Dlaczego wdzięczność jest niezbędna, gdy życie staje się trudne

Nauczanie dzieci wdzięczności w trudnych czasach nie polega na ignorowaniu trudności lub udawaniu, że wszystko jest w porządku. Zamiast tego jest to celowa praktyka, która pomaga młodym umysłom rozwijać odporność emocjonalną, utrzymać perspektywę i znaleźć sens, nawet gdy życie czuje się ciężkie.

Badania pokazują, że wdzięczność wiąże się z większym szczęściem, silniejszymi relacjami, lepszym snem i lepszym zdrowiem fizycznym. W okresie stresu naturalne nastawienie negatywności mózgu może zwiększyć zagrożenia i zmniejszyć świadomość pozytywnych doświadczeń.

A 2017 studium z Uniwersytetu Kalifornijskiego, Berkeley Wyniki badania pokazują, że wdzięczność nie tylko poprawia samopoczucie, ale także motywuje ludzi do stawania się bardziej prosocjalnymi i odpornymi. metaanaliza w 2018 r. W wyniku badań naukowych, które zostały przeprowadzone w roku 2014 i które zostały przeprowadzone w roku 2014 w roku 2015, w ramach programu "Wsparcie dla dzieci i młodzieży" (Wsparcie dla młodych dzieci) wprowadzono w życie w ramach programu "Wsparcie dla dzieci i młodzieży" (Wsparcie dla młodych dzieci i młodzieży) w celu zapewnienia, że wdzięczność w sposób znaczący zmniejsza depresję i lęk.

Wdzięczność i toksyczne pozytywność - kluczowe odróżnienie

Wdzięczność nie powinna być używana do uniemożliwienia ich emocji ani do zmuszenia ich do przytulności. Zamiast tego, określ ją jako uzupełniającą praktykę, która szanuje cały zakres ludzkiego doświadczenia: Wiem, że dzisiaj było naprawdę ciężko i czułeś się rozczarowany. Czy możesz sobie wyobrazić jedną rzecz, która poszła dobrze, nawet na chwilę? Ten sposób uczy dzieci, że wiele uczuć może współistnieć że możesz być smutny o jedną rzecz i wdzięczny za inną jednocześnie. Ta złożoność emocjonalna jest znakem dojrzałości.

Takie sposoby nauczania wdzięczności skutecznie działają

Właściwe nauczanie wdzięczności wymaga spójności, dostosowania się do wieku i temperamentu dziecka oraz autentycznej modelowania od dorosłych.

Wskazuj wdzięczność autentycznie i często

Dzieci są bardzo zainteresowany obserwatorem. Uczą się znacznie więcej z tego, co robisz, niż z tego, co mówisz. Wyraż wdzięczność w konkretny, prawdziwy sposób przez cały dzień, a nie tylko w formałych momentach. Zamiast ogólnego Jestem wdzięczny za moją pracę, spróbuj czegoś takiego jak: Jestem naprawdę wdzięczny, że mój współpracownik pomógł mi rozwiązać ten trudny problem dzisiaj. Czułem się dobrze pracować razem w zespole.

Niech dzieci usłyszą, jak dziękujesz przewoźniku poczty, sąsiedzy, który trzymał drzwi, lub siostrze, który pomógł w pracy domowej. Kiedy popełniasz błąda będziesz modelował wdzięczność za lekcję: Jestem wdzięczny, że mogę przeprosić i się z tego nauczyć. Nie jest łatwo, ale m. Dzieci głęboko wcielają te chwile.

Stwórz codzienny rytuał wdzięczności

Wykorzystaj otwarte wskazówki, które pozwalają na refleksję, a nie na zwykłe odpowiedzi:

  • Co cię dziś uśmiechnęło, choćby na chwilę?
  • Kto ci dziś pomógł i jak to się czułeś?
  • Za co się nauczyłeś, że jesteś wdzięczny?
  • Jaki był najlepszy smak, dźwięk lub widok, jaki doświadczyłeś dzisiaj?

Trzymaj to krótko i nie wywieraj presji. Nawet jedno zdanie wystarczy. Jeśli dziecko mówi nothing, zaakceptuj to i zamiast tego dzielić się swoją wdzięcznością. Z czasem nawyk staje się automatyczny, a dzieci zaczynają skanować swój dzień na pozytywne chwile bez podania na to uwagi.

Wykorzystaj czasopismo wdzięczność dostosowane do wieku i temperamentu

Dla młodszych dzieci (w wieku 37) rysunek obrazy działa znacznie lepiej niż pisanie. Mogą rysować coś, co im się podoba i dyktować ci zdanie. W wieku 812, prosty notatnik z strukturalnymi instrukcjami działa dobrze. Przewodnik z Centrum Nauki Wielkiej Dobrej Nie zmuszaj dzieci do pisania, jeśli się sprzeciwią, ponieważ modelowanie, rozmowa i kreatywne rozwiązania mogą być równie skuteczne.

Wspólnie ćwiczcie uważność, aby rozwinąć świadomość

Uwaga i wdzięczność są głęboko związane. Kiedy dzieci uczą się zatrzymać się i zauważyć teraźniejszość, stają się bardziej świadome małych przyjemności, które w innym wypadku mogłyby przeoczyć: ciepła światła słonecznego na twarzy, przejrzysty smak świeżego jabłka, komfort długiego uścisku, dźwięk deszczu na dachu.

Otwarcie omówcie wyzwania i pomóżcie znaleźć dary

Trudne czasy oferują najpotężniejsze lekcje wdzięczności, właśnie dlatego, że uczą dzieci, że wdzięczność nie zależy od idealnych okoliczności. Kiedy dziecko stawia czoła rozczarowaniu odwołana wycieczka, odpuszczona randka, zła ocena, konflikt przyjaźni poznaj ból najpierw i w pełni. Niech czują się usłyszeni. Następnie, po potwierdzeniu początkowej emocji, delikatnie zapytaj: Czy coś dobrego wyszło z tego, nawet coś naprawdę małego? Czasami odpowiedź brzmi Muszę spędzić z tobą więcej czasu lub Dowiedziałem się, że potrafię radzić sobie z trudnymi rzeczami lub zdałem sobie sprawę, kim są moi prawdziwi przyjaciele.

Te rozmowy nauczają reframming, podstawową umiejętność odporności, którą dzieci będą używać przez całe życie.

Przykład scenariusza do trudnej rozmowy

Dziecko: Jestem taka smutna, że nie możemy iść do babci, bo jest chora.
Rodzice: Jestem też smutna. Jestem w porządku, żeby być naprawdę smutna. Pomyślmy o jednej rzeczy, za którą jesteśmy wdzięczni. Może możemy jeszcze zadzwonić do niej wideo, albo że możemy wysłać jej rysunek, który pokocha.

Nieustannie świętuj drobnych zwycięstw

W trudnych czasach duże osiągnięcia mogą być rzadkie lub nieobecne. Zmiana uwagi na małe, codzienne sukcesy ukończenie rozdziału książki, pomoc braci bez pytania, spróbowanie nowego jedzenia, cierpliwość, gdy jesteś sfrustrowany, ubranie się niezależnie uczy dzieci radości w stopniowym postępie.

Działania odpowiednie dla wieku, które mogą wzmocnić wdzięczność poprzez czynności

W praktyce dzieci potrafią się wdzięczność wyraźnie okazać, zwłaszcza w przypadku dzieci, które najlepiej uczą się poprzez ruch, tworzenie i doświadczenie zmysłowe.

Przedszkola i wczesna podstawówka (w wieku 37)

  • Wdzięczność Jar z zdjęciami: Niech dzieci rysują lub wycinają zdjęcia rzeczy, za które są wdzięczne, i wrzucają je do czystych słoików.
  • Podziękowania dla pomocników społecznych: Stwórz proste, kolorowe karty dla osób prowadzących pocztę, pracowników sklepów spożywczych, kierowców autobusów, bibliotekarzy lub pracowników służby zdrowia.
  • Gratitude Scavenger Hunt: Wyjdź na zewnątrz i znajdź coś, za co jesteś wdzięczny w każdym kolorze tęczy (żółte słońce, zielone liście, niebieskie niebo, czerwony kwiat, brązowy kształt drzewa).
  • Czas spać Trze dobre rzeczy : Na zakończenie każdego dnia wymienić trzy dobre rzeczy, niezależnie od tego, jak małe.
  • Drzewo odcisków ręki wdzięczności: Na kolorowej papieru wykryj każdą rękę członka rodziny, wyciągnij je i zorganizuj w postaci liści na rysunkowym kształcie.

Szkoła podstawowa i średnia (w wieku 812)

  • Dziennik Gratitude z strukturalnymi instrukcjami: Użyj wskazówek, które zachęcają do głębszego refleksji: Coś, co widziałem dzisiaj, było piękne... Osoba, która sprawiła, że poczułam się bezpiecznie... Coś, czego nauczyłam się, że doceniam... Popełniłem błąd, który nauczył mnie czegoś...
  • Rodzinny Krąg Wdzięczności: Raz w tygodniu, zbierajcie się w kręgu (na kolacji, w salonie) i każda osoba dzieli się jedną rzeczą, za którą jest wdzięczna i dlaczego.
  • Wspólnie wolontariusze: Wybierz przyczynę, która jest związana z zainteresowaniami dziecka - schroniska dla zwierząt, banku żywności, sprzątania parku, centrum seniorów lub biblioteki.
  • Rozmowa z Gratitude: Niech dziecko wypowie dziadka, starszego krewnego lub sąsiada o tym, za co było wdzięczne w trudnym czasie w swoim życiu.
  • Ściana z kolagenami gratitude: Wydziel ścianę lub tablicę informacyjną, na której członkowie rodziny wkładają zdjęcia, rysunki, bilety, notatki lub wyciągi z czasopism, które przedstawiają rzeczy, za które są wdzięczni.

Młodzież (w wieku 13 lat i więcej)

  • Pisma wdzięczności: Poproś nastolatków o szczegółowe, konkretne podziękowanie osobie, która wpłynęła na nich - nauczycielowi, trenerze, przyjacielowi lub członkowi rodziny. dobrze zbadane interwencje To zwiększa szczęście zarówno pisarza, jak i odbiorcy.
  • Wyzwanie wdzięczności w mediach społecznościowych: Zachęcaj nastolatków do publikowania czegoś, za co są wdzięczni, dziennie przez tydzień, za pomocą prywatnej grupy rodzinnej lub konta publicznego.
  • Wdzięczność i wyznaczanie celów: Pomóż nastolatkom łączyć wdzięczność z przyszłymi aspiracjami. Na przykład: Jestem wdzięczny za wspieranie moich przyjaciół, więc chcę być lepszym przyjacielem dla nich. Co mogę zrobić w tym tygodniu, aby to pokazać?
  • Świadome media: Po obejrzeniu stresującej wiadomości lub przejrzeniu trudnej treści, zatrzymaj się i zadaj sobie pytanie: Co jest jedną z rzeczy, za które możemy być wdzięczni?To zapobiega przepływu do końca i buduje rozróżnienie.
  • Gra grająca lista wdzięczności: Poproś nastolatków, aby stworzyli listę piosenek, dzięki którym poczują się wdzięczni, pełni nadziei i wzajemnie związani.

Zwycięstwo powszechnych przeszkód w nauczaniu wdzięczności

Nawet najlepsze strategie mogą stawić czoła przeszkodom, zwłaszcza gdy rodziny są już niewystarczające.

Moje dziecko tylko narzeka.

W przypadku dzieci, które są w stanie wyjść z powodu niezadowolenia z obiadu, w przypadku których nie są w stanie wyjść z tego powodu, nie są w stanie się z tym zdenerwować.

/Dzią dziękuję /Robotycznie, bez sensu.

Pozdrawienie się bez poczucia, że jest to początek, ale głębsza wdzięczność wymaga osobistego połączenia i specyfiki. Pomóż dziecku osobowość jego podziękowania. Zamiast dziękować za prezent, zachęcaj: dziękować za niebieską szafę, która idealnie pasuje do mojej płaszcza i przypomina mi ocean. Zamiast dziękować za kolację, spróbuj: dziękować za przygotowanie moich ulubionych makaronów.

Jesteśmy zbyt zmęczeni i zmęczeni, by dodać jeszcze jedną rzecz.

Kiedy życie jest przytłaczające, dodawanie nowej aktywności może wydawać się niemożliwe. Zacznij od małego, tak małego, że wydaje się niemal głupie. Jeden oddech wdzięczności przed posiłkiem. Jeden zdanie przed snem. Jeden wdzięczny myśli podczas porannej kawy.

Wdzięczność podczas stresu jest jak kotwica w burzy: nie usuwa wiatru ani fal, ale powstrzymuje łódź przed wędrową w niebezpieczne wody. Priorytetować ją jako linię ratunkową, a nie zajęciem. Nawet 30 sekund dziennie może zmienić klimat emocjonalny rodziny w czasie.

Moje dziecko nie chce pisać ani mówić o uczuciach.

Nie wszystkie dzieci są słowne lub piszące, a to jest całkowicie normalne. Używaj metod nie pisania: nagrywanie krótkich notatek głosowych w telefonie, robienie kollagech wdzięczności z czasopism, sadzenie ogrodu wdzięczności z malowanymi kamieniami reprezentującymi rzeczy, które są wdzięczne, tworzenie rzeźby Lego wdzięczności lub po prostu rozmowa podczas spaceru lub w samochodzie. ruch często łagodzi opór. medium ma znaczenie znacznie mniej niż intencja.

Wdzięczność jest fałszywa, gdy czasy są naprawdę trudne.

Wdzięczność nie jest o tym, by udawać, że trudności nie istnieją. Chodzi o rozszerzenie świadomości, aby obejmować pełny obraz - ból i dary, straty i lekcje, smutek i łaska. Najpierw uznaj trudność. Zadaj sobie pytanie: Chociaż to naprawdę trudne, czy jest coś, nawet najmniejsza rzecz, za którą możemy być wdzięczni? Czasami odpowiedź brzmi Jestem wdzięczny, że mamy siebie lub Jestem wdzięczny za tę kołnierzę lub Jestem wdzięczny, że moc wciąż jest na.

Mała wdzięczność jest nadal wdzięcznością.

Wdzięczność pomaga w budowaniu trwałej odporności

Wzmocnienie to zdolność do adaptacji i odbicia się od nieszczęścia. Wdzięczność karmi odporność poprzez szkolenie umysłu do przemieszczania uwagi z tego, co brakuje, na to, co jest obecne, bez zaprzeczania rzeczywistości walki. Kiedy dzieci potrafią nazwać coś dobrego, nawet w kryzysie, wzmacniają poczucie agencji, perspektywy i nadziei.

Psychologowie nazywają tę zdolność szukiwania korzyścizdolność do identyfikacji pozytywnych wyników, wzrostu osobistego lub ukrytych darów w wyniku negatywnych wydarzeń. Badanie opublikowane w Journal of Positive Psychology W wyniku badań naukowych, które przeprowadzono w 2011 roku, naukowcy z USA stwierdzili, że młodzież, która praktykuje poszukiwanie korzyści podczas trudnych wydarzeń w życiu, w porównaniu z rówieśnikami, którzy nie byli w stanie tego doświadczyć, w miesiącach później wykazała znacznie niższe poziomy depresji i wyższe poziomy wdzięczności.

Wdzięczność jako wartość rodzinną, a nie jako wykład

Najbardziej skuteczne nauczanie wdzięczności odbywa się w codziennym życiu, a nie w lekcjach formalnych lub w przymusowych rozmowach. Kiedy w trudnych chwilach wypowiadasz swoją własną wdzięczność ( jestem naprawdę wdzięczny, że mamy ciepły dom, gdy jest tak zimno na zewnątrz), modelujesz autentyczność. Kiedy dziękujesz dziecku za ich wysiłek i wytrwałość, a nie tylko za ich sukces, potwierdzasz, że wdzięczność to proces, a nie doskonałość. Kiedy tworzysz rodzinne tradycje wokół dawania delikatnie dawkowania razem używane zabawki, wolontariatu w urodziny lub pisania notatek - jako rodzinną działalność wkładasz wdzięczność w tożsamość rodziny. Wdzięczność staje się czymś, czym nie jesteś, ale czym się zajmujesz.

Zaczynaj z małego: pierwsze kroki w rodzinie

Jeśli wszystko to wydaje się zbyt dużo, wybierz dokładnie jedną praktykę. Jedna. Spróbuj przez tydzień. Może to jest nazwa trzech dobrych rzeczy na kolacji. Może to jest słoik wdzięczności.

Może to jest po prostu zatrzymanie przed posiłkiem, aby powiedzieć dziękuję za to jedzenie razem. Rozmiar praktyki ma znacznie mniej znaczenia niż spójność. Wdzięczność jest mięśnią, i jak każdy mięśnik, wzrasta silniejszą regularnym, delikatnym użyciem.

Wystarczy, że w życiu dzieci będą wdzięczne, a nie w pełni, ale w obecności. Nie chodzi o posiadanie wszystkich odpowiedzi, ale o zadawanie właściwych pytań.