Dlaczego wśród dzieci rozwija się rywalizacja

Wśród rodzeństwa, kolegów z klasy lub rówieśników rywalizacja często wynika z postrzeganej konkurencji o ograniczone zasoby. Zasoby te mogą być namacalne czas rodzicielski, zaopatrzenie w klasę lub traktowanie lub nieumaczne, takie jak uwagę, aprobatę i uznanie. Kiedy dzieci obserwują, że inni otrzymują pochwałę lub przywileje, mogą czuć się zagrożeni lub nieodpowiedni, co wywołuje zazdrość i konflikty.

Wśród innych, które są w stanie się w stanie wypełnić swoje obowiązki, są osoby, które są w stanie się bardziej w stanie wypełnić swoje obowiązki, a w tym przypadku są w stanie się w stanie wypełnić swoje obowiązki.

W tym samym wieku dzieci w wieku szkolnym są bardzo świadome dynamiki rówieśników i mogą konkurować o status w przyjaźniach lub rankingu akademickim. Bez interwencji te naturalne tendencje mogą się złożyć w przewlekłą rywalizację, która trwa w okresie dojrzewania.

Zrozumienie tych przyczyn podkreśla, dlaczego po prostu mówienie dzieciom, żeby przestali walczyć, rzadko działa. Podstawowa potrzeba weryfikacji i wyjątkowości musi być rozwiązana proaktywnie.

Psychologiczna moc rozpoznawania wyjątkowości

Każde dziecko ma głęboką potrzebę psychiczną, aby czuć się widziane i doceniane przez to, kim naprawdę jest. bezwarunkowy pozytywny szacunekWśród dzieci, które są w stanie osiągnąć cel, który nie jest uzależniony od spełnienia pewnych standardów, rozwija się poczucie bezpieczeństwa.

W przypadku dzieci, które są w stanie osiągnąć lepsze wyniki niż inni, wówczas są niepokojące i obronne. Mogą albo wycofać się z działań, w których nie mogą się wykazać, albo stać się zbyt agresywni w próbie udowodnienia siebie.

Badania na temat rozwoju mózgu pokazują, że pozytywne wzmocnienie indywidualnych zachowań wzmacnia szlaki neuronowe związane z motywacją i samoregulacją. Kiedy dziecko jest pochwalone za swoje szczególne wysiłki takimi jak wytrwanie w trudnej zagadce wnętrzają tę tożsamość: Jestem kimś, kto ciężko pracuje. Ta wewnętrzna tożsamość jest znacznie trwalejšia niż ta oparta na byciu najlepszym. Ponadto obserwowanie rówieśników, którzy są celebrowani ze względu na ich unikalne cechy, uczy empatii i doceniania różnorodności.

Praktyczne strategie celebrujące cechy każdego dziecka

Wdrożenie podejścia opartego na mocnych punktach wymaga świadomych, konsekwentnych działań. Poniżej przedstawiono rozszerzone strategie dla rodziców, nauczycieli i opiekunów, które pozwalają zmniejszyć rywalizację poprzez poszanowanie indywidualności.

Osobiste chwałę, która unika porównań

Chwalenie powinno być specyficzne dla dziecka wysiłek, ulepszenia lub unikalny podejście, zamiast stawiać go w stosunku do innych. Zamiast mówić Zrobiłeś to lepiej niż twój brat, powiedz Zauważyłem, jak uważnie zorganizowałeś swoje materiały sztuki dzisiaj. Ten rodzaj opinii potwierdza własny postęp dziecka. opisane pochwały Wystarczy, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że okazało się, że nie było potrzebne, aby pomóc swoim przyjaciołom. Takie języki budują w sobie motywację i samowystarczalność.

Zachęcaj do wyrażania się w różnych mediach

Dzieci wyrażają swoją wyjątkowość poprzez różne kanały sztukę, muzykę, opowiadanie historii, budowę, ruch lub nawet ciche obserwacje. Zapewnij każdemu dziecku możliwość eksploracji tych sposobów bez presji na zgodność. Na przykład, jeśli jedno dziecko lubi tańczyć, podczas gdy inne woli szkicować, stworz czas i przestrzeń dla obu działań. Przeciwstań potrzebie oceny jednej formy wyrażenia jako bardziej cennego. Święć proces, a nie tylko produkt, zadając otwarte pytania, takie jak Co ci się w tym najbardziej podobało? lub Jak zdecydowałeś, które kolory użyć? Z biegiem czasu dzieci uczą się, że ich współczłonkowie nie są warte tego, jak dobrze porównują swoje tworzenia z siostrami lub klasami.

Podkreśnij różnorodność poprzez opowieści i rozmowy

Czytaj książki i obejrzyj media, w których pojawiają się postaci z różnymi mocami, tłami i osobowościami. Następnie omów, w jaki sposób unikalne cechy każdego postaci pomogły grupie lub rozwiązały problem. To normalizuje ideę, że różnica jest zasobem, a nie wadą. W rodzinach lub salach lekcyjnych, tworz ścianę sił, w której dzieci mogą publikować notatki o czymś, co podziwiają w sobie nawzajem.

Ustawcie sobie cele, które odpowiadają zdolnościom każdego dziecka

Wystarczy, aby dziecko było w stanie osiągnąć swoje cele, jeśli jest to w stanie osiągnąć swoje cele. Wystarczy, aby dziecko było w stanie osiągnąć swoje cele, jeśli jest to w stanie osiągnąć swoje cele.

Z każdym dzieckiem włącz się raz na raz

W rodzinie z wieloma dziećmi regularne poświęcenie czasu z każdym dzieckiem zmniejsza uczucie rywalizacji o uwagę. Nawet 15 minut dziennie może być przemienną. czas jakościowy W klasie nauczyciele mogą przeprowadzić krótkie indywidualne check-in na przykład pięciominutową rozmowę na początku tygodnia, aby zapytać o zainteresowania lub walki każdego ucznia.

Użyj języka opartego na mocnych siłach w codziennych interakcjach

Język określa rzeczywistość. Zamiast oznaczać dzieci za "śmiesznego" lub "atleta", opisz konkretne zachowania i cechy: "Masz przemyślany sposób słuchania przed mówieniem" lub "Wykorzystujesz swoją energię w celu pomocy innym".

Stwórz rodzinne rytuały, aby uzyskać uznanie

W ten sposób dzieci mogą się przy tym przy tym przy tym przyjmować z współczuciem, a nie z porównywaniem. Ritualów tych tworzy kultura, w której świętowanie się nawzajem staje się drugą naturą, a nie wyjątkiem.

W rodzinie tworzyć wspierające środowisko

Wzorzec doceniania wyjątkowości

Dzieci uczą się obserwując dorosłych. język porównawczyNa przykład zamiast powiedzieć Nie jestem tak dobry w matematyce jak twój ojciec, powiedz Twój ojciec ma talent do liczb, a ja mam talent do pisania każdy z nas przynosi różne mocne strony do naszej rodziny. To przekształca różnicę jako uzupełniającą, a nie hierarchiczną.

Zarządzaj zasobami i uwagi

W każdym przypadku dziecko jest wyjątkowe, ale musi również czuć, że zasoby takie jak czas, traktowanie i możliwości są uczciwie przydzielone. Sprawiedliwość nie oznacza identycznego traktowania, ale odpowiadania na potrzeby każdego dziecka.

Wtrącaj się konstruktywnie w konflikty

Kiedy wybucha rywalizacja, unikaj przyjęcia stron lub oznaczania jednego dziecka jako problem. Zamiast tego, pomóż każdemu dziecku wyrażać swoją perspektywę i poprowadź go do rozwiązania, które szanuje potrzeby obu stron. Zadaj pytania takie jak Jak możemy sprawić, aby było to uczciwe dla was obu? lub Co powinieneś czuć w porządku w zakresie dzielenia się? Ten proces wzmacnia, że konflikty można rozwiązać bez zwycięzców i przegranych, a uczucia każdego dziecka mają znaczenie.

Stworzenie wspierającego środowiska w klasie

Projekty, które ukazują osobiste siły

W ramach projektu, który jest celem współpracy i współpracy, uczniowie mogą być w stanie zaproponować projekty w grupie, aby każdy student mógł przyczynić się do ich umiejętności.

Użyj różnych instrukcji i oceny

W miarę możliwości, pozwól uczniom pokazać naukę w różnych formach: pisemnym raporcie, prezentacji ustnej, plakatach wizualnych lub tworzeniu cyfrowym. To uczciwie uczciwie uczciwie różne style i talenty, a także zapobiega niesprawiedliwości jednej metryki. Świętuj te różnice poprzez wyświetlanie różnych próbek pracy i uznanie każdego dziecka. Na przykład, utwórz muzeum w klasie, w którym każdy uczniowie wnoszą jeden kawałek, który odzwierciedla najlepszą pracę w wybranym formie.

Buduj kulturę potwierdzenia w klasie

Wprowadź rutynę, na przykład compliment corner, w której uczniowie piszą anonimowe notatki wdzięczności dla rówieśników. lub rozpocznij każdy dzień krótkim podzieleniem się jednym osobistym sukcesem lub wyzwaniem, które buduje empatię i zrozumienie. Większość inteligentnych językowe, logiczne, muzyczne, przestrzenne, fizyczne, kinestetyczne, interpersonalne, wewnętrzne i naturalistyczne pomagać dzieciom dostrzec, że każdy jest inteligentny w różny sposób.

Konkurencja adresowa w pracy klasyzowanej

W przypadku, gdy oceny są często konieczne, nauczyciele mogą zredukować konkurencję, skupiając się na indywidualnym wzroście. Używaj wykresów postępu, które śledzą postępy każdego ucznia w czasie, zamiast porównywać je z średnią klasą. Podkreśnij Najlepsze osobiste i świętuj, gdy uczeń osiąga nowy poziom, niezależnie od tego, gdzie są jego rówieśnicy.

Rozwiązanie wspólnych przeszkód

Kiedy rodzice nieświadomie wykazują faworyzację

Żaden rodzic nie jest całkowicie bezstronny, ale świadomość jest pierwszym krokiem. Zastanów się, czy przyciąga się do jednego dziecka, ponieważ ma wspólne zainteresowania lub dlatego, że łatwiej je zarządzać. Jeśli zauważysz wzorzec, zrób świadomą wysiłek, aby spędzić z drugim dzieckiem jakościowe czas robiąc coś, co lubi. Pomocne jest również oznaczenie własnego zachowania: Wiem, że ostatnio bardziej skupiłem się na grach piłkarskich twojego brata.

Kiedy dziecko nie chce być uczczone

Niektóre dzieci czują się niewygodnie z bezpośrednim pochwałą, zwłaszcza jeśli są przyzwyczajone do tego, że ich nie zwracają uwagę lub mają niską samoocenę. W takich przypadkach używaj cichszych form rozpoznawania pisemnej notatki pozostawionej na poduszce, specjalnego przywileju lub po prostu siedząc obok nich podczas spokojnej czynności. Z czasem, gdy czują się bezpieczniejsze, otworzą się na bardziej bezpośrednie świętowanie.

Zarządzanie ograniczeniami czasu

Zapewnienie się, że masz wiele dzieci, może sprawiać, że nie ma możliwości spotkania w czasie pojedynczym. Ale nawet małe chwile są ważne: pięć minut niepodzielonej uwagi przed snem, wspólny żart podczas jazdy samochodem lub szybki check-in podczas śniadania. Jakość jest ważniejsza niż ilość.

Długoterminowe korzyści wynikające z świętowania wyjątkowości

Kiedy dzieci czują się konsekwentnie doceniane za swoje autentyczne ja, wynagrodzenie wykracza daleko poza zmniejszoną rywalizację. odporność Dziecko, które wie, że jest kochane za swoje wysiłki, a nie tylko za swoje osiągnięcia, szybciej odwróci się od porażki.

W klasie to oznacza bardziej współpracę, w domu to mniej uderzeń w drzwi i większe wspólne uśmiech. Siostrze, które kiedyś były rywali, mogą stać się największymi mistrzami.

Ponadto dzieci te dorosły w dorosłych, którzy potrafią poruszać się w różnych miejscach pracy i relacjach bez poczucia zmniejszenia się przez osiągnięcia innych. rozwiązania win-win W świecie, w którym często kładzie nacisk na rankingi i porównania, wychowywanie dzieci, które cenią indywidualność, jest darem trwającym przez całe życie.

Ostatnie pomysły na temat ograniczenia rywalizacji poprzez świętowanie

Występujące wśród dzieci rywalizacje nie są nieuniknione. Zastosowując skupienie się z konkurencji na świętowanie, dorośli mogą stworzyć środowisko, w którym każde dziecko czuje się widziane, szanowane i doceniane za swój wyjątkowy wkład.

Aby zapoznać się dalej z rozwojem dziecka i pozytywnym rodzicielstwem, Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne Środki rodzicielskie CDC Carol Dweck pracuje nad wzrost mentalny W tym kontekście, w którym jest podkreślone, że w przypadku, gdy wprowadzone w życie zmiany w zakresie pracy, wprowadzone w życie w ramach programu "Sprawa i rozwój" (w tym w ramach programu "Sprawa i rozwój") wprowadzone w ramach programu "Sprawa i rozwój" (w tym w ramach programu "Sprawa i rozwój") wprowadzone w ramach programu "Sprawa i rozwój" (w tym w ramach programu "Sprawa i rozwój") wprowadzone w ramach programu "Sprawa i rozwój" (w tym w ramach programu "Sprawa i rozwój" (w tym w ramach programu "Sprawa i rozwój") wprowadzone w ramach programu "Sprawa i rozwój" (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) (w) ( 0 do 3 Wdrożenie tych strategii może przekształcić konkurencję w współpracę i pomóc każdemu dziecku rozwijać się.