Rozumienie rozwoju dziecka

Rodzice dostosowują się do swoich dzieci, w celu dostosowania się do subtelnych sygnałów, takich jak zmiana tonu, rozwijanie brwi lub nagła cisza.

Pojęcie dostosowania ma głębokie korzenie w teorii przywiązania, opracowanej najpierw przez Johna Bowlby'ego, a później przez Mary Ainsworth. Ich badania wykazały, że dzieci, które doświadczają spójnej, wrażliwej reakcji od opiekunów, rozwijają bezpieczne przywiązania. Te wczesne relacje służą jako wzór tego, jak dzieci postrzegają siebie, innych i świat.

W czasie, te wiadomości gromadzą się w silne poczucie wartości i zdolności. Odwrotnie, przewlekłe nieprawidłowość, gdy rodzic pominął lub odrzucił sygnały emocjonalne, może zniszczyć wiarę dziecka w swoją własną wartość i kompetencję.

Badania w dziedzinie psychologii rozwojowej konsekwentnie łączą dostosowanie rodziców do pozytywnych wyników w regulacji emocjonalnej, umiejętnościach społecznych i osiągnięciach akademickich dzieci.

Rozumienie dostosowania jest pierwszym krokiem. Następnym jest nauczenie się zastosować go w codziennym życiu, nawet gdy presje takie jak stres z pracy, zmęczenie lub trudne zachowanie dziecka utrudniają utrzymanie obecności. W tym artykule zbadamy naukę i praktykę dostosowania rodziców, z uwzględnieniem tego, jak bezpośrednio wzmacnia to samoocenę i zaufanie dziecka oraz co mogą zrobić rodzice, aby wzmocnić tę umiejętność.

Główne mechanizmy: jak nadawanie kształtuje samoocenę

Wystarczy, aby dzieci były w stanie się bardziej samooczni, aby zapewnić sobie pewne doświadczenia, które są w stanie pomóc im w osiągnięciu tego celu.

Emocjonalne uznanie jako podstawa wartości

Kiedy rodzic uzna emocje dziecka, czy to radość, smutek, gniew czy strach, dziecko uświadamia sobie, że jego wewnętrzny świat jest prawdziwy i akceptowalny. Wydatność nie wymaga zgody, po prostu mówi: "Widzę, że tak się czujesz i ma sens". Na przykład dziecko rozczarowane z powodu utraconej zabawki będzie czuło się bezpieczniejsze słuchanie, "Jesteś smutny, ponieważ brakuje ci ulubiony ciężarówka. To jest naprawdę trudne, niż odrzucający Nie płacz. To tylko zabawka.

Wielokrotne weryfikacje budują drogi neuronowe związane z emocjonalną świadomością i akceptacją siebie. Dzieci internalizują wiadomość, że ich uczucia są warte uwagi, co bezpośrednio wzmacnia ich samoocenę. Emocje Wyniki badania pokazują, że dzieci, których rodzice regularnie sprawdzali swoje emocje, wykazują większą wartość własną i większą umiejętność emocjonalną w wieku pięciu lat.

Bezpieczne przywiązanie i wewnętrzny model pracy

Teoria przywiązania opisuje, jak wczesne relacje opieki opiekunkiej tworzą wewnętrzny model pracy - mentalny plan tego, czego dziecko oczekuje od relacji i od siebie. Dziecko, którego rodzic jest konsekwentnie dostosowany, opracowuje model, który mówi: Jestem kochany. Moje potrzeby są ważne.

Dzieci, które odczuwają nieprzewidywalne lub nieczułe reakcje, odczuwają, że są niegodne lub nieistotne, a w porównaniu z tym, że muszą zdobyć miłość lub że ich emocje są ciężarem, mogą dorosnąć w poczuciu, że są one nieodpowiednie.

Przyzwyczajenie jako bufor przeciw wstydu

Szkoda to silna emocja, która może podważyć poczucie własnej wartości. Powstaje, gdy dziecko czuje się w gruncie rzeczy nieprawidłowe, a nie tylko to, że coś zrobiło źle. Zgadnione rodzice pomagają dzieciom rozróżnić zachowanie i tożsamość. Na przykład zamiast powiedzieć: Jesteś tak niegrzeczny, zgadniony rodzic może powiedzieć: Nie jest w porządku uderzyć. Widzę, że jesteś zły.

W ten sposób rodzice chronią jądro samooceny, oddzielając wartość dziecka od swoich działań. Dzieci uczą się, że błędy są częścią uczenia się, a nie dowodem na to, że są złe.

Obejrzenie i rozwój samosąwiastych

Dzieci i małe dzieci rozwijają poczucie siebie poprzez reakcje rodziców. Kiedy rodzic odzwierciedla radość dziecka jasnym uśmiechem i podekscytowanym tonem, dziecko widzi swoje własne uczucia odzwierciedlające się i rozpoznaje je jako rzeczywiste.

Zbuduj zaufanie poprzez dostosowane interakcje

W przypadku, gdy samoocena jest związana z wartością, zaufanie jest związane z zdolnością - przekonaniem, że można poradzić sobie z wyzwaniami, nauczyć się nowych rzeczy i osiągnąć sukces.

Wspieranie autonomii bez opuszczenia

Uważanie na siebie wzrasta, gdy dzieci mogą samodzielnie próbować, ale nie zawsze sami. Zgadnione rodzice osiągają delikatną równowagę: oferują bezpieczną bazę, z której dziecko może się odkrywać, ale pozostają dostępne do zasilania.

Dzieci, które wiedzą, że mogą się odwrócić do bezpieczeństwa emocjonalnego rodziców, podejmują większe ryzyko. Z pewnością siebie buduje się dzięki tym udanym przejażdżkom do niezależności.

Scaffolding i strefa rozwoju bliskiego

W teorii Lewa Wygotskiego, w której opisuje się strefę bliskiego rozwoju (ZPD), opisano zadania, które dziecko nie może wykonać samodzielnie, ale może je wykonać przy pomocy.

W ten sposób dzieci są odpowiedzialne za swoje uczenie i budują pewność siebie, ponieważ dziecko doświadcza sukcesu jako własnego. Widzą siebie jako zdolnych, nawet jeśli potrzeba pomocy.

Świętowanie wysiłku i procesu, a nie tylko wyniku

Rodzice dostosowani świętują proces próby, a nie tylko wynik. Kiedy dziecko ciężko pracuje nad zagadką i w końcu pasuje do ostatniego kawałka, dostosowany rodzic może powiedzieć: "Wow, nadal próbowałeś, nawet gdy było ciężko! To niesamowite!

Carol Dweck'a badań nad myśleniem rozwoju pokazuje, że dzieci, które są chwalone za wysiłek, są bardziej skłonne do podejmowania wyzwań i wytrwałości w obliczu porażek.

Naprawa momentów nieprawidłowego rozpisu

Żaden rodzic nie może być w pełni dostosowany przez cały czas. Kluczem jest to, jak rodzice radzą sobie z chwilach, gdy przegapią wskazówkę lub reagują bezczucie. Zastosowani rodzice naprawią rozpadki poprzez uznanie błędu i ponowne połączenie. Na przykład, jeśli rodzic uderzy w dziecko w momencie stresu, mogą później powiedzieć: Przykro mi, że krzyczałem. Byłem przytłoczony, ale nie było w porządku mówić do ciebie w ten sposób. Kocham cię i zacznijmy od nowa.

Wykorzystanie tego procesu jest kluczowe dla pewności siebie. Nauka uczą dzieci, że relacje mogą przetrwać konflikt i że błędy nie określają ich ani ich rodziców. Dzieci uczą się, że są wystarczająco odporne na rozpadki i że świat nie jest kruche miejsce. Badania Ed Tronick i eksperymenty still-face wykazały, że powtarzające się cykle zakłóceń i naprawy budują bezpieczne przywiązanie i pewność emocjonalną.

Praktyczne strategie rozwoju współczucia rodzicielskiego

W poniższym artykule przedstawiono wskazówki, które rodzice mogą wykorzystać, aby zwiększyć współczucie i wzmocnić poczucie własnej wartości i pewność siebie.

Uprawiaj uważną obecność

Przystosowanie wymaga obecności w chwili, nie odwracając uwagi przez telefony, pracę czy wnętrze. Odstaw krótkie okresy skupionego czasu z dzieckiem. Nawet pięć minut niepodzielonej uwagi może być potężne. W tych chwilach obserwuj dziecko bez osądzenia. Zauważ jego wyrazy twarzy, język ciała, ton głosu i poziom energii.

Zapytaj siebie:

Używaj przemyśleń

Reflective listening oznacza parafrazowanie lub podsumowanie tego, co dziecko mówi lub sugeruje. Na przykład Zda się, że czujesz się opuszczony, gdy twój przyjaciel bawi się z kimś innym. To robi dwie rzeczy: pokazuje, że rozumiesz, i pomaga dziecku wyjaśnić swoje własne emocje.

Zastaraj się, co niepowierane wskazówki

Wiele z nich odbywa się poniżej poziomu języka. Uważaj na wzdychy, postawę i kontakt wzrokowy dziecka. Dziecko, które nagle się milczy, może być przytłoczone lub smutne. Dziecko, które się rozczarowuje, może potrzebować przerwy zmysłowej. Odpowiedź na te wskazówki buduje zaufanie i pomaga dzieciom poczuć się znane.

Jedną z przydatnych technik jest po prostu wymienienie tego, co widzisz: Widzę, że ciskacie pięści.

Najpierw reguluj swoje emocje

Trudno jest dostosować się do dziecka, gdy jesteś przepełniony stresem lub gniewem. Praktykuj strategie samoregulacji, takie jak głębokie oddychanie, przerwa lub używanie frazy uspokajającej. Dzieci uczą się z twojego modelowania. Jeśli możesz zatrzymać się i powiedzieć: Potrzebuję minuty, aby się uspokoić, to zaraz wrócę, aby wysłuchać, nauczysz regulowania emocjonalnego, zachowując jednocześnie zdolność dostosowania się.

Podążaj za wzorem dziecka podczas zabawy

Gra jest naturalną areną dostosowania. Pozwól dziecku kierować grą. Wybierz grę, ustal zasady i zdecyduj, kiedy się skończy. Twoim zadaniem jest być zaangażowanym, entuzjastycznym partnerem. To wysyła wiadomość, że pomysły i preferencje dziecka są cenne.

Unikaj korekty lub reżyserowania, chyba że bezpieczeństwo jest problemem. Ten czas prowadzony przez dziecko jest silnym budowcą zaufania, ponieważ dziecko doświadcza autonomii i opanowania w bezpiecznych związkach.

Uważaj bez wzmocnienia

Niektórzy rodzice obawiają się, że potwierdzenie emocji pogorszy ich sytuację. Ale potwierdzenie nie jest to samo, co ulegać lub wzmacniać. Możesz uznać uczucie, nie zachęcając go do eskalacji. Na przykład, jeśli twoje dziecko jest złe na zasnące reguły, możesz powiedzieć: Widzę, że jesteś naprawdę zły, że czas na spać. Trudno przestać grać.

Ja też czułbym się sfrustrowany. Potem zachowaj spokój.

Stwórz przewidywalne rutyny

Wykładność sprawia, że dzieci czują się bezpiecznie, co ułatwia im otrzymywanie dostosowanych odpowiedzi. Kiedy dzieci wiedzą, czego się spodziewać - poranną rutynę, czas posiłku, rytuały przed snem - mają więcej energii emocjonalnej dostępnej do eksploracji i połączenia.

Zwycięstwo wspólnych barier w dostosowaniu

Nawet jeśli rodzice mają dobre intencje, stają przed przeszkodami, które utrudniają harmonię.

Stres rodziców i wyczerpanie

Chroniczny stres zużywa potrzebne do dostosowania się do siebie zasoby emocjonalne. Rodzice, którzy są wyczerpani, niepokoieni lub przygnębieni, często mają trudności z czytaniem sygnałów dziecka i reakcją wrażliwą.

Niewypłacone doświadczenia z dzieciństwa rodziców

Rodzice, którzy dorastali w domu z niezdolnymi opiekunami, mogą mieć trudności z dostosowywaniem się do własnych dzieci.

Rozpraszanie i technologia

W celu zapewnienia, że dzieci są w stanie się zadowolone z pracy, w celu zapewnienia sobie, że w czasie pracy i w pracy nie ma żadnych urządzeń, należy się zająć tym, czy są w stanie się zadowolone z pracy.

Trudność dzieci

W niektórych dzieciach jest trudniej dostosować się do nich ze względu na cechy temperamentu, takie jak wysoka reakcja, wrażliwość zmysłowa lub silna osobowość. To może zniechęcić rodziców i doprowadzić do mniej wrażliwych reakcji.

Długoterminowe korzyści płynące z dostosowania rodziców

Wykorzystanie dostosowania się do dzieci w dzieciństwie nie tylko wpływa na ich zdrowie, ale również na ich zdrowie. Badania pokazują, że dzieci, które są dobrze przywiązane, mają zdrowsze relacje, osiągają wyższe wyniki w szkole i mają niższe wskaźniki problemów ze zdrowiem psychicznym.

Kompetencje społeczne i relacje międzyludzkie

Dzieci, które czują się dobrze w sobie i ufają innym, są lepiej przygotowane do prowadzenia przyjaźni. Mogą się potwierdzić, rozwiązywać konflikty i oferować empatię. Rozwój dzieci W wyniku badania naukowego, które przeprowadzono w pierwszej klasie, wykazano, że dzieci wrażliwych matek były oceniane przez nauczycieli jako bardziej kompetentne społecznie.

Wzmocnienie i umiejętności radzenia sobie z tym

Wśród dzieci, które doświadczyły dostosowania, większość z nich stosuje adapcyjne strategie radzenia sobie z problemami, takie jak poszukiwanie wsparcia lub przeanalizowanie problemów, zamiast uciekać się do uniknięcia lub agresji.

Sukces akademicki i zawodowy

W rzeczywistości, podłużne badanie z Uniwersytetu w Minnesoty wykazało, że bezpieczeństwo przywiązania w dzieciństwie przewidywało wyższe oceny i większe osiągnięcia edukacyjne w wieku 19 lat.

Zdrowe relacje z dorosłymi

Wreszcie, dostosowanie tworzy wzór dla zdrowych relacji. Dorośli, którzy byli mocno przywiązani jako dzieci, mają tendencję do tworzenia zaufania, wspierających partnerstw. Mogą dostosować się do swoich własnych dzieci, przekazując te korzyści następnemu pokoleniu. Złamanie cykli niewłaściwego dostosowania jest jednym z najpotężniejszych darów, jaki rodzic może dać swojemu dziecku i wnukowi.

Wniosek

Rodzic nie musi być doskonały, ale jest obecny, reagowany i chętny do naprawy, gdy nie osiągniesz celu. Każda chwila dostosowania jest inwestycją w poczucie własnej wartości i pewność siebie dziecka.

Zacznij od małego. Wybierz dziś jedną interakcję, aby eksperymentować z głębszą obecnością. Odłóż urządzenie, spojrzyj dziecku w oczy i naprawdę posłuchaj. Zauważ zmianę w jego wyrazie - relaks, iskrę rozpoznawania. To jest dostosowanie w akcji.

Z czasem te małe akty budują fundament, który będzie wspierał dziecko przez całe życie. Nauka jest jasna, a praktyka jest w zasięgu.

Aby uzyskać więcej informacji, przeanalizuj zasoby z Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie Harvarda, Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne, i 0 do 3- Nie.