Rozumienie odrzucenia przez rówieśników i jego skutki

W przypadku dzieci, które są w stanie wyjść z pracy, nie ma żadnych szans na odcięcie się od pracy, ale są w stanie wyjść z pracy. Amerykańska Akademia Pediatrii W przypadku dzieci, które doświadczają przewlekłego odrzucenia przez rówieśników, występuje większe ryzyko lęku, depresji i niskiej samooceny.

Wśród dzieci, które są w stanie wyjść z tego, że nie są w stanie sobie poradzić, jest to, że nie są w stanie sobie poradzić, a nie są w stanie sobie poradzić.

Kiedy dziecko rozumie, że odrzucenie przez rówieśników jest powszechnym doświadczeniem człowieka nie jest trwałym odzwierciedleniem jego wartości staje się bardziej otwarte na naukę umiejętności rozwiązywania problemów.

Dlaczego umiejętności rozwiązywania problemów są ważne

Rozwiązanie problemów nie jest tylko dla lekcji matematycznych lub eksperymentów naukowych; jest to podstawowa umiejętność życia, która ma bezpośrednie zastosowanie do sytuacji społecznych. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie HarvardaWykorzystanie tych środków jest podstawowym elementem funkcji wykonawczej, która rozwija się poprzez praktykę i wspierające wskazówki.

Kiedy dziecko jest odrzucone przez rówieśników, jego instynkt może być natychmiastowy - to impulsywne reakcje - płacz, krzyki lub całkowitą unikanie sytuacji społecznych. Rozwiązanie problemów zapewnia strukturalną alternatywę. Daje dziecię umysłowy układ, aby zatrzymać się, ocenić sytuację i wybrać odpowiedź, która jest zgodna z ich celami (np. zdobycie przyjaciela lub utrzymanie godności).

Ponadto umiejętności rozwiązywania problemów budują pewność siebie. Za każdym razem, gdy dziecko z powodzeniem przechodzi przez przeszkodę społeczną, wykorzystując te kroki, wzmacniają wiarę, że jest w stanie poradzić sobie z wyzwaniami.

Najważniejsze kroki rozwiązywania problemów dla dzieci

Nauczanie dziecka rozwiązywania problemów nie wymaga skomplikowanego programu nauczania. Podejście można podzielić na pięć prostych kroków, które są łatwe do zapamiętania i zastosowania. Aby je przywiązać, użyj prostych frazy takich jak "STOP, Think, Guess, Pick, Do".

Krok 1: Zatrzymaj się i zidentyfikowaj problem

Pierwszym krokiem jest pomoc dziecku w rozpoznaniu problemu i wyraźnym określeniu jego nazwy. "Co dokładnie się stało?" Na przykład zamiast powiedzieć: "Jestem przegrany, bo nikt się ze mną nie bawił", pomóż mu przełożyć: "W czasie przerwy chodziłem na szwing, ale dwa dzieci już je używały i nie zaprosiły mnie do udziału".

Krok 2: Pomyśl o możliwych rozwiązaniach

W tym momencie nie ma idei, które by były zbyt głupie. Celem jest stworzenie jak największej liczby opcji bez oceny. Co byś powiedział swojemu najlepszemu przyjacielowi, żeby zrobił w takiej sytuacji?" W przypadku sytuacji, gdy dzieci są odrzucone, można znaleźć takie rozwiązania: poprosić kogoś innego o grę, poczekać i poprosić później, rozpocząć nową grę, do której mogą chcieć się dołączyć inni, lub po prostu znaleźć inną działalność.

Krok 3: Zgadnij wynik każdej decyzji

Kiedy dziecko będzie miało listę możliwych rozwiązań, pomóż mu ocenić każde z nich, przewidując prawdopodobne konsekwencje. "Jeśli to zrobisz, co się stanie? Jak się czujesz? Jak się czują inni dzieci?" Na przykład, jeśli dziecko krzyczy na rówieśników, którzy ich odrzucili, może to spowodować dalszy konflikt.

Jeśli spokojnie poprosią o przyłączenie się do innej grupy, wynik będzie bardziej pozytywny.

Krok 4: Wybierz najlepsze rozwiązanie

Dziecko wybiera teraz jedno rozwiązanie, które musi spróbować. Nie musi być to doskonałe, musi być tylko najbardziej obiecujące z listy. "Które z nich, jak myślisz, sprawi, że poczujesz się dobrze z sobą?" Większe dzieci muszą mieć w sobie decyzję, ważne jest, aby się zaangażowały w plan.

Krok 5: Zrób to i sprawdź

Po tym, jak dziecko postąpi zgodnie z wybranym rozwiązaniem, zaproponować czas na zaproszenie. "Co się stało? Czy poszło tak, jak się spodziewałeś? Co byś zrobił inaczej następnym razem?" W ten sposób uczniów ułatwiają się odczuwać, że ich umiejętności są niezbędne, a nie że dziecko jest niezdolne do tego.

Praktyczne strategie dla rodziców i nauczycieli

W tym celu dzieci mogą być w stanie wypracować swoje umiejętności w sposób niezależny od innych osób, a także w sposób niezależny od ich umiejętności. Instytut Umysłu Dziecka Podkreśla, że spójność i modelowanie są kluczem do skutecznego budowania umiejętności.

Wzorzec rozwiązywania problemów w czasie rzeczywistym

Dzieci najlepiej uczą się, obserwując, jak dorośli radzą sobie z własnymi wyzwaniami. Kiedy stawiasz czoła problemom społecznym nieporozumienie z przyjacielem lub nieporozumienie z kolegą głośno opowiedz swój proces myślenia. Na przykład: "Zdenerwowany jestem, że mój przyjaciel odwołał plany w ostatniej chwili. To problem. Mogłabym się złościć i nie oddzwonić do nich, lub mogłabym powiedzieć im, że jestem rozczarowana, ale nadal chcę się z nimi spotykać.

Pomyślę: jeśli się zdenerwuję, to może nie porozmawiamy przez jakiś czas. Jeśli powiem im, jak się czuję, możemy to rozwiązać. Wybieram drugą opcję". To demystifikuje rozwiązywanie problemów i pokazuje, że dorośli używają tych samych kroków.

Stwórz bezpieczne miejsce dla uczuć

Przed rozwiązaniem problemu dziecko musi czuć się wysłuchane. Każdego dnia poświęć sobie czas na rozmowę o swoich doświadczeniach społecznych - na kolacji, podczas jazdy samochodem lub przed snem. Zrób otwarte pytania, takie jak "Jak poszły dziś sprawy z przyjaciółmi?" Unikaj reakcji osądzających.

Scenariusze zagrających w rolę regularnie

Role-playing to niedociągnięty sposób na praktykowanie reakcji na odrzucenie. Możesz wykonywać wspólne scenariusze: zostawanie poza grą, nie zaproszenie na imprezę lub mieć przyjaciela, który ich ignorował. Zróbcie kolejne gry w dziecko i rówieśnika. Pozwala to dziecku eksperymentować z różnymi odpowiedziami bez konsekwencji w rzeczywistym świecie. Daje to również szansę delikatnie zaproponować alternatywne podejścia.

Używaj książek i mediów

Opowieści o postaciach, które są odrzucane przez rówieśników, mogą być potężnymi narzędziami nauczania. Szukaj książek, w których dzieci przezwyciężają wyzwania społeczne poprzez rozwiązywanie problemów. Omówić wybory postaci: "Co zrobiły, gdy zostały wyłączone? Czy to było dobre rozwiązanie? Co jeszcze mogłyby spróbować?"

Zbuduj poczucie własnej wartości poprzez siły

Dzieci, które czują się dobrze w sobie, nie są bardziej zniszczone przez odrzucenie. Staraj się nieustannie zauważyć i pochwalić siły swojego dziecka nie tylko osiągnięcia akademickie lub sportowe, ale także cechy charakteru, takie jak życzliwość, wytrwałość, humor i kreatywność.

Naucz się empatii jako narzędzia rozwiązywania problemów

Właściwym rozwiązaniem jest zrozumienie perspektywy drugiej osoby. Pomóż dziecku zapytać: "Dlaczego te dzieci mogły tak postępować?" Może grupa rówieśników była już blisko związana i nie miała zamiaru. Może dziecko, które je odrzuciło, miało zły dzień.

Podsumowanie wieku

Wskazówki dotyczące rozwiązywania problemów muszą być dostosowane do etapu rozwoju dziecka.

Wczesne dzieciństwo (w wieku 36)

W tym wieku dzieci dopiero zaczynają rozumieć zasady społeczne. Potrzebują konkretnego, prostego języka i natychmiastowego wzmocnienia. Używaj krótkich fraz takich jak "Zatrzymaj się, pomyśl, spróbuj". Kiedy pojawi się problem, usiądź z dzieckiem i zaoferuj dwa bardzo konkretne wybory: "Możesz poprosić o przyłączenie się do gry dobrze, albo możesz wybrać inną zabawkę. Która?"

Unikaj otwartych burz mózgów.

Średnie dzieciństwo (w wieku 711)

W tym wieku dzieci mogą zrozumieć przyczynę i skutek i zarządzać bardziej abstrakcyjnym myśleniem. Jednakże, mogą potrzebować pomocy w regulowaniu silnych emocji, zanim będą mogli rozwiązać problemy. Przed rozpoczęciem kroków wprowadź koncepcję "spokojnego kąta" lub głębokiego oddechu.

Adolescencja (w wieku 1218)

Wśród nastolatków jest złożona dynamika społeczna, obejmująca kliki, romans i interakcje online. Wciąż sprzeciwiają się bezpośrednim instrukcjom, więc bardziej wspólny sposób działania działa lepiej. Zamiast nauczyć cię kroków, poproś ich, aby nauczyli cię: "Sprzedziłem problem w pracy z kolegą z pracy co myślisz, że powinienem zrobić?" To wzmacnia nastolatka, jednocześnie wzmacniając ramy rozwiązywania problemów. Omówić odrzucenie cyfrowe: zostawienie poza grupami rozmowy, widzenie przyjaciół wysyłających bez nich lub nieprzestrzeganie.

Wspieranie odporności emocjonalnej

Niezależnie od tego, jak dobrze dziecko potrafi rozwiązywać problemy, nadal będzie czuło się odrzucone. Odporność emocjonalna to zdolność do odczuwania tych emocji bez przytłoczenia i szybkiego odbicia.

Uważaj bez naprawy

Kiedy dziecko ma doświadczenie odrzucenia, najpierw możesz zacząć podejmować decyzje, które mogą cię odrzucić, a następnie przyznać się do ich bólu: "To naprawdę boli. Przykro mi, że tak się stało". Pozwól dziecku poczuć, że go słyszeli.

Naucz się myślenia "Odmowa to informacja"

Pomóż dzieciom odmienić odmowę jako dane, a nie wyrok. Na przykład: "Te dzieci nie zaprosiły cię do kina. To mówi ci, że może ta grupa nie jest dla ciebie najlepsza.

Świętuj niewielkie zwycięstwa społeczne

Wzmocnienie wzrasta, gdy dzieci widzą, że są zdolne do pozytywnych doświadczeń społecznych. Trzymaj "dziennik sukcesu przyjaźni", w którym dziecko codziennie pisze lub rysuje jedną pozytywną interakcję społeczną miłe słowo, wspólny śmiech, ktoś, kto z nimi jadł obiad.

Zachęcaj różne środowiska społeczne

Dziecko, które ma przyjaciół w wielu miejscach szkoła, sport, kluby hobby, sąsiedztwo jest mniej podatne na odrzucenie przez jakąkolwiek grupę. Zachęcaj swoje dziecko do zbadania różnych działań, w których może spotkać różnych ludzi. To nie tylko poszerza ich sieć społecznościową, ale także zapewnia wiele źródeł potwierdzenia i wsparcia.

Długoterminowe korzyści wynikające z umiejętności rozwiązywania problemów

Wykorzystanie odrzucenia przez rówieśników poprzez rozwiązywanie problemów nie tylko pomaga dziecku przejść przez trudne popołudnie wyposaża je w mocne strony, które trwają przez całe życie. W miarę dorosłości dzieci te stają się dorosłymi, którzy potrafią z równowagą poruszać konflikty w miejscu pracy, nieporozumienia romantyczne i rozczarowania społeczne.

W środowiskach edukacyjnych umiejętności rozwiązywania problemów są związane z większym zaangażowaniem akademickim. Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom W ramach programu "Skolnictwo i Praca w dziedzinie Zdrowia Umysłowego" (Skolnictwo i Praca w dziedzinie Zdrowia Umysłowego) wprowadzono w życie nowe programy, które mają na celu zapewnienie lepszego rozwoju społecznego i społecznego życia.

Wreszcie, nauczanie rozwiązywania problemów wzmacnia relacje rodzica-dziecko lub nauczyciel-sztudent. Kiedy dziecko uważa, że ma sojusznika, który pomaga mu myśleć o wyzwaniach (a nie ktoś, kto rozkazuje lub ratowuje), zaufanie pogłębia się.

Wniosek

Wykorzystanie przez rówieśników jest bolesne, ale nie musi określać społecznej trajektorii dziecka. Nauczając proste, skonstruowane procesy rozwiązywania problemów identyfikowanie, generowanie opcji, ocena, wybór, działanie, odzwierciedlenie rodzice i nauczyciele mogą przekształcić odrzucenie z źródła wstydu w katalizator wzrostu. Strategie opisane powyżej, od modelowania i gry rolnej po adaptacje w zależności od wieku i budowanie odporności, zapewniają kompleksowy zestaw narzędzi. Konsekwentna praktyka i wsparcie emocjonalne pomagają dzieciom w internalizacji tych umiejętności, pozwalając im stawić czoła społecznym wyzwaniom z pewnością siebie i elastycznością. W dłuższej perspektywie rozwiązywanie problemów jest czymś więcej niż mechanizmem radzenia sobie z nimi; jest to podstawową umiejętnością życia, która wyposaża dzieci w możliwość przejścia nie tylko w odrzucenie r