Podstawy: zrozumienie, jak rozwijają się myślenie

Dzieci nie rodzą się z stałym poglądem na własne zdolności. Uczą się go z czasem poprzez odwrót, doświadczenia i modele, które obserwują. Koncepcja, którą popularizuje psycholog Carol Dweck, rozróżnia stałą mentalność (wyznanie, że inteligencja i talent są statycznymi cechami) i mentalność wzrostu (wyznanie, że zdolności można kultywować poprzez poświęcenie i wysiłek). Kiedy rodzice celowo prowadzą swoje dzieci w kierunku mentalności wzrostu, wyposażają je w ramy odporności, ciekawości i samopracowania, które trwa całe życie.

Badania w dziedzinie psychologii rozwojowej pokazują, że dzieci od czterech lat zaczynają kształtować przekonania o własnej kompetencji na podstawie tego, jak dorośli reagują na swoje sukcesy i porażki. Badanie z 2017 r. Nauka na temat rozwoju znalezione że dzieci, które otrzymywały pochwały w wieku 2 lat, były bardziej skłonne do rozwoju i poszukiwania wyzwań pięć lat później.

Dlaczego ważne jest kierowanie rodzicami

Rodzice są głównymi architektami wczesnego systemu wiary dziecka. Podczas gdy szkoły mogą wzmocnić myślenie wzrostu, podstawa jest postawiona w domu poprzez codzienne interakcje, rutyny i niejasne wiadomości, które dzieci absorbują. Wytyczne rodziców bezpośrednio kształtują, w jaki sposób dzieci interpretują klęski: jako dowód nieadekwatności lub jako krok do opanowania.

Wśród dzieci z myślą o rozwoju jest mniej prawdopodobne, że doświadczą niepokoju wokół wydajności, bardziej prawdopodobne, że będą szukać informacji zwrotnych i lepiej przygotowani do poruszania się w wyzwaniach społecznościowych. Rozumieją, że wysiłek jest silnikiem wzrostu, a nie oznaką słabości.

Nauka, która wspiera rozwój

Neuroplastyczność - zdolność mózgu do reorganizacji poprzez tworzenie nowych połączeń neuronowych - zapewnia biologiczne podstawy myślenia wzrostu. Kiedy dzieci uczą się, że mózg wzrasta silniej z praktyką, stają się bardziej zmotywowani do podejmowania trudnych zadań. Badania z wykorzystaniem funkcjonalnego MRI (fMRI) wykazały, że studenci, którzy posiadają myślenie wzrostu wykazują większą aktywację w przedniej korze cingulacyjnej podczas monitorowania błędów, co oznacza, że bardziej konstruktywnie przetwarzają błędy. Dzielenie się tą nauką z dziećmi w sposób odpowiedni do wieku może być potężnym narzędziem rodzicielskim. Na przykład wyjaśnienie, że ćwiczyć umiejętność jest jak ćwiczyć mięśnię, sprawia, że abstrakcyjna koncepcja jest namacalna.

Amerykańskie Stowarzyszenie Nauki Psychologicznych dostarcza zasobów za wyjaśnienie dzieciom neuroplastyczności.

Podstawowe strategie dla rodziców

Wystarczy, aby w praktyce rodzicielskiej wprowadzać teorię rozwoju dzieci, aby wprowadzić w życie dzieci codzienne, a w praktyce wprowadzać w życie intencjonalność i konsekwencję.

1. Chwal proces, a nie osobę

Najbardziej znana strategia jest również najłatwiejsza do błędnego zastosowania. Skuteczny proces pochwały cele wysiłku (Pracowałeś naprawdę ciężko, aby zakończyć tę zagadkę), strategii (Pracowałem, jak próbowałeś innego podejścia, gdy pierwsza nie zadziałała), lub wytrwałości (Pracowałeś dalej, nawet gdy stało się ciężko). Rozwój dzieci W wyniku badania naukowego, które przeprowadzono w 2003 r., naukowcy stwierdzili, że chwała w procesie znacznie zwiększa wytrwałość i chęć dzieci do podejmowania wyzwań, zwłaszcza w porównaniu z pochwałą osobą. Przeczytaj pełne badanie- Nie.

Praktyczny wskazówek: Kiedy dziecko ma dobrą ocenę, zamiast mówić: "Jesteś taki mądry", spróbuj: "Prawde się skupiłeś podczas sesji studiów i to się opłaciło".

2. Normalne zmagań i błędów

Dzieci często interpretują walkę jako sygnał, że nie są wystarczająco dobrzy. Rodzice mogą to zmienić, otwarcie omawiając swoje błędy i to, czego się od nich nauczyli. Na przykład, mówiąc Wrobiłem dziś błąd w pracy, ale znalazłem lepszy sposób, aby to zrobić jutro modele, że błędy są częścią wzrostu. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne zaleca pomagając dzieciom postrzegać błędy jako dane, a nie jako wyroki.

Idea działania: Stwórz błędy dnia rytuał, w którym każdy członek rodziny dzieli się jednym błędem i jedną rzeczą, jaką się z niego nauczył.

3. Stawiaj wyzwania i zachęcaj do wytrwałości

Dzieci rozwijają się w sposób myślący, gdy wielokrotnie doświadczają związku między wysiłkiem a postępem. Rodzice mogą celowo zaprojektować nieco wyzwanie zadania - trudniejszą zagadkę, nowy instrument, skomplikowaną konstrukcję Lego - a następnie wspierać dziecko przez frustrację.

Pamiętaj, że wytrwałość wymaga regulacji emocjonalnej. Naucz się prostych sposobów, takich jak głębokie oddychanie lub krótka przerwa, zanim wrócisz do pracy.

4. Sam zachowuj wzrost

Dzieci robią to, co widzą, a nie to, co im powiedziane. Rodzic, który widocznie przyjmuje wyzwania, przyznaje się do błędów i szuka opinii, pokazuje, że uczenie się nigdy nie kończy. Na przykład, gdy uczysz się nowej umiejętności (np. gotowania nowej receptury lub korzystania z nowej aplikacji), opowiedz swój proces: Nie jestem jeszcze w tym dobry, ale będę ćwiczyć. To normalizuje krzywę uczenia się i pokazuje, że nawet dorośli muszą walczyć, zanim osiągną sukces. Edutopia oferuje dodatkowe wskazówki na modelowanie języka myślenia rozwoju w domu.

5. Naucz siłę Teraz i Nie Jeszcze

Prosta zmiana językowa może zmienić całą perspektywę dziecka. Kiedy dziecko mówi, że nie mogę tego zrobić, dodaj słowo yet. Badania Mindset Works pokazują, że ta mała zmiana zachęca dzieci do postrzegania ich obecnej niezdolności jako tymczasowej.

Stworzenie środowiska zorientowanego na wzrost

Poza indywidualnymi strategiami, ogólna atmosfera w domu znacznie wpływa na rozwój umysłu. Środowisko, w którym nadmiernie podkreśla się wyniki, trofea lub konkurencja, może nieświadomie wzmocnić stałą umysłowość.

Projektowanie przestrzeni fizycznej i emocjonalnej

Wykrywanie cytatów o wytrwałości, posiadanie uczenia się z książkami o znanych postaciach, które pokonały porażkę, a także używanie dziennika rodzinnego do pisania o wyzwaniach i przełomowych, wzmacniają wartości zorientowane na wzrost. Emocjonalnie środowisko musi czuć się wystarczająco bezpieczne, aby dzieci mogły ryzykować. Unikaj surowych krytyków lub porównań z siostrami lub rówieśnikami.

Rola zabawy i badań

Wolna, niezakreślona gra pozwala dzieciom eksperymentować, nie uprawiać i próbować ponownie bez presji zewnętrznej. Rodzice powinni sprzeciwiać się chęci przepychania się lub naprawy każdego błędu podczas gry.

Zatrudnia się chwałą ze strony osób zewnętrznych

Dziadkowie, nauczyciele i inni dorośli mogą nieświadomie podważać myślenie rozwoju, chwaliwszy dziecko za inteligencję lub talent ( jesteś tak mądry!). Rodzice mogą przygotować dzieci do interpretacji takiego pochwały mówiąc później: Babcia miała dobre intencje, ale pamiętaj,co uczyniło cię skutecznym, to jak ciężko pracowałeś. Możesz również uprzejmie poprosić rozszerzoną rodzinę o wykorzystanie procesu pochwały, ale jeśli to nie jest możliwe, szkolenie dziecka, aby w ramach wewnętrznego komplementu zmienił formę komplementu, jest skuteczne.

Środki wskazujące na wiek, jak rozwijać umysł

W zależności od etapu rozwoju dziecka ta sama strategia może wyglądać inaczej.

Przedszkolne lata (w wieku 25)

W tym stadium dzieci są bardzo wrażliwe na pochwałę i modelowanie. Użyj prostego procesu pochwały, jak Próbowałeś tak wiele sposobów, aby ten blok pasował! Unikaj oznaczania dziecka jako smart lub talentowy. Przeczytaj książki opowieści, które wyraźnie omawiają naukę z błędów, takie jak Dziewczyna, która nigdy nie popełniała błędów lub Rosie Revere, inżyniera. Pozwalają też na niezależne rozwiązywanie problemów podczas gry przeciw skakania przy pierwszym znaku frustracji.

Wyroby podstawowe (w wieku 610)

Szkoła wprowadza porównanie z rówieśnikami i formalną ocenę, które mogą wywołać myślenie o stałym umyśle. Naucz dzieci konstruktywnie interpretować krytykę. Na przykład, jeśli nauczyciel zapisa esej, pomóż dziecku postrzegać go jako radę na poprawę, a nie jako osąd nad jego zdolnością. Wprowadź pojęcie neuroplastyczności za pomocą filmów lub książek odpowiednich do wieku. Mentalność działa Zapewnia zasoby dla tej grupy wiekowej.

Zachęcaj również ich do ustalania celów nauki (np. Chcę się ulepszyć w frakcjach) zamiast celów wydajności (np. Chcę zdobyć ocenę A).

Adolescencja (w wieku 11-18 lat)

Wśród nastolatków często występują trudności z tożsamością i wartościami własnymi, co czyni je podatnymi na pułapki fiksowej nastawienia. Rodzice mogą wspierać wzrost poprzez normalizację porażki w obszarach o wysokim poziomie zagrożenia, takich jak akademika, sport i relacje. Harry Potter Zastosowanie się do tego, aby wprowadzić w życie krytyki innych, pokazując im, jak pozbierać użyteczne informacje z negatywnych informacji, nie biorąc ich osobiście za osobiste.

Zwycięstwo powszechnych pułapek

Nawet dobre zamiary rodziców mogą nieświadomie podważać nastawienie do rozwoju.

Puste lub nadmierne chwalenie

W przypadku, gdy dziecko nie próbowało, przeoczywanie każdego wysiłku może prowadzić do poczucia uprawnień lub braku prawdziwej samooceny. Chwalenie powinno być konkretne i zasłużone. Podobnie chwalenie procesu, nawet jeśli wynik był wyraźnie spowodowany szczęściem (np. dziki szacunek), może zdezorientować dziecko. Szczery feedback, przekazany uprzejmie, jest bardziej skuteczny niż ciągłe cheerleading.

Porównanie dzieci

Porównania takie jak "Dlaczego nie możesz być bardziej jak siostra?" są głęboko szkodliwe dla mentalności rozwojowej.

Nie zwracajcie uwagi na emocjonalną stronę porażki

Ważne: Zanim pomożesz dziecku nauczyć się od porażki, musisz najpierw sprawdzić jego emocje. Powiedzieć jest w porządku, tylko spróbować bardziej, gdy dziecko jest zdenerwowane może się czuć niegodziwie. Zamiast tego, przyznaj rozczarowanie: Widzę, że jesteś naprawdę zdenerwowany tą oceną. jest w porządku, aby czuć się w ten sposób. Kiedy będziesz gotowy, możemy porozmawiać o tym, co możesz zrobić inaczej następnym razem. Bezpieczeństwo emocjonalne jest warunkiem wstępnym dla podejmowania intelektualnego ryzyka.

Pułapka perfekcjonyzmu

W niektórych przypadkach rodzice muszą celowo stworzyć możliwości, aby osiągnąć niedoskonałość. Niech dziecko widzi, że walczysz z czymś nowym i śmieje się z własnych błędów. Podkreśnij, że uczenie się jest nieporządkowe.

Kiedy dzieci sprzeciwiają się rozwojowi

Nie każdy dzieciak natychmiast przyjmie pochwałę, a także nie przyjmuje chwałę. Wrogość często wskazuje, że dziecko już wprowadziło w sobie stałe przekonania, być może ze szkoły, rówieśników lub wcześniejszych rodziców. W takich sytuacjach cierpliwość i spójność są kluczowe. Unikaj wykładów. Zamiast tego używaj pośrednich podejść: podzielić się historiami, wskazać wzrostem w innych i zadawać refleksyjne pytania (co ci to było trudne? co możesz spróbować dalej?).

Śledzenie postępu i utrzymanie dynamiki

Wprowadzenie myślenia wzrostu nie jest jednorazową interwencją, ale długoterminową filozofią rodzicielską. Szukaj znaków, że myślenie to się zakorzeniło: dziecko wolontariuje się bez obaw próbować trudnych zadań, prosi o konstruktywną opinię lub używa języka zorientowanego na wzrost spontanicznie (Muszę ćwiczyć więcej).

Jak dzieci rosną, ponownie odwiedź i doskonal swój sposób działania. To, co działało dla pięcioletniego, może wymagać dostosowania dla nastolatka. Bądź ciekaw własnego sposobu myślenia, ponieważ dzieci wykrywają niezgodność. Jeśli wpadniesz w myślenie z fikcjonowanym nastawieniem (Jestem po prostu niewystarczający w matematyce), użyj go jako okazję nauczania: Widzę, że mówię coś stałego o sobie. Pozwól, że zmienię ramę, żeJestem jeszcze niewystarczający w matematyce

Wniosek

Rodzice mogą pomóc dzieciom w wbudowie wiary, że wzrost jest zawsze możliwy. Ta podstawa nie tylko poprawia wydajność akademicką, ale także wspiera odporność emocjonalną, ciekawość i zdrowe relacje z wyzwaniami. Nawyki wzrostu myślenia persistencja, uczenie się od porażki, przyjmowanie wysiłku będą służyć dzieciom przez całe życie, umożliwiając im rozwój w ciągle zmieniającym się świecie.