Dlaczego rozwój jest ważniejszy niż myślisz

W każdym dzieciakiem występuje porażka, czy to w wyniku niedobrego testu, czy nie wchodzi w zespół, czy walczy z nową umiejętnością. Carol DweckWśród tych, którzy są świadomi tego, że inteligencja i zdolności mogą być rozwinięte poprzez wysiłek, strategię i feedback.

Dzieci z myślą o wzroście postrzegają porażkę jako dane - sygnał, że muszą spróbować nowego podejścia lub pracować ciężniej, a nie jako wyrok o swojej wartości.

Wdrożenie tej filozofii wymaga jednak więcej niż po prostu powtarzania można to zrobić. Wymagnie to spójne modelowanie, intencjonalne języko i bezpieczne środowisko, w którym porażka jest traktowana jako naturalna część wzrostu. Poniżej rozpakowujemy naukę, zbadamy praktyczne strategie dla różnych grup wiekowych i rozwiązujemy wspólne pułapki, aby pomóc dzieciom przekształcić porażkę w krok w krok.

Nauka, która pomaga w myśleniu i odporności

Dweck's dziesięciolecia badań na Stanford ujawnia, że mózg jest znacznie bardziej plastikowy niż kiedyś się wierzyło. Neuroplastyczność W przypadku dzieci, które są w stanie rozwijać się, aktywność neuroplastyczna jest łatwiejsza, ponieważ nie są ograniczone przez strach przed porażką.

Badania łączą również nastawienie do wzrostu z niższym poziomem kortyzolu (hormona stresu) podczas trudnych zadań. Kiedy dzieci wierzą, że mogą się poprawić, postrzegają wyzwania jako możliwe do pokonania, zmniejszając fizjologiczną reakcję na stres. Tworzy to pozytywną pętlę odwrotu: niższy stres prowadzi do lepszej koncentracji, co prowadzi do większej ilości uczenia się, co wzmacnia przekonanie, że wysiłek się opłaca.

Ważne jest, aby pamiętać, że mentalność nie jest cechą binarną. Dzieci mogą wykazywać mentalność wzrostu w jednym obszarze (np. piłka nożna), ale fikcyjny mentalność w innym (np. matematyka).

Kluczowe strategie do rozwoju myślenia

Poniżej przedstawiono praktyczne strategie, które rodzice, nauczyciele i mentorzy mogą wykorzystać, aby włączyć w życie codzienne myślenie o rozwoju.

1. Proces pochwały, a nie osoba

Najbardziej znany przełom w języku myślącym o rozwoju jest przejście od wychwalającego inteligencję (Youre so smart) do chwaliania wysiłku, strategii i wytrwałości (You worked really hard to figure out). Kolegów pokazuje, że chwalenie wysiłku może się odwrócić, jeśli dziecko nie zostanie nauczone, że wysiłek musi być połączony z inteligentnymi strategiami.

  • Zamiast: Jesteś tak utalentowana w matematyce. Powiedz: Podoba mi się, jak próbowałeś trzech różnych metod, zanim znalazłeś właściwą.
  • Zamiast: Zdałeś się nie uprawiać, bo nie próbowałeś wystarczająco ciężko. Powiedz: Jaką metodę podejmowałeś?
  • Zamiast: Jesteś naturalnym sportowcem. Powiedz: Twoje ćwiczenia w dribblu naprawdę się opłaciły w tej grze.

W miarę upływu czasu dzieci uświadamiają sobie, że dzięki swoim działaniom mogą wpłynąć na wyniki.

2. Używaj porażki jako narzędzia do nauki

Dzieci często absorbują wiadomość, że porażka jest wstydliwa, od mediów, presji rówieśników, a nawet od dobrze zamierzonych dorosłych, którzy spieszają się rozwiązywać problemy. Thomas Edison Jak powiedział, odkrył 10 000 sposobów, które nie zadziałały w drodze do żarówki. Ale jest jeszcze bardziej potężne dzielić się własnymi porażkami przepadną promocją, spalaną kolacją, nieudany projekt DIY i omówić, co się nauczyło.

Użyj języka uczenia się z błędów zamiast popełniania błędów. Na przykład, gdy dziecko zapomnie uczyć się na quiz i otrzymuje niską ocenę, możesz powiedzieć: To świetna okazja, aby dowiedzieć się, jak poczyni się inaczej na następny. Co ci pomoże zapamiętać? To zmieniło ramy niepowodzenia jako użyteczną informację, a nie stałą plamę.

3. Naucz siłę Teraz

Jedną z najprostszych i najbardziej skutecznych interwencji Dweck'a jest dodanie słowa yet do oświadczeń niezdolności. Zamiast I can't do this, zachęcanie I can't do this /ale. Ta mała zmiana oznacza, że opanowanie jest procesem. Możesz to wzmocnić, ustanawiając Yet Jar w domu lub w klasie. Za każdym razem, gdy dziecko mówi, że nie może coś zrobić, zapisuje to i umieści w słoiku.

Na koniec miesiąca, wspólnie przeanalizuj notatki, aby zobaczyć, które can't do przedmioty stały się can do przedmioty poprzez praktykę. Ten postęp wizualny buduje zaufanie.

4. Udowodnij postawę nastawioną na wzrost

Dzieci uczą się więcej z tego, co widzą niż słyszą. Jeśli jesteś sfrustrowany i rezygnujesz, gdy stajesz przed trudnym zadaniem, takim jak montaż mebli lub uczenie się nowej receptury, twoje dziecko zauważa, że trudności są powodem do rzucenia. Zamiast tego opowiedz głośno swój własny proces myślenia:

W dodatku, przyjmuj opinię od dziecka. Jeśli popełniasz błąd, powiedz, że wkurzałeś w gniewie, przeprosi i wyjaśnij, jak lepiej sobie z tym poradzić następnym razem.

5. Ustaw małe, osiągalne cele

Dzieci budują nastawienie do wzrostu poprzez wielokrotne doświadczenia sukcesu po wyzwaniu. Pomóż im rozbić duże, zniechęcające zadania, takie jak poprawa stopnia z C do A, w mniejszych, mierzalnych krokach. Na przykład, pierwszym celem może być ukończenie wszystkich zadań domowych w terminie na tydzień, a następnie przejrzenie notatek przez 15 minut każdej nocy, a następnie zadawanie nauczycielowi jednego wyjaśniającego pytania na klasę.

W przypadku dzieci można uproszczyć kartki pracy dotyczące ustalenia celów, takie jak ramy SMART (Specjalne, mierzalne, osiągalne, istotne, wiążące z czasem).

6. Stwórz środowisko przyjazne porażkom

W klasie nauczyciele mogą wyznaczyć failure of the week board, w którym uczniowie dobrowolnie dzieli się błędem popełnionym i tym, czego nauczyli się. To odtygmatyzuje błędy i promuje kulturę wspólnego uczenia się. W domu, odbywać cotygodniową mistake dinner, w której każdy członek rodziny dzieli się niewielką porażką i w jaki sposób planują się poprawić. Rytuał wzmacnia, że porażki nie są ukryte, ale otwarcie omówione.

W przypadku, gdy dziecko zapomina o obiedzie, nie należy go skłaniać do szkoły. Niech prosi o pomoc przyjaciela lub jeść posiłek, który jest dostarczany przez szkołę.

Podsumowanie roślin rozwoju

Nie działa to w sposób jednoznaczny, a sposób, w jaki rozmawiasz z przedszkołowym dzieckiem o niepowodzeniach, jest w znacznym stopniu inny niż sposób, w jaki rozmawiasz z nastolatkiem.

Wczesne dzieciństwo (w wieku 36)

W tym wieku dzieci wchłaniają podstawowe przekonania o sobie i świecie. Mały silnik, który mógł lub Żyrafy nie potrafią tańczyć. Chwal wysiłek: Czy nie przestałeś próbować zapiąć kurtkę nawet wtedy, gdy było ciężko. To tak zdecydowane! Unikaj porównań z rodzeństwem lub rówieśnikami, ponieważ małe dzieci nie rozwinęły jeszcze zdolności poznawczych do kontekstowania różnic w zdolności.

Kiedy dziecko wieża bloku upada, nie mów to ok, budujmy coś innego. Zamiast tego zapytaj: Co się stało? Co mogłeś zmienić, aby utrzymać go bardziej stabilny? To zachęca je do myślenia jak naukowcy, nawet w wieku 4 lat.

Średnie dzieciństwo (w wieku 711)

Dzieci w tym wieku zaczynają bardziej intensywnie porównywać się z innymi. Mogą rozwijać stały umysł, jeśli konsekwentnie widzą, jak koledzy w klasie wykazują lepsze wyniki. To jest etap, w którym wyraźne nauczanie neuroplastyczności może być silne.

Wprowadź pojęcie grit wraz z myślą. Zachęcaj dzieci do wyboru jednego wyzwania hobby, jak na przykład nauki instrumentu, sportu lub drugiego języka, gdzie postęp jest wolny i mierzalny. Pomóż im śledzić postępy w ciągu tygodni i miesięcy. Unikaj nadmiernego zaplanowania; dzieci potrzebują czasu, aby walczyć z jedną rzeczą głęboko, zamiast żonglować z wieloma powierzchownymi czynnościami.

Kiedy doświadczą porażki, takiej jak niewykonywanie szkolecznej gry, poprowadź ich przez refleksyjny proces: Jakie aspekty możesz kontrolować?

Adolescencja (w wieku 1218)

Wśród nastolatków jest silna presja ze strony naukowców, dynamiki społecznej i planowania przyszłości. Ich mózg również przechodzi znaczącą remodelę, która może uczynić ich bardziej wrażliwymi na krytykę.

Zachęcaj nastolatków do przechowywania dziennika learning, w którym co tydzień piszą o wyzwaniu i o tych strategiach, które próbowali. J.K. Rowling/Przez przejście do reframingu /zawiązują swoje emocje. /Przez reframię, /zawiązują się z nimi.

Dzieci muszą również zrozumieć, że rozwój nie oznacza, że osiągną wszystko, czego chcą. Niektóre drzwi mogą się zamknąć.

Częste pułapki i jak je uniknąć

Nawet z najlepszymi zamierzeniami dorośli mogą podważyć nastawienie do wzrostu.

  • Chwalą wysiłki, które są bezskuteczne. Jeśli dziecko wielokrotnie używa tej samej niewłaściwej strategii, pochwalić osób może wzmocnić marnowany czas.
  • Ocalić dzieci przed wszelkimi dyskomfortami. Kiedy wchodzisz w skok, aby rozwiązać dla dziecka problemy, dziecko uświadamia sobie, że niepowodzenie nie ma konsekwencji.
  • Porównanie siostrzy lub kolegów z klasy. Dlaczego nie możesz być bardziej podobna do siostry? jest bezpośrednim zagrożeniem dla myślenia rozwojowego.
  • Nieco niezgodne z myślą o rozwoju. Jeśli w domu chwalisz rozwój, ale skupisz się na oczach na konferencjach rodziców i nauczycieli, dzieci zauważą sprzeczność.
  • Ignorowanie stanu emocjonalnego dziecka. Przed odtworzeniem niepowodzenia, sprawdź, co dziecko myśli. Jeśli płacze, nie może usłyszeć lekcji. Powiedz: "Widzę, że jesteś naprawdę zdenerwowany.

Dodatkowo, unikaj nadmiernego używania terminu rostowy umysł jako słowa buzzwords. Dzieci stają się do niego niewyraźne, jeśli dorośli papuga to wyrażenie bez prawdziwej praktyki. Zamiast tego, naturalnie włączyć zasady do codziennej rozmowy: Widzełam, że próbowałeś innego sposobu rozwiązywania tej zagadki. To jest elastyczny myśliciele.

Długoterminowe wypłaty: poza sukcesem akademickim

Wystarczy, aby zwiększyć poziom rozwoju, a nie ograniczyć się do osiągnięcia poziomu A, czy też do osiągnięcia pozycji w drużynie uniwersyteckiej. Mentalność działa Wyniki te pokazują, że uczniowie, którzy przyjmują myślenie wzrostu, częściej przyjmują wyzwania, przetrwają przeszkody, uczą się od krytyki i znajdują inspirację w sukcesie innych, a nie czują się przez to zagrożeni.

W dorosłym wieku, ten sposób myślenia przekłada się na odporność na zawody. Ludzie, którzy postrzegają porażki jako możliwości nauki, są bardziej przystosowalni w obliczu zwolnień, odrzuconych propozycji lub nieudanych projektów. Są bardziej skłonni szukać opinii i kontynuować rozwój umiejętności.

Co więcej, nauczanie dzieci, jak zmienić ramy porażki buduje empatię. Kiedy zrozumieją, że wszyscy się kłócą, są mniej skłonni osądzać innych ostro. W świecie, który często wymaga natychmiastowego sukcesu, zdolność do wytrwania w trudności jest być może najcenniejszym darem, jaki możesz dać. Zacznij od dzisiaj: wybierz jedną małą zmianę, tak jak dodawanie jeszcze do słownictwa i obserwuj, jak zmienia to sposób, w jaki dziecko podejmuje następne wyzwanie.

Wniosek

Wzmocnienie nastawionego na wzrost mentalnego u dzieci nie jest szybkim rozwiązaniem ani zestawem magicznych fraz. Jest to celowa, długoterminowa praktyka kształtowania sposobu, w jaki dzieci interpretują swoje własne doświadczenia. Przyjmowanie nauki neuroplastyczności, modelowanie odporności, normalizacja niepowodzeń i dostosowanie strategii do etapów rozwoju, dorośli mogą stworzyć środowisko, w którym dzieci czują się na tyle bezpieczne, aby ryzykować i na tyle silne, aby nauczyć się z upadków. Wynik nie jest dzieckiem, które nigdy nie upada, ale tym, które nie upada w przejście każdego upadku, aby stać się bardziej zdolnym, pewnym siebie i współczującym istotą ludzką.