Właszcza w okresie dziecięcych zdarza się częste, intensywne lub długotrwałe epizody, które mogą wskazywać na coś głębszego. Kiedy gwałtowny, wybuchowy wybuch płaczu, krzyku lub niepewności fizycznej może spowodować, że rodzice czują się bezradni i niepewni, co robić.

Rozumienie spadku: normalne reakcje w stosunku do rozwoju czerwonych flag

Aby skutecznie odróżnić typowy rozkład dzieciństwa od tego, który sygnalizuje problem rozwojowy, ważne jest, aby najpierw zrozumieć, co jest rozkład rzeczywiście i co nie jest.

Co to jest spadek?

W czasie rozkładu mózg funkcje wykonawcze, takie jak rozumowanie, kontrola impulsów i regulacja emocjonalna skutecznie się wyłączają. Dziecko może płakać, krzyczeć, upadać na ziemię, uderzyć, kopać lub angażować się w powtarzające się zachowania. Rozkładanie nie ma innego celu niż uwolnienie się od przeważającego stresu. Po przejściu epizodu dziecko może czuć się wyczerpane, wstydliwe lub nie pamiętać wydarzenia.

Meltdown vs. Tantrum: kluczowe różnice

Zrozumienie różnicy między załamanie i rozruchem jest pierwszym krokiem w określeniu, czy dziecko może potrzebować dodatkowego wsparcia. rozpacz Dziecko rzuca rozpacz, ponieważ chce czegoś zabawki, więcej czasu na ekranie lub aby uniknąć zadania i wierzy, że wybuch pomoże mu to osiągnąć. Rozpacz zazwyczaj zatrzymuje się, gdy dziecko otrzymuje to, czego chce, lub gdy zapotrzebowanie jest wycofane.

A rozpływ Dziecko nie próbuje manipulować lub kontrolować sytuacji; jest naprawdę niezdolne do regulowania. Własności często trwają nawet po usunięciu spustka, ponieważ układ nerwowy potrzebuje czasu na odzyskanie. Mogą się zdarzyć w bezpiecznych, przewidywalnych środowiskach i mogą być wywołane pozornie niewielkimi wydarzeniami tag koszulki, który czuje się szczurny, zmiana harmonogramu lub głośny hałas.

Oznaki, że kryzys może wskazywać na zagadnienia rozwojowe

W każdym dziecię od czasu do czasu zdarza się załamanie, ale pewne wzorce i cechy powinny podnieść świadomość opiekuna.

Wywołujące zmysły i nadmiar

Jednym z najbardziej wiarygodnych wskaźników zagadnienia rozwojowego jest to, że spadku jest konsekwentnie wywołany przez wprowadzanie danych zmysłowych. Może to obejmować wrażliwość na głośne dźwięki, jasne światła, silne zapachy, pewne tekstury żywności lub ubrań lub zatłoczone przestrzenie. Dziecko z problemami z przetwarzaniem zmysłowych może mieć spadek w odpowiedzi na aspirator, przyjęcie urodzinowe z balonami lub uczucie mokrej rękawy. Jeśli zauważysz, że określone doświadczenia zmysłowe regularnie poprzedzają spadek i dziecko nie może być łatwo uspokoione poprzez usunięcie lub zmniejszenie tych bodźców należy rozważyć zaburzenie przetwarzania zmysłowych lub zaburzenie spektrum autyzmu.

Trudności w komunikacji

Dzieci, które często doświadczają spadku, często mają problemy z wyrażaniem swoich potrzeb, pragnień lub uczuć. Może to być ograniczony język mówiony, trudności z tworzeniem zdań, echolalia (powtórzenie słów lub fraz) lub niezdolność do używania gestów i wskazywania efektywnie. Jeśli w pierwszej kolejności pojawiają się problemy, gdy dziecko próbuje coś przekazać, należy przeprowadzić ocenę języka.

Wyzwania związane z regulacją emocji

Wszystkie małe dzieci zmagają się z regulacją emocjonalną w pewnym stopniu, ale dzieci z problemami rozwojowymi często mają znacznie trudniejsze czasy. Mogą się niepokoić nad bardzo małymi frustracjami, trwać wyjątkowo długo, aby się uspokoić i wymagać ciągłej interwencji dorosłych, aby współregulować. Mogą również mieć trudności z rozpoznaniem własnych stanów emocjonalnych lub innych. Częste rozpady, które trwają 30 minut lub dłużej, lub które obejmują ekstremalną agresję lub samozraniczne zachowania, są czerwonymi flagami. Dzieci z lęgiem, ADHD lub historią traumatycznej często wykazują te rodzaje wyzwań regulacyjnych.

Konsynktowanie w ustawieniach

W przypadku dzieci, które mają problemy z rozwojem lub neurologicznym stanem, a nie problemem zachowania sytuacji, w których się znajdują.

Dodatkowe opóźnienia w rozwoju

W przypadku dzieci, które mają częste, intensywne upady, należy szukać współistniejących opóźnień w rozwoju. Mogą one obejmować opóźnienia w umiejętnościach ruchowych (problemowe przyciski, chwytanie piłki lub pisemność ręczną), interakcje społeczne (mały zainteresowanie rówieśnikami, trudności z udawaniem zabawy, słaby kontakt wzrokowy) lub umiejętności poznawcze (problemowe w śledztwie rutyny, trudności z przyczyną i skutkiem). Lista kontrolna o punktach ważnych CDC W przypadku gdy spadek sytuacji współistnieje z innymi opóźnieniami, niezbędna jest kompleksowa ocena rozwoju.

Powszechne warunki związane z częstymi spłynami

Wiele stanów rozwojowych i psychicznych jest ściśle związanych z częstym zaburzeniem stanu zdrowia.

Zaburzenie spektrum autyzmu (ASD)

Autyzm jest być może stanem najczęściej związanym z zaburzeniami u małych dzieci. Dzieci z autyzmem często doświadczają wrażliwości zmysłowych, trudności komunikacyjnych, sztywności wokół rutyny i trudności z zrozumieniem społecznym. Autyzm mówi o organizacjiW przypadku autystycznych zaburzeń nie jest to wybór zachowania, ale oznaki systemu w trudnej sytuacji.

Zaburzenie uwagi - niedobór/ nadprzestrzeganie aktywności (ADHD)

Dzieci z ADHD często mają słaby kontrolę impulsową, dysregulację emocjonalną i trudności z przemieszczeniem uwagi. Te cechy mogą prowadzić do częstych załamania, zwłaszcza gdy dziecko czuje się sfrustrowane, znudzone lub przepełnione wymaganiami. W przeciwieństwie do załamania autystycznego, które często są sterowane zmysłowo, załamania związane z ADHD mają tendencję do występowania wokół zadań wymagających trwałej koncentracji lub przestrzegania zasad. W przypadku ADHD częściej występują też kłótnie, nieprzyjaźń i szybkie eskalacje, z powodu frustracji. Wykorzystanie kompleksowej oceny przez psychologa lub pediatry rozwoju dzieci może pomóc w odróżnieniu ADHD od innych chorób.

Zaburzenia lękowe

Niespokojny czas nie jest przyczyną załamania, ponieważ małe dzieci nie potrafią wyrazić swoich lęków. Dziecko z ogólnym lękiem, lękiem separacji lub konkretnymi fobiami może mieć załamanie przed szkołą, przed snem lub w nieznanych sytuacjach.

Zaburzenie procesów zmysłowych (SPD)

Zaburzenia procesowania zmysłowego nie są formalną diagnozą w DSM-5, ale są powszechnie rozpoznawane przez terapeutów i wielu klinicystów. Dzieci z SPD mają trudności z zrozumieniem informacji zmysłowych. Mogą być nadwrażliwe (nadwrażliwe) lub niedwrażliwe (hyposensywne) na dotyk, dźwięk, ruch lub inne odczucia. Dzieci z SPD mogą się roztopić, ponieważ w sali klasnej czują się zbyt głośno, ponieważ tekstury żywności sprawiają, że czują się zbyt jasne. Terapia zawodowa z ramą integracji zmysłowej jest podstawową interwencją dla SPD i może znacznie zmniejszyć częstotliwość roztopienia zmysłowego.

Jak wspierać dziecko w czasie kryzysu

Kiedy rozkład się rozkłada, racjonalne centra mózgu są niewłączone. Próba rozumowania, wykładu lub karania tylko pogorsza sytuację.

  • Zostań spokojny i cicho. Twój własny regulowany układ nerwowy jest najlepszym kotwicą dziecka. Oddychaj wolno, głęboko. Mów miękkim, monotonowym głosem. Unikaj zadawania pytań takich jak:
  • Zmniejsz stymulację zmysłową. Wyłącz światła, zmniejsz dźwięk, przejdź do spokojniejszej przestrzeni lub poprosić innych, by opuścili pokój.
  • Jeśli dziecko to toleruje, zrób mu wysiłek. Niektóre dzieci odczuwają pocieszenie w postaci ciężkiej kołnierzy, mocnej przytułki lub nacisku na ramiona, a inne nie lubią dotyku.
  • Zapewnić bezpieczne miejsce. W kącie z poduszkami, namiotem lub krzesłem z torbą może dziecko się samoregulować, nie czując się obserwowane.
  • Unikaj kontaktu wzrokowego i wymagań. W czasie kryzysu bezpośredni kontakt wzrokowy może być zagrożony.
  • Nigdy nie powstrzymuj się, chyba że jest to absolutnie konieczne dla bezpieczeństwa. Wstrzymanie się może zwiększyć stan cierpienia dziecka i wywołać reakcję na urazy.

Po tym, jak rozpływ się rozwiąże, nie od razu rozmawiaj z dzieckiem lub nie uczą go lekcji. Dziecko jest często wyczerpane i może potrzebować odpoczynku, nawilżenia lub przekąski.

Długoterminowe strategie ograniczenia spadku

Zmniejszenie częstotliwości i intensywności spalenia wymaga proaktywnego podejścia, które rozwiązuje przyczyny.

Rozwój umiejętności regulacji emocjonalnej

Regulacja emocjonalna jest nauczoną umiejętnością, a wiele dzieci z problemami rozwojowymi wymaga wyraźnego nauczania. Techniki obejmują wykorzystanie wykresów emocji (takich jak Zony regulacji stworzone przez Leę Kuypers), ćwiczenie głębokiego oddechu i wykorzystanie historii społecznych w celu przygotowania się do trudnych sytuacji. Regularna praktyka w chwilach spokoju pomaga w osiągnięciu tych umiejętności podczas stresu.

Stworzenie routyn przewidywalnych

Nieprzewidywalność jest głównym czynnikiem wyzwalającym wiele dzieci, zwłaszcza tych z autyzmem lub lękiem. Programy wizualne, pierwsza-a-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-na-

Nauczanie technik samopokreacji

Pomóż dziecku opracować zestaw narzędzi do uspokajania strategii, które mogą używać samodzielnie lub z minimalnym podpowiedzią. To może obejmować stisknięcie piłki stresu, słuchanie muzyki za pomocą słuchawek, oglądanie zegarka wizualnego, spacer lub uczestniczyć w powtarzającym się ruchu, takim jak wracanie lub wahania.

Współpraca ze szkołą i pracownikami zawodowymi

Jeśli w szkole wystąpią spadku, współpracuj z zespołem edukacyjnym, aby stworzyć plan wsparcia zachowania, zakwaterowanie zmysłowe lub wyznaczoną przestrzeń bezpieczną. Plan 504 lub indywidualny program edukacyjny (IEP) może zapewnić formalne wsparcie. Dziel się, co działa w domu i dowiedz się, co działa w szkole, aby dziecko doświadczało spójności. Współpraca pomiędzy domem, szkołą i terapeutami jest jednym z najsilniejszych narzędzi do zmniejszenia długoterminowych zaburzeń.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

Jeśli zaburzenia są częste (dniowe lub wielokrotne w tygodniu), trwają dłużej niż 2030 minut, są agresywne lub wyrządzają sobie krzywdę lub powodują znaczną przygnębienie dziecku lub rodzinie, czas na ocenę.

Zacznij od dziecka pediatra. Opisz szczegółowo zaburzenia częstotliwość, czas trwania, wyzwalacze i co pomaga. pediatra rozwojowo-behawioralny lub psycholog dzieci W przypadku gdy osoba mający autyzm, ADHD, niepokój lub inne choroby, może być w stanie ocenić. terapeuta zawodowy W tym celu można ocenić procesy sensoryczne i zapewnić strategie regulacji. patolog mowy i języka W przypadku gdy w tym zakresie jest to przedmiotem oceny umiejętności komunikacyjnych i wspierania rozwoju języka.

W. Instytut Umysłu Dziecka i Rozumiano.org W przypadku gdy dziecko jest w stanie się rozwijać, nie wahaj się szukać drugiej opinii, jeśli czujesz, że nie odpowiada się na twoje obawy.

Wniosek

Wiele dzieci uważa, że załamanie nie jest po prostu złe zachowanie. Dla wielu dzieci jest to sygnał, że podstawowe problemy rozwojowe sprawiają, że świat czuje się przytłaczający i niewładny. Naucząc się rozpoznawać różnicę między typowym rozpaczem i załamanie, które ma swoje korzenie w wyzwaniach zmysłowe, komunikacyjne lub regulacyjne, opiekun może przejść od frustracji do zrozumienia. Wczesne rozpoznanie otwiera drzwi do ukierunkowanych interwencji, które zmniejszają cierpienie, budują umiejętności i poprawiają jakość życia dla całej rodziny. Nie jesteś sam na tej drodze.