzymaj paskę psa przez kilka sekund, póki jesteś w pobliżu.
  8. Spędzisz pięć minut bawiąc się z znanym, delikatnym psem.

Pozwól dziecku pomóc w zorganizowaniu tych kroków. Ich wkład zapewnia, że drabinę można osiągnąć i daje im poczucie własności. Napisz lub rysuj drabinę i umieść ją na lodówce. Ta konkretna mapa zapewnia jasny obraz postępu, który może być niesamowicie motywujący dla dzieci.

3. Zacznij stopniowo odkrywać się metodami gruntowania

Teraz nadszedł czas, aby wspinać się po drabinie, ale tylko po jednym stopniu.

  • Duże oddychanie brzucha: Wdychać przez nos przez 4 sekundy, trzymać przez 4 sekundy, wydychać przez usta przez 6 sekund.
  • 5-4-3-2-1 zmysły: Nazwaj 5 rzeczy, które widzisz, 4 czujesz, 3 słyszysz, 2 pachniesz i 1 smakujesz.
  • Pozytywny samokład: Jestem odważny, mogę sobie poradzić, to uczucie przejdzie.

W czasie wywołania większego niepokoju, zachowanie dziecka wysyła silny sygnał, że sytuacja jest naprawdę niebezpieczna. Jeśli dziecko jest przepełnione, zwróć się do poprzedniego, łatwiejszego kroku i spróbuj ponownie później.

4. Użyj zabawy i opowiadania opowieści, aby zdobyć władzy

Dzieci uczą się poprzez grę. Włączyć obawiany przedmiot do wyobraźniowych gier. Dla dziecka, które boi się lekarzy, zagraj w rolę w weterynaryjną kontrolę zwierzęcia wypełnionego. Dla dziecka, które boi się burzy, przeczytaj historie o postaciach, które uczą się zachować spokój podczas gromów i błyskawicy. Gra zmniejsza postrzegane zagrożenie i daje dziecku poczucie kontroli nad sytuacją.

Możesz również stworzyć śważny listę kontrolną z naklejkami lub gwiazdami za każdy wykonany krok. Małe, niepotrzebne nagrody, takie jak wybór filmu na rodzinną noc lub zarabianie dodatkowego czasu na ekraniepotęgowanie pozytywnych związków.

5. praktyka konserwacji i zapobiegania nawrotom

Po tym jak dziecko wzniesie się na szczeblu hierarchii, ucz się jego osiągnięć. Jednak fobii mogą pojawić się ponownie w stresach (przeniesienie do nowej szkoły, przerażające wydarzenie nowego wydarzenia) lub po nowym przerażającym doświadczeniu. Zachęcaj dziecko do okresowego praktykowania kroków, nawet drobnych, aby starzy wzorce strachu nie odzyskały siły. Naucz je, że powstanie nie oznacza porażki mieli już umiejętności i zawsze mogą wrócić do wcześniejszego kroku, jeśli to konieczne. Amerykańska Akademia Psychiatrii Dziecka i Młodzieży zawiera dodatkowe wskazówki dotyczące zapobiegania nawrotom.

Dodatkowe wskazówki dla rodziców

Poza planem krok po kroku kilka ogólnych zasad może sprawić, że proces będzie bardziej płynny i skuteczny.

Bądź konsekwentny i cierpliwy

W niektórych krokich może zająć wiele dni, a w innych tygodnie. Nie spieszaj się. Każde dziecko porusza się własnym tempem, a ciśnienie może odwrócić postępy.

Używaj pozytywnego wzmocnienia, a nie kary

Nie wstydź się, ani nie karz zachowania, które nie jest w stanie znieść. Jeśli dziecko odmawia wykonania kroku, przyznaj się do jego obaw i zmniejsz wymagania. Powiedz: "Widzę, że jesteś przerażony.

Zaangażuj w to szkołę i innych opiekunów

Jeśli fobija wpływa na uczestnictwo w szkole lub na działalność społeczną, współpracuj z nauczycielami i doradcami szkoły. Podaj swój plan hierarchii, aby mogli zapewnić konsekwentne wsparcie. Na przykład, jeśli dziecko boi się mówić w klasie, nauczyciel może pozwolić, aby najpierw przedstawiło się w małej grupie.

Szukaj pomocy specjalistycznej, gdy jest to konieczne

Chociaż wiele fobii można rozwiązać wspierając rodzinę, niektóre dzieci korzystają z profesjonalnej pomocy.

  • Fobia trwa ponad rok, pomimo konsekwentnych starań.
  • Wyeliminowanie się w szkole, przyjaźnie lub czynności rodzinne jest poważnie ograniczone.
  • Twoje dziecko doświadcza ataków paniki lub ekstremalnego ucisku.
  • Fobia zakłóca sen i apetyt.
  • Jako rodzic czujesz się przepełniony lub niepewny w jaki sposób pomóc.

W przypadku ciężkich fobii można rozważyć leczenie w połączeniu z terapią, ale rzadko jest to pierwszy wybór dla dzieci. CDC oferuje również środki na znalezienie pomocy zdrowia psychicznego dla dzieci.

Częste pułapki, których należy unikać

Nawet dobre intencje rodziców mogą nieświadomie wzmocnić fobię.

  • Nadmierna ochrona: Ochrona dziecka przed wszelkimi spotkaniami z przedmiotem, którego się obawia, może zapewnić krótkotrwałej ulgi, ale wzmacnia wiarę, że przedmiot jest zbyt niebezpieczny.
  • Negocjacja o unikaniu: Pozwalając dziecku pominąć działania wywołujące strach, np. odmawiając wizyty w przyjacielu, który ma psa, unikając nagród i wzmacniając fobę.
  • Porównanie rodzeństwa lub rówieśników: Powiedzieć, że twoja siostra nie boi się psów, może zwiększyć wstyd.
  • Za wcześnie: Kiedy dziecko nauczy się wykonywać jeden krok, przejdź dalej do następnego.
  • Ignorując własne obawy: Jeśli masz tę samą fobię, pracuj nad własną reakcją osobno lub szukaj wsparcia dla siebie.

Przykład życia rzeczywistego: Pokonanie lęku przed ciemnością

Siedemletnia Maya, która po żywym koszmarze zaczęła się bać ciemności, odmówiła snu w swoim pokoju, nalegała na jasne światło i rodzic nie spał.

  • Edukacja: Przeczytali historię o odważnym nocnym odkrywcy i wyjaśnili, że ciemność po prostu oznacza brak światła, a nie obecność niebezpieczeństwa.
  • Hierarchię: W tym celu należy zachować drzwi otwarte, a światło w sali jest włączone, następnie używać słabego światła nocnego, następnie przejść na niższe ustawienia, a następnie częściowo zamknąć drzwi, a następnie pełne ciemność z rodzicem tuż przed drzwiami.
  • Wykorzystanie: Maya używała głębokiego oddechu i zwierzęcia do wypełnienia.
  • Wzmocnienie: Każdego ranka zarabiała nalepkę, a po dziesięciu nalepkach wybierała specjalną działalność.

W ciągu sześciu tygodni Maya śpiła w całkowitym ciemności, a drzwi były zamknięte. Czasami powstawały porażki podczas burzy grzmotów lub choroby.

Kiedy natychmiast szukać pomocy

W przypadku gdy dziecko wypowiada myśli samobójcze, popełnia krzywdę lub doświadcza ataków paniki, które prowadzą do mdłości lub silnego bólu w klatce piersiowej, jeśli fobija jest częścią szerszego zaburzenia lękowej lub jest wywołana przez traumatykę, konieczny jest, aby udzielił się terapeutki, która jest świadoma o traumie. Krajowa linia pomocy SAMHSA W przypadku osób, które nie są świadczone usługi zdrowia psychicznego, w przypadku osób, które nie są świadczone usługi zdrowia psychicznego, w przypadku osób, które nie są świadczone usługi psychiczne, w przypadku osób, które nie są świadczone usługi zdrowia psychicznego.

Wniosek: budowanie odporności krok po kroku

W dzieciństwie fobii nie muszą określać życia dziecka. Korzystając z stopniowego, wspierającego podejścia do rozwiązywania problemów, możesz pomóc dziecku rozwijać umiejętności, aby stawić czoła swoim lękom z coraz większą pewnością siebie.