Rozumienie odrzucenia i samotności u dzieci

W każdym dziecięcym życiu zdarzają się chwile, kiedy czują się opuszczone lub samotne, niezależnie od tego, czy to w trakcie rozmowy na placu zabaw, przejścia do szkoły, czy po rozpadku przyjaźni. Odpór doświadczenie wykluczenia lub nieakceptowania przez rówieśników i samotność subiektywne poczucie izolacji, które może wystąpić nawet w tłumie są powszechne, ale głęboko bolesne emocje. Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom Wyniki badania wskazują, że utrzymująca się samotność w młodzieży jest związana z większym ryzykiem depresji, lęku, a nawet problemów zdrowotnych w późniejszym życiu (Podstawy CDC w zakresie zdrowia psychicznegoDla rodziców, nauczycieli i każdego, kto pracuje z dziećmi, ważne jest, aby zrozumieć, w jaki sposób te emocje się zakorzeniły i dowiedzieć się, jak je rozwiązać.

Wystarczy, że dziecko jest otoczone kolegami z klasy, ale czuje się głęboko odłączone. Odmowa może być otwarta, np. mówienie, że nie możesz z nami grać, lub subtelna, jak wielokrotne wykluczenie z grupy rozmowy lub stołów obiadowych. Oba doświadczenia wywołują te same regiony mózgu związane z bólem fizycznym, dlatego czują się tak intensywnie.

Dlaczego dzieci doświadczają odrzucenia i samotności

Etapy rozwoju i luki w umiejętnościach społecznych

Dzieci w wieku 3 lat i 7 lat mogą mieć problemy z dzielenie się lub zbierać się na kolejki, co prowadzi do tymczasowego wykluczenia. Starsze dzieci i nastolatki stają przed bardziej złożonymi społecznymi hierarchiami, gdzie klika tworzą się i lojalność jest testowana. W każdym wieku niezgodność między poziomem umiejętności społecznych dziecka a wymaganiami otoczenia może stworzyć teren do odrzucenia. Na przykład dziecko, które ma trudności z czytaniem niewerbalnych sygnałów może nieświadomie irytować rówieśników, podczas gdy nieśmiały nastolatek może unikać rozpoczęcia rozmów, prowadząc do izolacji.

Przejścia i główne zmiany w życiu

W tych czasach dzieci mogą czuć, że straciły swoje miejsce w swoim świecie społecznym. Niepewność w przeprowadzaniu nowych rutyn często wzmacnia samotność, nawet jeśli zmiany są ogólnie pozytywne.

Przemoc i przemoc rówieśników

Overskawanie przemocy fizyczne, ustne lub online jest bezpośrednią przyczyną odrzucenia i samotności. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne Raporty wskazują, że prawie 20% studentów doświadcza przemocy, a skutki mogą trwać do dorosłości (APA Zasoby przemocyDzieci, które są prześladowane, często w sobie wprowadzają wiadomość, że nie są godne, co prowadzi do odstawienia się i chronicznego samotności.

Technologia i porównanie społeczne

W przypadku dzieci, które są w stanie wyjść z pracy, w przypadku których nie są w stanie się rozwijać, w przypadku których nie są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku których nie ma się rozmawiania, w przypadku gdy są w stanie się rozwijać, w przypadku których nie ma się rozmawiania. Instytut Umysłu Dziecka podkreśla, że chociaż interakcja cyfrowa ma swoje miejsce, nie może zastąpić korzyści emocjonalnych wynikających z gry i rozmowy twarzą w twarz (Jak media społecznościowe wpływają na nastolatków)).

Temperament i osobowość

Niektóre dzieci są naturalnie bardziej introversowe lub wrażliwe. Choć introversowość nie jest problemem, dzieci bardzo wrażliwe mogą bardziej ostrzegać postrzeganie nieszczęść i dłużej trwać w odzyskaniu od rewersów społecznych.

Rozpoznawanie objawów: Kiedy odrzucenie i samotność stają się problemem

Dzieci nie zawsze mówią: "Czuję się samotna". Zamiast tego, często pojawia się to w zachowaniu.

Zmiany w zachowaniu

  • Wycofanie: zaczynają jeść sami na obiad, odmawiają spotkań lub częściej niż zwykle siedzą w pokoju.
  • Nagłe zmiany w wyniku szkolnym albo spadek ocen, albo utrata zainteresowania przedmiotami, które wcześniej cieszyły się.
  • Przywiązanie lub unikanie dziecko może odmówić szkoleń lub nadmiernie przywiązać się do rodzica.
  • Agresja lub zachowanie się niektóre dzieci wyłączają ból z zewnątrz, byc podrażnionymi, kłótliwymi lub agresywnymi w stosunku do rodzeństwa lub kolegów z klasy.

Wskaźniki emocjonalne

  • Wyrażenia bezwartościowości, takie jak "nikt mnie nie lubi" lub "Jestem głupi".
  • Zwiększone lęko nad sytuacjami społecznymi lęk przed przerwami, urodzeniami lub projektami grupowymi.
  • Smutek trwający dłużej niż dwa tygodnie lub zmiany nastroju, które wydają się nieproporcjonalne.
  • Intensywne zazdrość na siostrów lub przyjaciół.

Skarżenia fizyczne

Chroniczna samotność może się przejawiać w formie bólu głowy, żołądka, zmęczenia lub problemów ze snem zwłaszcza w niedzielne wieczory lub przed szkołą.

Jak pomóc dziecku poradzić sobie z odrzuceniem i samotnością

Wspieranie dziecka w tych uczuciach wymaga cierpliwości, spójności i zbioru narzędzi praktycznych podejść.

Wspiera otwartą, bezwyrodnioną komunikację

Dzieci muszą wiedzieć, że ich uczucia są ważne i że nie będą odrzucane ani karane za wyrażanie ich.

  • Opowiedz mi o najlepszej części dnia i najtrudniejszej.
  • Co się stało w dzisiejszej przerwie?
  • Jak się czułeś, gdy to się stało?

Nie wchodź natychmiast w skok z rozwiązaniami. Kiedy dzieci czują się wysłuchane, są bardziej skłonne do rozwiązania problemów z tobą.

Naucz emocjonalnego słownictwa i odporności

Pomóż dziecku określić swoje uczucia. Słowa takie jak: "z odrzuconymi", "samotni", "zazdrosni" lub "z zawstydzeniem" dają mu moc nad emocjami.

  • Głębokie oddychanie wdychać przez cztery godziny, trzymać przez cztery, wydychać przez cztery.
  • /Rezyminacja myśli pomaga im wyzwania katastrofalne myśli. Na przykład, Jeden przyjaciel nie chciał dzisiaj grać nie oznacza Nikt nigdy nie będzie moim przyjacielem.
  • Dziennik lub rysunek aktywności wyraźne pozwalają dziecku bezpiecznie przetwarzać emocje.
  • Cwiczenia uważności aplikacje lub przewodnicze medytacje przeznaczone dla dzieci mogą zmniejszyć intensywność bolesnych uczuć.

Wykorzystuj niecierpliwość, gdy dzieci dowiedzą się, że nieprzyjemność jest tymczasowa i że mają narzędzia, które pomogą im ją poradzić.

Zbudować umiejętności społeczne poprzez praktykę

Dzieci, które borykają się z odrzuceniem, mogą potrzebować wyraźnego nauczania w takich dziedzinach, jak rozpoczęcie rozmowy, czytanie języka ciała i radzenie sobie z konfliktem.

Działania grupowe, takie jak sportowe zespoły, kluby dramatyczne, skauty lub zajęcia sztuki, zapewniają strukturyzowane możliwości praktykowania interakcji społecznej w środowisku o niższym ciśnieniu. Amerykańska Akademia Pediatrii zauważa, że zaangażowanie pozaszkołowe zwiększa samoocenę i rozszerza sieć społeczną dziecka (Wytyczne dotyczące świadczeń pozalekcyjnych)).

Rozwijaj samoocenę, niezależnie od uznania rówieśników

Dzieci często wiążą swoją wartość z tym, jak ich traktują inni. Sprzeciw temu pomagaj, by rozwijać zainteresowania i talenty, które nie zależą od weryfikacji społecznej. Czy to budowa z LEGO, malowanie, kodowanie lub opieka nad zwierzęciem, te działania dają im poczucie dumy i tożsamości.

Ucz swoje dziecko, że przyjaźń nie określa jej wartości. Użyj konkretnych przypomnień: trzymaj słoik stronności, w którym zapiszesz ich pozytywne cechy, lub tworz mantrę rodzinną, taką jak Jesteśmy wystarczająco dużo, bez względu na wszystko.

W domu zachowuj zdrowe relacje

Dzieci uczą się o połączeniu obserwując dorosłych w ich życiu. Pokaż aktywne słuchanie, empatię i rozwiązywanie konfliktów w swoich własnych interakcjach. Kiedy popełniasz błąd z członkiem rodziny, przepraszaj i naprawi związek. Pokaż, że nawet dorośli czasami czują się opuszczeni i podziel się tym, jak sobie radzicie. Na przykład: Czułem się zraniony, gdy moja przyjaciółka anulowała plany, ale powiedziałam sobie, że może być zmęczona i rezerwujemy.

Ogranicz technologii i zachęcaj do łączenia się z rzeczywistym światem

Ustawcie granice czasu ekranu, które pozwalają zachować czas na osobiste gry i interakcje rodzinne. Światowa Organizacja Zdrowia Zaleca nie więcej niż godzinę siedzącego czasu na ekranie dziennie dla dzieci 25 i konsekwentne ograniczenia dla starszych dzieci. Zachęcaj do działań wymagających współpracy, takich jak gry planszowe, wspólne gotowanie lub gry na świeżym powietrzu. Dla nastolatków omówić różnicę między

Partner szkoły i opiekuna

Nauczyciele, doradcy i trenerzy widzą dziecko w społecznym środowisku, w którym nie jesteś.

  • Jak moje dziecko komunikuje się z rówieśnikami w czasie nieustrukturyzowanym?
  • Czy istnieją grupy społeczne lub grupy obiadowe, które mogą pomóc?
  • Zastanawiałeś się nad jakichkolwiek konkretnych przypadków wykluczenia?

W wielu szkołach obecnie istnieją programy edukacji społeczno-emocjonalnej (SEL), które uczą umiejętności empatii, włączenia i przyjaźni.

Kiedy i jak szukać pomocy specjalistycznej

Większość dzieci przeżywa czasami odrzucanie i samotność bez trwałego szkody, ale niektóre potrzebują dodatkowej pomocy.

  • Wykazuje trwały smutek, niepokój lub gniew przez kilka tygodni.
  • Odmawia wielokrotnego uczestnictwa w szkolnych lub towarzyskich imprezach.
  • Mówi o poczuciu niczym, bez nadziei lub o chęci krzywdy.
  • Samodzielnie izoluje się do tego stopnia, że traci wszystkie przyjaźnie.
  • Ma znaczące zmiany w spożywaniu, śnie lub poziomie energii.

Rodzaj pomocy zawodowej

Terapia dla dzieci: Terapia zabawna dla młodszych dzieci i terapia poznawczo-behawioralna (CBT) dla osób starszych może pomóc im przetworzyć emocje, wyzwać negatywne przekonania i ćwiczyć umiejętności społeczne w bezpiecznym środowisku.

Grupy terapii grupy lub grupy umiejętności społecznych: W wielu społecznościach dzieci mogą uczestniczyć w grupach prowadzonych przez specjalistów ds. zdrowia psychicznego, w których ćwiczą interakcję z rówieśnikami, którzy również stają przed wyzwaniami społecznymi.

Leków: W przypadkach, gdy samotność jest związana z depresją lub zaburzeniami lękowymi, psychiatra dzieci może zalecić leczenie wraz z terapią.

Jeśli nie wiesz, od czego zacząć, lekarz pediatryczny lub doradca szkolny mogą Ci przekazać wskazówki. Administracja ds. Przestępczości substancjom i usług zdrowia psychicznego (SAMHSA) oferuje krajową linię pomocy (1-800-662-HELP) dla rodzin poszukujących zasobów (Linia pomocy SAMHSA)).

Zapobieganie chronicznej samotności - długotrwałe nawyki

Chociaż nie możesz chronić swojego dziecka przed każdym szczotkiem społecznym, możesz zbudować fundament, który zmniejszy prawdopodobieństwo przewlekłej samotności. Zachęcaj do portfolio przyjaźni mieszanka bliskich przyjaciół, partnerów w działalności i znajomych. Naucz dziecko, że związki wymagają wysiłku i że to w porządku, aby być tym, kto się rozciąga.

Wreszcie, normalizacja dyskomfortu. Dzieci, które rozumieją, że odrzucenie jest powszechnym doświadczeniem ludzkim, są mniej skłonne do jego internalizacji. Przypomnij im, że każda osoba w tym dorośli poczuła się w pewnym momencie opuszczona.

Ostatnie myśli: Twoja rola jako przewodnika

Pomaganie dziecku w zarządzaniu odrzuceniem i samotnością nie oznacza zapobiegania każdemu bolesnemu momencie, ale daje mu narzędzia, aby rozpoznać swoje emocje, szukać wsparcia i odbić.