Rozumienie nieuczciwego zachowania bez kary

W przypadku dzieci, które nie mają szacunku, nie mogą się zachowywać w sposób zgodny z zasadami, które są w ich rozwoju, w których są one w stanie wywołać frustrację.

W przypadku gdy rodzice i nauczyciele przyjmują strategie oparte na empatii, jasnej komunikacji i mocnych, ale miłujących granicach, tworzą one środowisko, w którym szacunek naturalnie rozwija się.

W tym kompleksowym przewodniku zbadamy, dlaczego zdarza się brak szacunku, oparte na dowodowych strategiach, jak poradzić sobie z tym bez kary, jak kultywować kulturę szacunku i kiedy może być potrzebna pomoc zawodowa.

Rozumienie przyczyn niesprawiedliwości

Zanim zareagujesz na nieuczciwą uwagę lub działanie, zatrzymaj się i rozważ możliwe przyczyny.

Powszechne powodzenia nieuczciwego zachowania

  • Frustracja i przewaga. Dzieci, które nie potrafią wyrazić swoich uczuć ani rozwiązać problemu, mogą się wywołać w wyniku problemu matematycznego, który wydaje się niemożliwy, przepełnionej kawiarni lub konfliktu z przyjacielem, który może wywołać nieuczciwy wybuch.
  • Szukając uwagi lub władzy. Niektóre dzieci uczą się, że negatywna uwaga jest lepsza niż żadna, a inne czują się bezsilne i próbują odzyskać kontrolę poprzez wyzwanie.
  • Czujesz się źle zrozumiany lub nieusłyszany. Kiedy dzieci wierzą, że dorośli nie słuchają ich perspektywy, mogą się wyzwolić, aby zrozumieć swoje pojęcie.
  • Modelowane zachowanie. Dzieci naśladują ton, słowa i gesty, które widzą od dorosłych, rówieśników lub mediów.
  • - W stadium rozwoju. Dzieci testują granice, gdy odkrywają autonomię; nastolatki odpychają, gdy budują tożsamość.
  • Uciążenie, głód lub przeciążenie zmysłowe. Dziecko zmęczone, głodne lub zbyt pobudzone ma mniej środków na cierpliwość i uprzejmość.

Uznanie tych przyczyn zmienia myślenie dorosłych z ‘jak to ukarzyć?’ do ‘co potrzebuje to dziecko?’ Ta zmiana jest podstawą nie-karnego podejścia.

Neuroznawstwo, które kryje się za reakcjami

Kiedy dziecko nie szanuje dorosłego, własny mózg dorosłego może przejść do trybu walki lub ucieczki. Dr. Daniel Siegel wyjaśnia, że gdy jesteśmy wyzwoleni, bardziej prymitywna, reakcyjna część (mozg niżej) przejmuje miejsce. Kara często aktywuje ten sam mózg niżej w dziecku, tworząc cykl reakcji. Zamiast tego, pozostając spokojni i połączając się najpierw, angażujemy mózg dziecka na górze - centrum empatii, rozumu i samokontroli.

Badania z Centrum rozwijającego się dziecka w Harvardzie W przypadku dzieci, które są w stanie zachować się w sposób niezależny, w stosunku do innych, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku do dzieci, w stosunku

Główne strategie, jak bez kary poradzić sobie z nieuczciwym zachowaniem

W przypadku każdego dziecka lub sytuacji nie ma żadnej strategii, ale razem obejmują one większość scenariuszy, w których występuje brak szacunku.

Trzymaj się spokojnie i złożony

Twój stan emocjonalny wyznacza ton interakcji. Kiedy zachowasz spokój, modelowasz dokładnie to, czego chcesz, aby dziecko się nauczyło: że można czuć się zdenerwowane, nie stając się bez szacunku.

W przypadku, gdy dziecko ma problemy, nie ma żadnych możliwości, aby się z nimi negocjować, ale jest bezpiecznym człowiekiem, który może się do nich podchodzić.

Używaj aktywnego słuchania i potwierdź uczucia

Przed poprawieniem lub nauczaniem okaż prawdziwą ciekawość.

  • Brzmi jakbyś był bardzo sfrustrowany, że poprosiłem cię, żebyś teraz posprzątał swój pokój.
  • Czujesz, że ci nie ufa, bo sprawdziłem twoje zadanie.

W przypadku dzieci, które nie mają żadnych obowiązków, w przypadku których nie mają żadnych obowiązków, w przypadku których nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków, w przypadku gdy nie mają żadnych obowiązków. aktywne słuchanie, jak to się uczy w programie edukacji rodziców jak szkolenia na efektywność rodzicielską.

Zrozumiałe i mocne oczekiwania bez kary

Dzieci muszą wiedzieć, jakie zachowania są akceptowalne i jakie są granice.

  • Oczekuję, że będziemy mówić szanownie, nawet jeśli nie zgadzamy się.
  • W tej klasie słuchamy, kiedy ktoś inny mówi.

Kiedy występuje brak szacunku, należy spokojnie odwrócić się do oczekiwania: “Pamiętaj naszą zasadę o mówieniu uprzejmie? spróbujmy jeszcze raz.” Ta metoda określa zasadę jako wspólną umowę, a nie jako rozkaz, który ma być egzekwowany z karą.

Oferuj wybory i przekierowanie

Nieuczciwość może wynikać z tego, że dziecko czuje się uwięzione lub kontrolowane.

  • Chcesz teraz o tym porozmawiać, czy potrzebujesz pięciu minut, żeby się rozchłodzić?
  • Możesz skończyć pracę domową albo przy biurku, albo przy stole kuchni.

Jeśli dziecko już okazało się nieuczciwe, możesz zaoferować wybór, jak naprawić sytuację: “Możesz przeprosić się teraz, lub możesz napisać notatkę.

Utrzymuj pozytywne uczucia

Jeśli skupisz się tylko na nieuczciwości, możesz nieświadomie ją wzmocnić (ponieważ negatywna uwaga to wciąż uwaga).

  • Naprawdę doceniam, że czekałeś na swoją kolej, by mówić.
  • Dziękuję za użycie spokojnego głosu, chociaż byłeś zdenerwowany.

Wraz z upływem czasu dziecko rozumie, że zachowanie szacunkowe prowadzi do pozytywnego związku, a zachowanie bez szacunku prowadzi do rozwiązywania problemów (nie kary).

Zwracajmy uwagę na pytania zamiast kary

Kiedy brak szacunku spowodował szkodę w związku, uczuciach kogoś, czy w klasie lub w środowisku domowym, praktyki odbudowy oferują konstruktywną alternatywę.

  • Co się stało?
  • Co myślałeś wtedy?
  • Kto został dotknięty?
  • Co musisz zrobić, żeby wszystko poprawić?

W przypadku dzieci, które nie są w stanie się rozliczyć, wprowadza się w sposób niezależny od innych, a w sposób niezależny od innych. Programy z Międzynarodowego Instytutu Praktyk Restauracyjnych- Nie.

Stworzenie środowiska w którym można się szanować

Wystarczy, aby każdy z nich był w stanie zapobiec nieuczciwości, gdy wprowadza się w kulturę szacunku.

Uwaga w konsekwentnym poszanowaniu

Dorośli muszą chodzić po rozmowie. Dzieci wchłaniają ton bardziej niż słowa. Jeśli mówisz uprzejmie do nich, do innych, a nawet do siebie, to one to w sobie włączają. Zauważ własny język: czy przerywacie? czy używacie sarkazmu, gdy jesteście sfrustrowani? czy krzyczecie, gdy jesteście wściekli? modelować dokładnie zachowanie, które chcecie zobaczyć, nawet gdy jesteście zmęczeni lub poddane stresu. przeprosić, gdy przepadniecie, że modele pokory i naprawy, które są o wiele mocniejsze niż każda wykład.

Ustwórz rutynę, która buduje współpracę

W klasie poranne spotkanie, w którym każde dziecko jest osobnie pozdrowione, nadaje się do siebie. W domu, w rodzinnym spotkaniu co tydzień każdy może wyrazić obawy, zanim się one wzrosną w nieuczciwość.

Naucz się emocjonalnego słownictwa i umiejętności regulacji

Wiele nieuczciwości występuje, ponieważ dzieci nie mają słów, aby wyrazić silnych emocji. Ucz je wyraźnie określeniem emocji: frustracji, zawstydzenia, rozczarowania, zranienia. Korzystaj z wykresów emocji, gier rolnych i książek skupiających się na emocjach. Następnie naucz ich uspokajających strategii: głęboki oddech, przerwę w cichym kącie, wyciskanie piłki stresu lub rysunek swoich uczuć.

Stwórz środowisko bogate w połączenia

Wśród dzieci, które są w stanie się połączyć z dorosłymi w swoim życiu, znacznie większa jest ich szansa na współpracę i szacunek. Instytut umysłu dziecka pokazuje, że silne więzi między dorosłymi a dziećmi są czynnikiem ochronnym przed problemami behawioralnymi.

Jeśli to możliwe, rozmawiaj z osobistą nieuczciwością

Publiczne wstydzenie jest formą kary, która często odbija. Kiedy dziecko jest bez szacunku przed innymi, jeśli to możliwe, opóźnij rozmowę. Powiedz: “Prosimy porozmawiać o tym po zajęciach / w drugim pokoju.” Prywatna rozmowa chroni godność dziecka i zmniejsza odporność.

Kiedy szukać dodatkowej pomocy

Podczas gdy większość zachowań bez szacunku dobrze reaguje na strategie opisane powyżej, niektóre sytuacje wymagają profesjonalnej wytycznych. Trwałe, intensywne lub rosnące nieuchwyt może wskazywać na podstawowe stany, takie jak zaburzenia opozycyjne, ADHD, lęk, depresja, trauma lub niediagnozowane trudności z nauką.

Oznaki, że potrzebna jest dodatkowa pomoc

  • Nieuczciwość występuje codziennie w wielu miejscach (domień, szkoła, pozaszkolnictwo).
  • Zachowanie to obejmuje agresję, groźbę lub zniszczenie własności.
  • Dziecko wydaje się nie być w stanie się uspokoić po przekierowaniu.
  • Zauważycie oddalenie się od rodziny lub przyjaciół, zmiany w jedzeniu lub śnie lub samozranienie.
  • Wasze własne wysiłki, konsekwentnie stosowane przez co najmniej miesiąc, nie doprowadziły do poprawy.
  • Dziecko wyraża bezradność lub mówi o tym, że chce się skrzywdzić lub skrzywdzić innych.

Kto może pomóc?

  • Doradcy szkolni lub psycholodzy może zapewnić plany zachowania, grupy uczenia się społeczno-emocjonalne i indywidualne porady.
  • Kliniczni psychologowie lub terapeutzy dzieci może oceniać warunki zdrowia psychicznego i dostarczać terapii opartej na dowodowych badaniach, takich jak terapia interakcji rodziców-dzieci (PCIT), terapia poznawczo-behawioralna (CBT) lub terapia behawioralna dialektyczna (DBT) dostosowana do młodzieży.
  • Specjaliści w zakresie zachowania lub certyfikowani analityków zachowania (BCBA) są przeszkoleni w projektowaniu interwencji opartych na wzmocnieniu dla wyzwaniach, często stosowanych w szkołach i klinikach.
  • Pediatrzy lub psychiatrzy dzieci może wykluczyć przyczyny medyczne (przerwania snu, problemy z tarczycą itp.) i, w stosownych przypadkach, omówić leki na takie choroby jak ADHD lub lęk.

Wiele z nieprzymierzonych strategii opisanych w tym przewodniku jest stosowanych również w profesjonalnych warunkach i będzie podkreślane przez eksperta, z którym współpracujesz.

Wniosek: Długoterminowe korzyści wynikające z bezkarnego traktowania nieuczciwości

W przypadku, gdy dziecko nie ma szacunku, nie musi być karane, ponieważ nie ma potrzeby, aby je wprowadzić w życie.

Dzieci wychowane lub wychowane w środowisku niekarnym mają tendencję do rozwoju silniejszej inteligencji emocjonalnej, większej samodyscypliny i bardziej autentycznych relacji. Uczą się nie tylko posłuszeństwa ze strachu, ale szacunku, ponieważ rozumieją jego wartość. Dla nauczycieli ten sposób zmniejsza zakłócenia w klasie i wypalenie, tworząc środowisko nauczania, w którym uczenie się rozwija. Dla rodziców pogłębia więzi rodzinne i przygotowuje dzieci do świata, który wymaga współpracy i empatii.

W końcu, radzenie sobie z nieuczciwością bez kary nie jest o byciu miękkim, ale o byciu strategicznym i współczującym. To inwestycja w charakter dziecka, która płacą dywidendy na całe życie. Zacznij od małego wybierz jedną strategię z tego przewodnika i konsekwentnie ją stosowaj przez dwa tygodnie. Zauważ, co zmienia się w Twoim związku i zachowaniu, które widzisz. Droga do szacunku zaczyna się nie z karą, ale z zrozumieniem.