W każdym dzieciakie zdarza się upadek. Niektóre dzieci jednak rozwijają paraliżujący strach przed powtarzaniem tych upadek, co może ograniczyć ich chęć do próby nowych rzeczy, zadawania pytań lub podejmowania intelektualnych ryzyka.

W ten sposób dzieci mogą się rozwijać w sposób niezależny od swoich umiejętności, a także w sposób niezależny od ich umiejętności. W ten sposób dzieci mogą się rozwijać w sposób niezależny od swoich umiejętności.

Rozumienie lęku przed powtarzaniem błędów

Aby pomóc dziecku pokonać strach przed powtarzaniem błędu, pomaga zrozumieć, skąd ten strach pochodzi. W jego korzeni strach jest często związany z postrzeganiem zagrożenia emocjonalnego lub społecznego. Dzieci obawiają się, że popełnienie tego samego błędu dwa razy potwierdzi, że nie są wystarczająco dobrzy, rozczarowują szanowanego dorosłego lub wzywają do wyśmiechu od rówieśników.

Rola perfekcyjności i fikcyjności

Perfekcjonalizm jest jednym z najczęstszych powodów lęku przed błędem. Podczas gdy wysokie standardy mogą być zdrowe, nieustannie perfekcjonalizm sprawia, że każda pomyłka czuje się katastrofalna. Dziecko, które wierzy, że musi wszystko zrobić dobrze po raz pierwszy, zobaczy wszelkie błędy jako dowód porażki, a nie normalną część mistrzostwa. Jest to szczególnie powszechne u dzieci, które zostały pochwalone głównie za wyniki (Youre so smart!) zamiast procesu uczenia się (I love how you kept trying different strategies).

Badania pokazują, że dzieci, które są chwalone za inteligencję, są większe prawdopodobieństwo uniknięcia trudnych zadań i kłamią o swoich wynikach w celu ochrony swojej smart tożsamości (Amerykańskie Stowarzyszenie PsychologiczneDzieci, które są chwalone za wysiłek i strategię, są bardziej skłonne ryzykować błędem, ponieważ postrzegają trudności jako część procesu rozwoju.

Jak przeszłe doświadczenia wzmacniają strach

W przypadku gdy dziecko popełnia błąd, to jego reakcja wzmacnia się. Mózg ucz się unikać wszystkiego, co wywołuje negatywne emocje, więc dziecko zaczyna unikać zadań, które są ryzykowne.

Uznanie tych źródeł pomaga dorosłym zareagować z empatią, a nie z frustracją. Zamiast powiedzieć nie martw się o to (co odrzuca strach dziecka), bardziej skutecznym pierwszym krokiem jest uznanie strachu: Widzę, że martwisz się o ponowne popełnienie tego samego błędu.

Co jest rozwiązywaniem problemów z myślą o wzroście?

Rozwiązanie problemów zorientowane na wzrost jest strukturalną metodą, która przekształca błędy w świadome doświadczenia uczenia się. InformacjeProces ten pomaga dzieciom przejść od samocenia (Znowu się popsułem) do ciekawości (Czego mogę się z tego nauczyć?).

Główne zasady

  • Błędy to dane, nie wyroki. Każdy błąd pokazuje coś o podejściu, środowisku lub obecnej strategii dziecka. Dane można analizować i wykorzystywać do poprawy.
  • Wysiłek i strategia zasługują na uwagę. Celem nie jest zawsze uczynić to dobrze, ale zawsze się czegoś nauczyć.
  • Emocje są częścią procesu. Dziecko, które czuje się zawstydzone lub sfrustrowane, nie jest gotowe do rozwiązywania problemów.
  • Powtarzanie błędu nie jest porażką, ale opóźnieniem sukcesu. Wiele przełomów zdarza się po wielu próbach.

Takie podejście dobrze odpowiada pracy Carol Dweck i jej współpracownicy z Mindset Works, którzy wykazali, że nauczanie uczniów o rozwoju może poprawić wyniki akademickie, zwłaszcza u uczniów stojących przed stereotypem zagrożenia lub wyzwania w nauce.

Kroki w celu wdrożenia rozwiązania problemów z myślą o wzroście

W ciągu pięciu kroków następuje praktyczny cykl. Każdy krok może być używany po jednym błędzie lub jako powtarzany proces, gdy ten sam błąd występuje wielokrotnie.

Krok 1: Przyznaj się do błędu bez osądu

Pierwsza odpowiedź nadaje ton. Reakcja osądzającaZnowu się pomyliłeś! natychmiast wywołuje obronność.Zajmij neutralną obserwację: Widzę, że nie wyszło tak, jak się spodziewałeś.

Jeśli dziecko jest widocznie zdenerwowane, zatrzymaj się tutaj. Może trzeba pozwolić na kilka minut spokoju, zanim ruszysz naprzód.

Krok 2: Rozmawiajcie o uczuciach, aby uzyskać świadomość emocjonalną

Strach przed powtarzaniem błędu jest częściowo emocjonalny. Pomóż dziecku wymienić to, co czuje: wstyd, frustracja, rozczarowanie, a nawet gniew. Nazwa emocji zmniejsza intensywność i wzmacnia regulowanie emocji. Możesz zapytać: W jakiej części tego czujesz się teraz najtrudniej? lub W skali 110, jak niepokojąca jest dla ciebie ta pomyłka?

Po uznaniu emocji można ją delikatnie zmienić: jest normalne czuć się zaniepokojony popełnieniem tego samego błędu.

Krok 3: Razem przeanalizujcie sytuację

W ten sposób przechodzisz od uczuć do myślenia. Kierę dziecku, by zbadał błąd bez obwiniania.

  • Co według pana stało się, co doprowadziło do tego wyniku?
  • Czy zauważyłeś jakieś wskazówki w drodze?
  • Czy próbowałeś wcześniej skutecznej strategii?

Celem jest zidentyfikowanie konkretnego błędu, a nie charakteru dziecka. Na przykład dziecko, które nieustannie błędnie czyta problem matematyczny, może potrzebować zwolnić i podkreślić słowa kluczowe, nie mówiąc mu, że są złe w matematyce. Analiza powinna wygenerować konkretną, zmienną przyczynę: Myślę, że pośpieszyłem w instrukcji, nie Nie jestem po prostu ostrożny.

Krok 4: Zaplanować następny raz

Wraz z ustaleniem przyczyny, zróbmy brainstorming w celu spróbowania jednej lub dwóch konkretnych zmian następnym razem. Trzymaj plan mały i wykonywalny. Zamiast Próbuję się bardziej, Czytajmy o Prawię problem dwa razy i okrążmy słowa operacji przed rozpoczęciem. Zapiszcie plan, jeśli pomaga dzieci często czuć się bardziej zaangażowani w pisemną strategię.

W przypadku błędów społecznych (np. ponownego przerwania przyjaciela) możesz ćwiczyć technikę oczekiwania. W przypadku błędów akademickich możesz użyć listy kontrolnej. Plan powinien wyglądać jak narzędzie, a nie jako kara.

Krok 5: Praktykuj, zastanów się i ucz się wysiłku

Dziecko próbuje teraz nowej strategii. Następnym razem, gdy napotka tę samą sytuację, podejmuje to z myślą. Następnie zastanów się razem: Jak się to czuło?

Święć proces: Widać, że powtarzasz stary wzorzec i spróbujesz czegoś innego. odbicie i dostosowanieNie z tego, że zrobiłem to dobrze na pierwszym próbie.

Wspieranie rozwoju dziecka w czasie

Wzrost nie jest przełącznikiem, ale kulturą, którą budujesz. Konsynstynacja jest ważna. Każda interakcja wokół błędów albo wzmacnia stały pogląd lub wzmacnia pogląd na wzrost. Oto długoterminowe strategie wbudowania myślenia zorientowanego na wzrost w codzienny życie.

Chwal proces, a nie osobę

Zamiast Jesteś taki mądry! powiedz Podobało mi się, jak próbowałeś dwie różne strategie przed poprzednieniem o pomoc. Zamiast Jesteś naturalnym artystą! powiedz Twoja uwagę na cienie naprawdę się opłaciła praktykujesz to dużo. To przesuwa uwagę z stałych cech na kontrolowalne zachowania.

Podzielić się własnymi błędami

Dzieci uczą się obserwując dorosłych. Opowiedz im o czasie, w którym popełniłeś błąd i o tym, co się nauczyłeś. Bądź szczery o swoich własnych uczuciach frustracji lub wstydu, a następnie pokaż, jak się z tym poradziłeś. To jest wzór wrażliwości i odporności. Na przykład: Zapomniałem wczoraj o naprawdę ważnej spotkaniu. Czułem się tak zawstydzony. Ale potem włożyłem nowy system przypominający na telefon.

Stwórz rytuał Błędu tygodnia

W niektórych rodzinach i salach nauczania wprowadzane są tygodniowe wydarzenia, w których wszyscy łącznie z rodzicami lub nauczycielami łączą się jednym błędem i jedną lekcją.

Aby uzyskać więcej pomysłów na wspieranie wzrostu mentalnego u dzieci, Podsumowano.org wytyczne dotyczące rozwoju umysłu dla dzieci oferuje praktyczne działania dla różnych grup wiekowych.

Praktyczne wskazówki dla rodziców i nauczycieli

W przypadku, gdy w domu lub w klasie problemy są rozwiązywane w sposób zorientowany na wzrost, zastosowanie tych rozwiązań jest nieco inne, ale zasady są takie same.

W domu: stworzenie bezpiecznego miejsca praktyki

  • Uważaj na język. Unikaj fraz takich jak Wypowiedziałem ci to lub Może następnym razem posłuchasz. Zamiast tego użyj To nie zadziałałoco mogłabyś spróbować inaczej?
  • Uwolnij błędy z niskich zakładów. Niech dzieci wybierają własne strategie, jak wykonywać swoje zadania domowe, jak robić swoje zadania domowe lub jak zaplanować czas, nawet jeśli przewidzisz, że coś się stanie.
  • Użyj czasu do sypienia lub kolacji lekroć uczenia się. Zapytaj: Czy popełniłeś dziś jakieś dobre błędy? Co się nauczyłeś? Uprawiaj, że błędy są interesujące, a nie wstydliwe.
  • Przeciwstań potrzebie ratowania. Kiedy widzisz dziecko, które ma powtarzać błąd, zatrzymaj się i pozwól, aby doświadczyło konsekwencji, a potem poprowadzi proces rozwiązywania problemów.

W klasie: włączenie metody do lekcji

  • Naucz szersze kroki. Kiedy uczniowie popełniają błąd, nie mówcie o odpowiedzi, ale przeczytajcie je na wykresie.
  • Uprawidłować błędy przed klasą. Zrobiliśmy błąd na desce. Wymyślmy, gdzie zrobiliśmy błąd razem. Te modele, które nawet eksperci popełniają błędy.
  • Używanie portfeli poprawy. Niech uczniowie zapisają w swojej książce, gdzie zapisują błędy i strategie, które użyli do ich naprawy.
  • Studenti w parze w ramach działań analitycznych błędów. Wystarczy, aby uczniowie mieli problem z częstym błędem i poprosili o znalezienie i naprawienie.

Uniwersalne strategie dla każdego dorosłego

  • Trenerze, nie kaznuj. Zamiast wykładać, zapytaj: Co możesz spróbować następnym razem, które może być inne? Chcesz, aby dziecko było właścicielem rozwiązania.
  • Użyj pomocy wizualnej. Prosta schematka z Mistake → Analyze → Plan → Try → Reflect → Repeat daje dzieciom konkretną ścieżkę.
  • Zachęcam do refleksji. Nawet kilka zdań po wyzwaniem pomagają w tym, by się nauczyć.
  • Śledzenie wzorów w czasie. Jeśli ten sam błąd powtarza się ciągle, problemem może być zbyt wiele rozpraszania środowiska, zbyt mało czasu lub brak umiejętności, które wymaga bezpośredniego nauki.

Częste pułapki, których należy unikać

Nawet osoby dorosłe z dobrym zamiarem mogą przypadkowo wzmocnić strach, który próbują rozpuścić.

  • Nadmiernie chwalące. Jeśli chwalisz każdą próbę, niezależnie od wyniku, dzieci mogą być uzależnione od pochwał.
  • Porównanie siostrzy lub uczniów. Twój brat nigdy nie popełnia tego błędu wywołuje wstyd i konkurencję. Porażaj się z własnymi osiągnięciami z przeszłości: W zeszłym miesiącu naprawdę zmagałeś się z tym.
  • - Szybko się rozwiazamy. W przypadku dzieci, które nie są w stanie się rozwijać, nie ma potrzeby, aby zapanować na rozwiązanie, aby uniknąć frustracji.
  • Poprawianie uczuć dziecka. Powiedzieć nie smutno, to tylko błąd nieważne emocje. Zamiast tego, pomóż im utrzymać uczucie i przejść przez to: To w porządku być rozczarowany.

Długoterminowe korzyści wynikające z rozwiązywania problemów z myślą o wzroście

Natychmiastowa korzyść z zmniejszenia lęku przed błędem jest oczywista: dzieci czują się mniej stresowane i bardziej skłonne do zaangażowania się w trudne materiały.

Wyrównoważony na poziomie akademickim

Uczniowie, którzy korzystają z tego podejścia, mają tendencję do dłuższego wytrwałości w wyzwaniach, zadawania więcej pytań i rozwijania silniejszych umiejętności samoregulacji.

Emocjonalny i społeczny wzrost

Dzieci, które nie obawiają się wstydu za błędy, są bardziej skłonne przyznać się, że się mylą, szczerze przeprosić i współpracować w celu naprawy relacji.

Gotowość do kariery

W współczesnym miejscu pracy adaptacja i rozwiązywanie problemów są znacznie bardziej wartościowe niż uniknięcie błędów. Pracownicy, którzy powtarzają, uczą się od porażki i otwarcie komunikują się o błędach, są często najbardziej innowacyjni i wiarygodni.

Badania zewnętrzne potwierdzają te korzyści. Badanie opublikowane w National Library of Medicine W wyniku badania, które przeprowadzono w ramach badania, wykazano, że dzieci, których uczęszczały do interwencji w zakresie rozwoju, wykazywały większe zaangażowanie i zmniejszone reakcje na stres na wyzwania, a skutki trwały miesiące po zakończeniu interwencji.

Wniosek

Pomaganie dziecku przezwyciężyć strach przed powtarzaniem błędów nie polega na przekonaniu go, że błędy są wspaniałe, ale na zapewnieniu wiarygodnego procesu, który może przekształcić błędy w paliwo do poprawy. Rozwiązanie problemów zorientowane na wzrost zapewnia ten proces.

Podróż wymaga cierpliwości. Będą dni, kiedy dziecko znowu wpada w frustrację i uniknięcie. Ale za każdym razem, gdy idziesz obok niego, spokojnie prowadząc go przez kroki, odnawiasz jego związek z błędem. Uczy go, że cel nie jest doskonałością, a cel jest wzrostem.