Dlaczego niektóre dzieci się przytłaczają, a inne się przystosowują

W każdym dziecięcu pojawiają się chwile niepewności. Pierwszy dzień w nowej szkole, wizyta u pediatry, tłumne spotkania rodzinne lub nieoczekiwana zmiana rutyny może wpłynąć na wrażliwość. układ nerwowy próbuje się chronić Różnica między dzieckiem, które w tych chwilach przechodzi w stosunkowo łatwy sposób, a dzieckiem, który się rozgrywa, jest rzadko kwestia dyscypliny.

Własność to dobrowolna próba kontroli lub uwagi, a własność to niewłaściwe zachowanie. niewolna reakcja neurologiczna na przeciążenieKiedy dziecko doświadcza powodzi zmysłowych lub emocjonalnych, mózg myślący w zasadzie odłącza się. Uznając tę różnicę, wszystko zmienia w tym, jak reagujesz. Zamiast karzyć lub rozmawiać z dzieckiem w trybie rozpadu, nauczysz się zapobiegać powodzi, zanim się rozpocznie.

Nauka o przygotowaniu: dlaczego uprzedzenie uspokaja mózg

Kiedy dziecko wie, co się stanie, jego mózg może utworzyć mentalną mapę wydarzenia. ramy przewidywalne Przygotowanie działa na poziomie fizjologicznym, a nie tylko zachowawczym.

  • Niepewność powoduje niepokój. Nieznane z natury zagrażają mózgu człowieka.
  • Przewidywalność tworzy poczucie kontroli. Kiedy dziecko potrafi przewidzieć kolejność wydarzeń, czuje się bezpieczniejsze i zdolniejsze do tego.
  • Wielokrotne narażenie na działanie preparatu przewoduje drogi nerwowe. Im bardziej dziecko umysłowo próbuje scenariusz, tym bardziej znajomo staje się on.
  • Wzmocnienie zastępuje bezradność. Dzieci, które otrzymują informacje i wybory, czują się mniej ofiarami okoliczności, a bardziej uczestnikami własnego doświadczenia.

W. Amerykańska Akademia Pediatrii Wśród badań naukowych, które przeprowadzono w ramach badania naukowego, wynika, że dzieci przygotowane do zabiegów medycznych wykazują znacznie mniejsze wskaźniki stresu i szybszą regenerację.

Wykonuj swój harmonogram przygotowań: co zrobić kilka dni przed

Najbardziej skuteczne przygotowanie się odbywa dużo wcześniej. Kiedy w ostatniej chwili dziecko doświadczy stresującego zdarzenia, jego mózg nie ma czasu na przetwarzanie i dostosowanie się do niego.

Używaj dokładnego i szczerego języka bez alarmu

Opisz wydarzenie krok po kroku, używając konkretnych terminów, które dziecko może wyobrazić sobie. Unikaj podkładki cukrowej lub fałszywych pewności. Jeśli na chwilę będzie cię drapało. Jeśli w nowej szkole będzie hałasna kawiarnia, to opisz to szczerze. Dzieci, które czują się w błąd, uczą się nie ufać twoim wyjaśnieniom, co znacznie utrudnia przyszłe przygotowania. Powiedz: "W czwartek rano jedziemy do kliniki.

Usiądziesz w krzełach, a pielęgniarka oczyści ci rękę zimną cioską. Wtedy poczujesz szybki chwyt, który trwa około pięć sekund. Po tym możemy iść po smoothie. "

Zrób wizerunek wydarzenia

Wiele dzieci łatwiej absorbuje informacje poprzez obrazy niż poprzez słowa. harmonogram zdjęć W pierwszym dniu w nowej szkole możesz pokazać swój harmonogram: budź się, zjeść śniadanie, włożyć plecak, przejść do samochodu, dotrzeć do szkoły, spotkać się z nauczycielem, znaleźć biurko, grać na zewnątrz, jeść obiad, wrócić do domu.

Powieści społeczne W ramach projektu "Przez rozwój dzieci" opracowano ramy, które wskazują, co może się stać, jak mogą zachowywać się inni i co może zrobić dziecko, jeśli się czuje zdenerwowane. Carol Gray Social Stories™ Możesz napisać własne w kilka minut lub znaleźć gotowe opcje na stronach takich jak Do2Learn- Nie.

W domu przeprowadź próbę z niskimi stawkami

Jeśli przygotowujesz się do cięcia włosów, ustaw krzesło w salonie, użyj butelki spray, aby lekko nawilżyć włosy i pozwól dziecku najpierw posłuchać dźwięku kręczy z drugiej strony pokoju. Jeśli impreza to urodzinowa impreza, ćwicz przechodzenie przez drzwi, pozdrowienie gospodarza, wybierając miejsce, gdzie usiąść i jeść ciasto. Trzymaj ton lekki. Celem nie jest doskonałość, ale znajomość.

Przywiązać dzień do routyn znajomości

W dniach poprzedzających stresową sytuację, zachowuj tak stabilną rutynę jak to możliwe. Zatrudniony harmonogram powoduje dodatkowy stres w już wyższym systemie.

Trzymanie linii podczas wydarzenia: taktyki w momencie

Wciąż możesz zrobić wszystko z góry i nadal stawić czoła dziecku, które w tej chwili ma problemy.

Stań się najbardziej spokojną osobą w pokoju

Dzieci skanowują twarze dorosłych w poszukiwaniu informacji o bezpieczeństwie. Jeśli wyglądasz na napięty, spieszny lub niepokojący, system nerwowy dziecka interpretuje to jako potwierdzenie, że sytuacja jest niebezpieczna. Zanim wjdziesz do otoczenia, oddechnij trzy razy wolno. Zniż ramy. Zmieśnij głos.

Ruszaj się celowo zamiast pośpiechnie. Regulowany stan jest zaraźliwy. Kiedy dziecko patrzy na ciebie i widzi stały spokój, jego fizjologia zaczyna się zmieniać w kierunku tego samego stanu.

Zrób wybory, które zachowają godność

Uważaj, że uczucie uwięzienia jest jedną z najszybszych drog do rozpadu.

  • “Chcesz iść za moją rękę czy nosić swoje zwierzę?”
  • Czy powinienem liczyć do trzech powoli lub szybko, zanim zaczniemy?
  • “Chcesz usiąść na krzesło lub stanąć obok mnie?”

W przypadku dzieci młodszych możesz zaoferować dokładnie dwie opcje. W przypadku starszych dzieci możesz poszerzyć liczbę do trzech lub czterech.

Aktywuj drogę uspokajającą za pomocą narzędzi czuciowych

Przygotuj mały zestaw czuciowych wsparć, które możesz wyciągnąć, gdy zobaczysz, że napięcie wzrasta. Może to obejmować ważone podłoże do kolana, słuchawki odwołujące hałas, małą zabawkę do żucia, naszyjnik lub mini butelkę pęcherzy. Instytut Umysłu Dziecka posiada szerokie zasoby na efektywne wykorzystanie wsparcia sensorycznych i ich Przewodniki dla rodziców oferuje praktyczne porady w różnych sytuacjach.

Zmieniać środowisko, gdzie to możliwe

Jeśli zauważysz oznaki przeciążenia zmysłowego, szybko postępuj, aby zmniejszyć wyzwalające. Zapytaj, czy możesz poczekać w cichej okolicy. Wyłącz jasne światła, jeśli masz nad nimi kontrolę. Korzystaj z okularów przeciwsłonecznych na zewnątrz. Odsunąć dziecko od źródeł hałasu, takich jak suszarki ręcznych lub głośniki.

Wielu firm i biura medycznych jest skłonnych zaspokoić potrzeby zmysłowe, jeśli zapytasz przedwczasowo lub w chwili. Jesteś obrońcą dziecka i żadne żądanie nie jest nierozsądne, jeśli zapobiega to rozpadu.

Po burzy: odzyskanie i uczenie się

Jak się z tym zajmujesz, to zależy od tego, jak dziecko będzie się czuło w przyszłości.

Utworz przestrzeń dla układu nerwowego

Nie spieszaj się w następną czynność lub nie odbieraj od niej informacji. Układ nerwowy potrzebuje czasu, aby się uspokoić. Oferuj spokojną, przewidywalną czynność, taką jak czytanie razem, budowa z blokami, rysunek lub cicha spacer na zewnątrz. Unikaj ekranu natychmiast po stresującym wydarzeniu, ponieważ stymulacja może zakłócić proces emocjonalny. Pozwól dziecku poprowadzić regenerację.

Nazwaj i uczcz konkretne wysiłki wytrwające

Kiedy dziecko będzie ponownie regulowane, zwróć się do niego z konkretnymi opiniami o tym, co dobrze robi. Powiedz: “Widziłem, że oddychałeś głęboko, gdy zacząłeś się czuć zdenerwowany,” lub “Wykorzystałeś swoje słowa, aby mi powiedzieć, że się boisz, i to było naprawdę odważne.” Taki rodzaj precyzyjnych pochwał wzmacnia umiejętności, które chcesz, aby ono użyło ponownie.

Zbieraj informacje poprzez delikatne rozmyślanie

Kiedy dziecko jest spokojne i odbiorcze, zadaj otwarte pytania, które zapraszają do podziału swoich doświadczeń. Nie przesłuchaj. Spróbuj: "Co było dla ciebie najtrudniejsze?" lub "Czy było coś, co pomogło ci poczuć się lepiej?"

Uprawiasz swój podejście na następny raz

Każdy stresowy doświadczenie jest okazją do nauki dla ciebie jako rodzica. Jeśli pewna historia społeczna nie wydaje się pomocna, spróbuj innego formatu następnym razem. Jeśli dziecko dobrze zareagowało na pewne zabawki, upewnij się, że jest zawsze dostępne. Przez tygodnie i miesiące zbudujesz spersonalizowany podręcznik, który pasuje do konkretnych wrażliwości i mocnych stron dziecka. Nie chodzi o to, aby być doskonałym za każdym razem.

Chodzi o zebranie informacji i dokonywanie małych dostosowań, które z czasem powstają w rzeczywistym odporności.

Długoterminowe podstawy: nauczanie regulowania emocji poza kryzysem

Przygotowanie się do konkretnych wydarzeń jest ważne, ale głębszym celem jest pomoc dziecku w rozwijaniu wewnętrznej zdolności do samodzielnego radzenia sobie z nowymi i stresującymi sytuacjami.

Zbuduj emocjonalny słownictwo, które wykracza poza podstawowe słowa

Dzieci, które potrafią wymienić swoje uczucia, są lepiej przygotowane do zarządzania nimi. Rozszerz swoje słownictwo emocjonalne poza szczęśliwe, smutne i szalone. Wprowadź słowa takie jak rozczarowanie, rozczarowanie, nerwowowość, przepełnienie, ekscytacja i ciekawość. Korzystaj z wykresów emocji, przeczytaj książki o emocjach i sprawdź w ciszy: “Jak się twoje ciało czuje teraz? Czuje się ciasno czy luźne?” Kiedy dzieci potrafią wyrazić swoje wewnętrzne stan, znacznie rzadziej wyrazić je przez rozkładanie.

Stwórz bezpieczne możliwości na stres

Wzmocnienie buduje się poprzez narażenie na zarządzalne wyzwania. Szukaj codziennych szans, aby dziecko ćwiczyło radzenie sobie z tym. Zamówienie własnego jedzenia w restauracji, rozmowa z pracownikiem sklepu, wypróbowanie nowego jedzenia, przejście przez konflikt z datą gry lub ukończenie delikatnie frustracyjnego zagadki budują tolerancję do dyskomfortu. Każdy mały sukces uczy dziecka, że stres jest tymczasowy i przetrwający. Twoja rola jest być obecny bez zbyt szybkiego ratowania, pozwalając dziecku odkryć własną kompetencję.

Przykładowy przejrzysty sposób radzenia sobie z tym w swoim życiu

Dzieci uczą się więcej z tego, co widzą, niż z tego, co im powiedziane. Kiedy stajesz przed stresującym momentem, opóźnieniem ruchu, trudnym rozmową do pracy, frustrującym awariem urządzenia, pozwól dziecku obserwować proces radzenia sobie z tym. Powiedz głośno: "Czuję się naprawdę frustrowany. W tej chwili zamierzam trzy wolne oddechy, aby pomóc mojemu ciału się uspokoić". "To normalizuje doświadczenie stresu i pokazuje, że radzenie sobie z tym jest umiejętnością, którą każdy może wykorzystać.

Kiedy przygotowanie nie wystarczy: Rozpoznawanie potrzeby pomocy specjalistycznej

Niektóre dzieci muszą stawić czoła wyzwaniom, które przekraczają możliwości przygotowania przez rodziców. Jeśli dziecko doświadcza zaburzeń, które trwają dłużej niż trzydzieści minut, obejmują agresję fizyczną, powodują znaczącą szkodę majątkową lub powstają kilka razy w tygodniu, może nadszedł czas, aby szukać wsparcia zawodowego.

Dzieciaki, psycholog dziecięcy lub terapeutyk zawodowy mogą ocenić, czy istnieją takie choroby, jak zaburzenia lękowe, różnice w procesie zmysłowym, ADHD lub różnice w spektrum autyzmu. Strona CDC ds. Zdrowia psychicznego dzieci Jeśli czujesz, że coś nie jest w porządku, przeprowadź ocenę.

Podstawy, które budujesz

Nie ma idealnej formuły, która działa dla każdego dziecka w każdej sytuacji. To, co działa w tym roku, może nie zadziałać w przyszłym roku. To, co działało dla jednego brata, może nie zadziałać dla drugiego.