Dlaczego opowiadanie historii ma znaczenie dla rozwoju przedszkołowego

Opowiadanie jest jednym z najstarszych i najbardziej skutecznych narzędzi nauczania w historii ludzkości, a dla dzieci przedszkołowych jest szczególnie skuteczne.

Badania w zakresie edukacji wczesnej dzieciństwa pokazują konsekwentnie, że opowiadanie opowieści wspiera rozwój języka, wzrost poznawczy i uczenie się społecznie i emocjonalnie. Narodowe Stowarzyszenie Edukacji Małych DzieciW przypadku dzieci, które słyszą historie, uczą się sekwencjonować zdarzenia, rozumieć przyczynę i skutek i uznać, że działania mają konsekwencje.

Ale poza tymi korzyściami akademickimi, opowiadanie historii dotarło do dzieci na poziomie emocjonalnym. Dobrze opowiedziana historia zachęca dziecko do wejścia w kogoś innego, poczucia, co ten postać czuje, i zastanowienia się, co zrobi następnie.

Jak opowieści budują inteligencję emocjonalną u dzieci przedszkołowych

Inteligencja emocjonalna zdolność rozpoznawania, zrozumienia i zarządzania własnymi emocjami i emocjami innych jest silniejszym przewidywnikiem długoterminowego sukcesu niż IQ, zgodnie z dziesięcioleciami badań. Przedszkola jest idealnym czasem na rozpoczęcie budowy tej fundacji, a opowiadanie historii jest jednym z najbardziej naturalnych sposobów na to.

Zidentyfikowanie emocji poprzez postacie

Dzieci często mają trudności z określeniem swoich uczuć. Mogą czuć się przytłoczone gniewem lub smutkiem, nie rozumiejąc, co dzieje się w nich. Opowieści nadają tym uczuciom nazwy i twarze.

Wybierz historie, które zawierają szeroki zakres emocji nie tylko szczęśliwe i smutne, ale także zazdrość, wstyd, rozczarowanie, dumę i zmartwienie. Kolorowe potwory / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / W moim sercu Wystarczy, że wśród dzieci, które są w stanie wypełnić swoje obowiązki, jest jeden z najważniejszych projektów, który jest stworzony przez Jo Witek.

Praktykujemy współczucie poprzez opowieści

Dziecko musi sobie wyobrażać, co czuje ktoś inny, nawet jeśli nie doświadczyło tej sytuacji. Opowieści są silnikami empatii.

Po przeczytaniu zadaj pytania, które zachęcają do podejmowania perspektyw:

  • Myślisz, że dlaczego królik się ukrywał?
  • Jak byś się czuł, gdyby ktoś wziął twoją kolej na wałku?
  • Co sprawi, że smok poczuje się lepiej?

Dzieci uczą się, że emocje są złożone i że w tej samej sytuacji różni ludzie mogą czuć różne rzeczy.

Buduj emocjonalny słownictwo

Wystarczy, że dzieci są niezadowolone z tego, że mają ograniczone słownictwo emocjonalne, a jeśli próbują wyrazić się, mogą się rozczarować.

W swojej klasie lub w domu tworz "mur uczuć", w którym umieszczasz słowa emocjonalne i twarze, które dzieci rysują. Dodaj nowe słowa, gdy napotkasz je w opowieściach.

Wykorzystanie struktury opowieści do nauczania rozwiązywania problemów

Prawie każda historia jest oparta na podstawowej łuku: postać czegoś chce, napotka problem, próbuje go rozwiązać, albo się udaje, albo się czegoś cennego uczy.

Zidentyfikowanie problemu

Przed rozwiązaniem problemu dzieci muszą rozpoznać, że istnieje problem. W opowieściach problemy są często oczywiste: nie ma mostu, przyjaciel jest smutny, zwierzęta zagubione.

Na przykład podczas czytania Trzy małe świnieZapytaj dzieci: "Co teraz jest problemem świn? Co się stanie następnie?" To buduje przewidywanie i analityczne myślenie.

Wiele rozwiązań

Dobry problematyk wie, że większość problemów ma więcej niż jedno rozwiązanie. Opowieści zapewniają środowisko z niskimi zagrożeniami do brainstormu. Po zidentyfikowaniu problemu w opowieści, poproś dzieci, aby wymyśliły trzy różne sposoby, w jaki postać może sobie z tym poradzić nawet głupie lub niemożliwe pomysły.

Na przykład w opowieści, w której żyrafa nie może dotrzeć do słoika do ciasteczek na wysokim półce, dzieci mogą zaproponować:

  • Poproś o pomoc znajomego.
  • Stać na stoliku lub na kupce poduszek.
  • Użyj długiego kijka, aby przybliżyć słoik.
  • Niech ktoś cię podniesie.
  • Poproś dorosłego, żeby to złożył.

Pozwól dzieciom swobodnie przedstawić swoje pomysły, a następnie porównaj je z tym, co w rzeczywistości zrobił bohater.

Ocena wyników

Nie każde rozwiązanie działa, a to również jest cenna lekcja. Kiedy plan postaci nie działa, użyj tej chwili, aby porozmawiać o tym, co poszło nie tak, a co mogło być zrobione inaczej. To uczy dzieci, że porażka nie jest końcem to informacje, które pomagają im spróbować ponownie.

Zadaj takie pytania:

  • Dlaczego ten plan nie zadziałał?
  • Co może postać spróbować?
  • Próbowałeś kiedyś czegoś, co na początku nie zadziałało?

W ten sposób buduje się odporność i myślenie wzrostu, które są niezbędne do uczenia się przez całe życie.

Praktyczne techniki opowiadania dla nauczycieli i rodziców

Nie wszystkie opowieści wymagają książki. Niektóre z najsilniejszych momentów opowieści są spontaniczne opowieść o własnym dzieciństwie, wyrobiona opowieść o dzieciach w klasie lub proste opowiadanie o czymś, co wydarzyło się w ciągu dnia. Oto określone techniki, aby zmaksymalizować emocjonalny i poznawczy wpływ opowieści.

Używaj swojego głosu i ciała jako narzędzi

Dzieci przedszkołowe są bardzo dostosowane do tonu i języka ciała. Monotonowe czytanie szybko traci uwagę. Zamiast tego zmieniaj swój głos na różne postacie.

Kiedy fizycznie opowiadasz historię, dzieci są bardziej skłonne pamiętać o lekcjach emocjonalnych. Jeśli postać drży ze strachu, niech drży twój głos. Jeśli postać skaka z radości, trochę odskakuj.

Włączyć powtarzanie i uczestnictwo

Dzieci przedszkolne uczą się poprzez powtórzenie się i uwielbiają być częścią historii. Wybierz historie z powtarzającymi się frazami, które dzieci mogą razem z tobą skandalować: "Zapłacę i zapłacę i zdmuchnę twój dom!" lub "Biegnij, biegnij, jak najszybciej możesz!"

Można dodać również proste ruchy rąk lub akcje. Na przykład, gdy opowieść wspomina o deszczu, każ każdemu uderzyć palcami na podłogę. Kiedy postać jest smutna, każdemu zrobić smutną twarz.

Zadaj pytania otwarte

Nie czekaj do końca opowieści, aby zadać pytania. Zatrzymaj się na kilka stron, aby sprawdzić, czy rozumiesz, a zapraszaj do przewidywania.

  • Co myślisz, że będzie dalej?
  • Dlaczego postać to zrobiła?
  • Jak się teraz czuje?
  • Co byś zrobił, gdybyś był w tej historii?

Te pytania przekształcają czas opowieści w rozmowę i dają dzieciom praktykę rozumowania i podejmowania perspektyw.

Wybór odpowiednich historii na uczenie się społecznie i emocjonalnie

Nie każda książka jest równie skuteczna w nauczaniu emocji i rozwiązywaniu problemów.

Szukaj związanych z nimi problemów

Dzieci przedszkołowe najlepiej się łączą z problemami, z którymi mogą się spotkać w swoim życiu: dzielenie się zabawką, czekanie na zmianę, bycie wyłączonymi, obawy przed ciemnością lub popełnianie błędów.

Książki jak Llama Llama wściekła się na mamę / / / Anna Dewdney i Czuję się tak Janan Cain jest doskonałym punktem wyjścia, ponieważ rozwiązuje codzienne wyzwania emocjonalne w sposób bezpośredni i dostępny.

Poszukaj różnych perspektyw

Dzieci muszą widzieć siebie w swoich opowieściach, a także muszą mieć wizerunki w życie inne niż swoje. Wybierz książki zawierające postacie różnych ras, struktur rodzinnych, zdolności i kultury.

Organizacje takie jak Jesteśmy nauczycielami W tym celu można zapewnić sobie pełną współczucie i szacunek, jeśli poświęci się czas na budowanie biblioteki obejmującej wszystkie osoby.

Priorytetowanie książek z jasnymi archiwami rozwiązywania problemów

W przypadku, gdy dziecko ma problemy, wybierz historie, w których postać próbuje wiele strategii, zanim znajdzie rozwiązanie. To pokazuje dzieciom, że wytrwałość płacze i że często istnieje więcej niż jeden sposób na rozwiązanie problemu.

Włączenie opowiadania do codziennej rutyny

Powiedzenie nie musi ograniczać się do czasu kręgu lub czasu spawania.

Rano sprawdzanie z początkującymi

Zacznij dzień od powieści. Możesz powiedzieć: "Widziałem dziś rano małego wiewiórka, który bardzo się martwił, że znajdzie wystarczająco dużo żółwiast na zimę. Co myślisz, co powinien zrobić?" To ustawi zabawny, przemyślany ton dnia i aktywuje myślenie na rozwiązywanie problemów przed rozpoczęciem formalnego uczenia się.

Dzieci mogą się zmieniać w końcowe opowiadanie lub w sugerowanie, co się dalej stanie.

Wykorzystanie historii w przejściach

W przypadku dzieci, które nie są w stanie wyjść z domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w którym są w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu, w domu lub w domu, w domu, w domu lub w domu, w domu, w domu lub w domu, w domu, w domu lub w domu, w domu, w domu lub w domu, w domu, w domu lub w

Ta nowa forma przekształca stresowany moment w grę i daje dzieciom poczucie agencji i celu.

Przypowieści o końcu dnia

Na koniec opowiedz krótką historię, która podsumowuje coś, co się wydarzyło bez wymieniania nazwisk ani przypisywania winy. "Było kiedyś wieża, która ciągle spadała, a niektórzy budownicy czuli się bardzo sfrustrowani.

łączenie historii z praktykami z rzeczywistego życia

Dzieci potrzebują okazji do ćwiczenia emocji i rozwiązywania problemów, które napotkają w książkach.

Scenariusze z roli

Po przeczytaniu opowieści o silnym emocjonalnym lub rozwiązującym problemie, zawrócimy aktywność gry rolnej.

Gra w role pozwala dzieciom wypróbować różne reakcje w bezpiecznym środowisku. Mogą zobaczyć, co działa, a co nie, bez konsekwencji w rzeczywistości.

Tworzenie książek do klasy lub do domu

Zaproś dzieci do tworzenia własnych historii o emocjach i rozwiązywaniu problemów. Możesz to zrobić jako działanie grupowe, w którym każde dziecko wkłada stronę.

Ten proces wzmacnia strukturę opowieści, daje dzieciom poczucie autorstwa i tworzy spersonalizowany zasób, który można czytać wielokrotnie. Wysyła również wiadomość, że własne doświadczenia i pomysły dzieci są wystarczająco cenne, aby stać się opowieściami.

Korzystanie z lalek i rekwizytów

Marionetki są mostem między historią a rzeczywistością. Marionetka może "rozmawiać" z dziećmi o uczuciach w sposób, który wydaje się mniej bezpośredni i dlatego mniej groźny.

Wystarczy, że dzieci odtwarzają swoje historie lub tworzą własne emocjonalne scenariusze.

W miarę sukcesu - czego szukać

Kiedy opowiadanie opowieści jest konsekwentnie wykorzystywane do nauczania emocji i rozwiązywania problemów, w czasie obserwujesz zmiany w zachowaniu dzieci.

Rozszerzony słownictwo emocjonalne

Dzieci, które regularnie odczuwają bogate w emocje historie, zaczynają wyrażać swoje uczucia wyraźniej słowami. Zamiast "Zalędziłem się", możesz usłyszeć: "Zadżenię się, bo spadła mi wieża" lub "Zazdroszczę, że dostała czerwoną kielichkę".

Zwiększone empatii w interakcjach z rówieśnikami

Poszukaj chwil, kiedy dziecko zauważa uczucia innego dziecka, nie będąc poddane odpowiedzi. "Jest smutny, bo jego matka odejechała" lub "Jest szczęśliwa, bo miała kolej".

Rozwiązanie problemów bardziej elastyczne

W przypadku konfliktu dzieci, które były narażone na wiele rozwiązań opowieści, są bardziej skłonne zaproponować alternatywy, niż uciekać się do chwytania lub krzyczecia. Mogą powiedzieć: "Możemy się po kolejce", "Prosimy nauczyciela" lub "Możemy oboje grać z różnymi zabawkami". Ta elastyczność jest bezpośrednim wynikiem burzy mózgów na wiele rozwiązań podczas dyskusji o opowieściach.

Wyzwania i jak je pokonać

Nawet najlepsze plany opowiadania mogą napotkać przeszkody.

Krótkie czasy uwagi

Niektórzy przedszkolcy mają trudności z siedzeniem bez ruchu, aby opowiedzieć całą historię. Rozwiązanie nie polega na tym, aby zmusić dłuższą uwagę, ale na pracy z tym, co masz. Korzystaj z krótszych książek, rozbieraj dłuższe historie na wiele sesji i włącz ruch do opowiadania.

Jeśli dziecko odchodzi, nie zmuszaj go do odwrotu, ponieważ często wciąż słucha, nawet z drugiej strony pokoju.

Zbyt emocjonalne

Czasami opowieść dotyka delikatnego tematu, który przytłacza dziecko. Opowieść o niepokoju związanym z rozłączeniem może wywołać dziecko, które boryka się z problemami z rozłączeniem. W takich przypadkach przyjmij emocję bez nacisku. "Ta opowieść przypomina ci, kiedy rano mama wychodzi, prawda? To ciężkie uczucie".

Daj dziecku przestrzeń do przetwarzania i oferuj mu pocieszenie.

Odległość języka

Dzieci z opóźnieniami w języku mogą mieć problemy z śledzeniem złożonych narracji lub odpowiadania na otwarte pytania. Przystosować się, używając książek z prostym tekstem i jasnymi obrazami.

W. Amerykańskie Stowarzyszenie słuchaczy mowy W przypadku dzieci z opóźnieniami w języku, które są w stanie rozwijać się w języku, książki są szczególnie pomocne w budowaniu słownictwa i struktury zdań.

Zjednoczenie wszystkiego

Opowiadanie opowieści to nie tylko przyjemne uzupełnienie do przedszkolnego dnia jest to jedno z najbardziej skutecznych narzędzi, które mamy do nauczania dzieci umiejętności społeczno-emocjonalnych, które są potrzebne do rozwoju. Kiedy opowiadasz historię, robisz znacznie więcej niż tylko rozrywki. Dajesz dzieciom język dla ich uczuć, ramy do rozwiązywania problemów i bezpieczną przestrzeń do praktyki bycia człowiekiem.

Najlepsze jest to, że opowiadanie historii nie kosztuje nic i nie wymaga specjalnego sprzętu. Żywi to w twoim głosie, twojej twarzy, w twojej chęci być głupim i szczerym. Za każdym razem, gdy otwierasz książkę lub zaczynasz opowieść "Było kiedyś", budujesz inteligencję emocjonalną i umiejętności rozwiązywania problemów, które będą służyć tym dzieciom przez resztę ich życia.

Zacznij od małego. Wybierz w tym tygodniu jeden z historii i skup się na emocjach. Zadaj jedno dobre pytanie. Niech dzieci zaskoczą cię odpowiedziami. Z czasem zbudujesz praktykę opowiadania opowieści, która przekształci klasę lub dom w bogate środowisko do wzrostu i uczenia się.

Dla nauczycieli i rodziców poszukujących dodatkowych zasobów 0 do 3 organizacja zapewnia doskonałe wskazówki na temat wspierania rozwoju emocjonalnego u bardzo małych dzieci, a Departament Edukacji w Kalifornii oferuje bezpłatne zasoby na wykorzystanie literatury dziecięcej do nauczania umiejętności społeczno-emocjonalnych w przedszkolnych warunkach.