Rozumienie, dlaczego robienie przyjaciół jest przerażające

Wiele dzieci odczuwa węzeł w żołądku, gdy myślą o zbliżaniu się do nowego rówieśnika. To normalne.

Dzieci obawiają się, że będą się przyjaźnić, a często wchodzą w kilka powszechnych kategorii. Niektóre dzieci obawiają się, że zostaną odrzucone. Inni są nieśmiałe i nie wiedzą, jak rozpocząć rozmowę. Niektóre obawiają się, że nie mają nic interesującego do podziału. Niektóre mogą mieć bolesne doświadczenie z przeszłości, takie jak wyśmiewanie lub wykluczenie.

Badania przeprowadzone przez ekspertów ds. rozwoju dziecka wykazały, że dzieci, które czują się niepokojące z powodu sytuacji społecznej, częściej je unikają. Unikanie może w rzeczywistości z czasem wzmocnić strach, ponieważ dziecko nigdy nie nauczy się, że większość interakcji społecznych działa dobrze. Dlatego pomaga się z tym obawami radzić wcześniej, delikatnie i strukturalnie.

Rozpoznawanie różnych rodzajów lęku społecznego

Nie wszystkie obawy związane z przyjaźniami są takie same. Niektóre dzieci są naturalnie rezerwowane. Inni doświadczyli wcześniej bolesnej sytuacji społecznej, jak zostawienie ich poza grą podczas przerwy. Kilka dzieci może mieć ogólny lęk, który pojawia się w wielu sytuacjach, a nie tylko wśród rówieśników.

Szydkość i niepokój społeczny

Wiele nieśmiałych dzieci poczuwa się spokojnie i bezpiecznie. Może wolą jednego lub dwóch bliskich przyjaciół niż dużą grupę. lęk społeczny jest bardziej intensywny i trwały. Dziecko z lękiem społecznym może doświadczać ekstremalnego zmartwienia przed osądzeniem lub upokorzeniem. Może unikać wszelkich sytuacji, w których można by je ocenić, w tym mówienia w klasie, dołączając do gry lub nawet pozdrowienia. Zarówno lęk i lęk społeczny wymaga cierpliwości, ale lęk społeczny często wymaga wsparcia zawodowego, jeśli zaczyna zakłócać obecność w szkole lub codzienne działania. Instytut umysłu dziecka W tym kontekście jest wyraźna różnica między tymi dwoma warunkami a tym, kiedy szukać pomocy.

Strach przed odrzuceniem

Odmowa boli w każdym wieku. Dla dziecka strach przed słuchaniem no lub byciem wyłączonym może być paraliżujący. Mogą myśleć: Co jeśli nikt nie chce ze mną bawić się? Ten strach często wynika z braku doświadczenia w małych społecznych klęskach. Dzieci, które nigdy nie zostały odrzucone, mogą je znaleźć rozdrażające, gdy się to zdarza.

Nauczanie dzieci, że odrzucenie jest rzadko osobiste i że mogą spróbować ponownie, jest ważną lekcją.

Strach przed nieznanym

Wprowadzenie nowej szkoły, przeprowadzka do nowej dzielnicy lub dołączenie do nowej działalności przyniosą wiele nieznanych rzeczy: z kim będę siedział? co jeśli nie znam zasad gry? gdzie jest łazienka? Ten rodzaj strachu można zmniejszyć poprzez przedwczesne przekazanie dzieciom konkretnych informacji. Pokaż im zdjęcia nowej szkoły lub klasy, ćwicz wspólne pozdrowienia lub prośby i przeglądaj codzienny harmonogram pierwszego dnia. Przewidywalność zmniejsza niepokoj.

Strach, że nie jestem wystarczająco dobry

Niektóre dzieci obawiają się, że nie są ciekawe, nie są zabawne lub nie są wystarczająco wykwalifikowane, aby przyciągnąć przyjaciół. To może wynikać z porównania się z siostrami lub kolegami z klasy lub z słuchania negatywnych wiadomości w domu lub w szkole.

Praktyczne strategie, które pomogą dziecku budować umiejętności przyjaźni

Pomaganie dziecku przezwyciężyć strach przed zdobyciem nowych przyjaciół nie oznacza, że wprowadzimy go w trudne sytuacje, lecz że wkrótce rozwinie umiejętności, dzięki czemu codziennie czują się bardziej zdolni.

Wzorcowe umiejętności społeczne w domu

Dzieci wiele się uczą obserwując otaczających je dorosłych. Pozwól dziecku zobaczyć, jak pozdrawia się sąsiadów, przedstawia się na placu zabaw nowego rodzica lub rozmawia z osobą z kasą.

Użyj gry rolnej do ćwiczeń

Role-playing pomaga dzieciom ćwiczyć, co powiedzieć i zrobić w środowisku o niskim ciśnieniu. Możesz się po raz na raz stać dzieckiem i potencjalnym przyjacielem. Zacznij od prostego pozdrowienia: Hi, nazywam się Sam. Chcesz grać na wahaniach? Następnie ćwicz zadawanie pytań, zapraszanie kogoś dołączenia i co powiedzieć, jeśli odpowiedź jest nie.

Trzymaj ton zabawny i lekki. Użyj zwierząt wypełnionych lub figur akcji, jeśli twoje dziecko jest bardziej komfortowe.

Zachęcaj do podjęcia małych kroków

Wystarczy, że wpadniesz na tłoczne placu zabaw, które może być przytłaczające. Zacznij od mniejszych sytuacji społecznych. Urządź osobistą imprezę z znajoma z szkoły lub sąsiedztwa dzieckiem. Dołącz do małej grupy, na przykład do biblioteki, klasy muzycznej lub klubu sportowego z niewielu uczestników.

Zbuduj zaufanie poprzez konkretne pochwały

Widziałem, jak pozdrawiłeś tę dziewczynę w parku. To wymaga odwagi! Nawet jeśli interakcja nie doprowadziła do spotkania, próba jest warta świętowania. Z czasem, ten rodzaj konkretnej opinii buduje poczucie kompetencji społecznej. Unikaj niejasnych pochwał, takich jak Jesteś tak dobra w robieniu przyjaciół.

Zamiast tego, podkreśnij, co naprawdę zrobili: Pytałeś jego imię, a następnie zapytałeś, czy lubi dinozaury.

Naucz początkujących rozmowy

Wiele dzieci nie wie, jak rozpocząć rozmowę. Naucz kilku prostych otwieraczy: Jak masz na imię?Co lubisz grać?To jest fajny plecak. Praktykuj przyjazny ton, mały uśmiech i kontakt wzrokowy. Możesz również porozmawiać o tym, jak dołączyć do grupy, która już gra. Typowa strategia: stanąć w pobliżu, obserwować, zrobić odpowiedni komentarz (Wow, to wysoka wieża!), a następnie poprosić o dołączenie.

To mniej groźne niż włamywanie się do nieoświadczonego. Praktykuj w domu, dopóki scenariusz nie będzie naturalny.

Pomóż im gracjowo radzić sobie z odrzuceniem

Odmowa nastąpi w pewnym momencie, niezależnie od tego, jak zdolne jest dziecko społecznie. Pomóż dziecku zrozumieć, że nie każdy stanie się przyjacielem, a to jest normalne. Kiedy dziecko mówi nie, to często dlatego, że jest zajęte, się boi lub już głęboko w grze.

W domu tworzyć wspierające środowisko

Dziecko, które czuje się bezpieczne w domu, będzie bardziej skłonne podejmować ryzyko społeczne poza tym. Możesz stworzyć takie środowisko, słuchając bez osądu, zapewniając spokojne zapewnienie i unikając presji.

Najpierw posłuchaj, później rozwiąż.

Kiedy dziecko dzieli się obawami o przyjaciół, sprzeciw się chęci natychmiastowego rozwiązania problemu. Zamiast tego posłuchaj i odzwierciedlaj ich uczucia: Zda się, że byłeś nerwowy, gdy poprosiłeś o przyłączenie się do gry. Uważanie uczuć pomaga dzieciom poczuć się zrozumiane i obniża ich temperaturę emocjonalną.

Podzielić się swoimi doświadczeniami

Rozmowa o własnych dziecięcych walkach z przyjaźnią normalizuje uczucia dziecka. Pamiętam, że byłem bardzo zdenerwowany pierwszego dnia drugiej klasy. Nie znałem nikogo na obiedzie. Usiadłem obok dziewczyny, która czytała książkę, którą lubiłam, i zostaliśmy przyjaciółmi. To pokazuje, że obawy są powszechne i że ludzie przez to przechodzą.

Otwiera również drzwi dla dziecka, aby zadał pytania o to, jak radziłeś sobie z sytuacją. Autentyczność buduje zaufanie.

Tworzenie możliwości na małą presję

Zaproś jedno lub dwoje dzieci na prostą czynność, taką jak budowa z blokami, robienie rzemiosła lub pieczenie ciasteczek. Trzymaj czas krótki i strukturalny.

Współpraca z nauczycielami i opiekunkami

Nauczyciele i inni dorośli, którzy widzą dziecko w grupie, mogą być nieocenionymi partnerami.

Poinformuj nauczyciela o swoich obawach

Niech nauczyciel wie, że dziecko pracuje nad zdobywaniem przyjaciół. Zapytaj, czy zauważyło jakieś wzorce: czy dziecko ma tendencję do gry samodzielnie? czy podejmuje się do innych? czy są tam konkretni współleżnicy, z którymi się łączy? nauczyciele mogą sposobić dziecko z przyjaznym współleżnikiem podczas pracy grupowej, umieścić je w miejscach, w których można siedzieć, lub wykorzystać strukturyzowane ćwiczenia, takie jak czytanie z przyjaciółmi, aby zachęcić do interakcji.

Zachęcanie do praktyk w klasie

Nauczyciele mogą używać takich strategii jak buddy systemy, grupy współpracy i poranne spotkania, aby pomóc wszystkim uczniom poczuć się połączone. Jeśli nauczyciel twojego dziecka już używa tych metod, zapytaj, jak możesz wzmocnić te same umiejętności w domu. Na przykład, jeśli klasa ćwiczy turn and talk, aby dzielić się pomysłami, możesz ćwiczyć podobną rutynę podczas rozmowy o kolacji. Konsynencja między domem a szkołą wzmacnia naukę.

Zapytaj o grupy umiejętności społecznych

W niektórych szkołach zajęcia w małych grupach prowadzone są w sposób wyraźny, często pod przewodnictwem doradcy lub psychologa szkoły. Rozumiano.org oferuje wskazówki dotyczące znalezienia i oceny grup umiejętności społecznych w Twoim obszarze.

Wytyczne w wieku

W różnych wieku pojawiają się różne wyzwania społeczne i możliwości.

Przedszkola (w wieku 35)

W tym wieku dzieci uczą się dzielić, zmieniać się i bawić się w współpracy z innymi. Strach przed przyjaciółmi często pojawia się jako przyczepienie się do rodzica lub płacz na odjeździe. Pomoc poprzez pozostawanie blisko podczas spotkań i delikatnie wzywanie do interakcji.

Wczesne elementarne (w wieku 68)

Dzieci zaczynają rozumieć przyjaźń jako dwuosuki związek, który obejmuje zaufanie i wzajemność. Mogą się martwić o to, że zostaną wyłączone lub nie będą mieli najlepszego przyjaciela. Posłuchaj ich konkretnych obaw i pomóż im rozwiązać problemy. Na przykład, jeśli zostaną wyłączone w przerwie, brainstorm innych dzieci, aby się zbliżyli. Naucz ich szukać dzieci, które są również same te dzieci często pragną partnera do zabawy.

Szkoła podstawowa i średnia (w wieku 913)

Przyjaźń staje się bardziej złożona, napędzana wspólnymi zainteresowaniami i wsparciem emocjonalnym. Dzieci bardziej dbają o akceptację rówieśników i dynamikę grupy. Strach może koncentrować się na wstydzie, nie byciu cool, lub wykluczeniu z grupy społecznej. Zachęcaj do zaangażowania się w zajęcia pozalekcyjne, w których mogą spotkać rówieśników z podobnymi namiętnościami, takimi jak klub robotyczny, klasa sztuki lub zespół sportowy. Omówicie, jak radzić sobie z plotkami, klikami i presją rówieśników. Przypomnij im, że prawdziwi przyjaciele akceptują ich takimi, jakimi są i nie wymagają, aby się zmienili.

Przewodnik CDC w zakresie rozwoju społeczno-emocyjnego W tym wieku można osiągnąć wiele korzyści.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

Większość dzieci wychodzi z łagodnego lęku społecznego, gdy stale ją wspierają i nieustannie im się oddaje.

  • Dziecko często unika szkoły, pozalekcyjnych i towarzyskich wydarzeń ze względu na niepokój.
  • Mają objawy fizyczne, takie jak ból żołądka, ból głowy lub nudności przed imprezami towarzyskimi.
  • Mówią, że nie mają przyjaciół od kilku miesięcy, mimo możliwości.
  • Wydaje się, że są bardzo niepokoieni lub przez długi czas płaczą o sytuacjach społecznych.
  • Ich troska zakłóca codzienne życie, sen i rutynę rodzinną.
  • Zauważy się regresję w umiejętnościach, które wcześniej opanowali, takich jak toaleta czy sen samotny.

Wsparcie zawodowe może zapewnić oparte na dowodach strategie dostosowane do specyficznych potrzeb dziecka, w tym terapię poznawczo-behawioralną (CBT), szkolenie w zakresie umiejętności społecznych lub terapię stopniowej ekspozycji. Harvard Health Publishing Podkreśla, że wczesne nauczanie umiejętności społecznych może zapobiec poważniejszym problemom w późniejszym okresie.

Zachęcają do cierpliwości i wytrwałości

Wybudowanie przyjaźni jest procesem, który rozwija się w różny sposób dla każdego dziecka. Niektórzy szybko się przyjaźnią, inni zajmą miesiące lub nawet dłużej. Zdrobki są normalne, a jeden szalony dzień zabawy nie oznacza, że dziecko nigdy nie będzie miało bliskich przyjaciół. Pomóż im zastanowić się nad tym, co nauczyli się: Co mogłabyś spróbować następnym razem? i W której części czuł się dobrze? może zmienić ich skupienie na rozwoju, a nie na porażce.

Wraz z upływem czasu, przy konsekwentnym wsparciu, większość dzieci rozwija społeczne zaufanie, które są potrzebne do tworzenia znaczących relacji. Twoja spokojna, trwała obecność jest najpotężniejszym narzędziem, jakie mają. Nauczysz ich nie tylko, jak się zaprzyjaźnić, ale także, jak z odwagą i łaską stawić czoła strachu.

Dodatkowe zasoby

Aby uzyskać więcej informacji na temat pomocy dzieciom w cierpieniu na obawy społeczne i budowania umiejętności przyjaźni, następujące źródła oferują oparte na badaniach wskazówki i praktyczne wskazówki:

Zrozumienie, praktyczne narzędzia i cierpliwe podejście mogą pomóc dziecku w uczynieniu się przyjemnym umiejętnością, która wzbogaci całe jego życie.