Dlaczego czasy przerwy działają, gdy są stosowane poprawnie

W dzisiejszych czasach rodzice wciąż stosują najczęściej zalecane strategie dyscypliny. Jednak wielu rodziców nie potrafi wdrożyć tego programu, ponieważ często czują, że czasy przerwy eskalatują konflikt, a nie rozwiązują go.

Kluczowym zmianą w myśleniu jest postrzeganie przerw nie jako kary, ale jako okres ponownego ustawieniaW ten sposób przekształcanie zmienia sposób, w jaki przekazujesz przerwę i w jaki dziecko ją otrzymuje. Zamiast czuć się wygnane, dziecko uczy się zatrzymać, oddychać i zastanawiać się.

Nauka, która sprawia, że nie można się wytrzymać i samoregulować

Badania w dziedzinie rozwoju dziecka pokazują, że małe dzieci nie mają zdolności neurologicznych do spójnej samoregulacji. Korta przedczołowa odpowiedzialna za kontrolę impulsów wciąż rozwija się w dobie dojrzewania.

Według Amerykańska Akademia PediatriiW przypadku dzieci, które nie są w stanie wyjść z pracy, w przypadku gdy są one krótkie, bezpośrednie i związane z konkretnym zachowaniem, które dziecko może zrozumieć.

Przygotowanie sceny do udanych wypoczynków

Przed tym, jak będziesz musiał używać przerwy, stworz spójne ramy, które dziecko potrafi przewidzieć i w które ufa.

Wybierz właściwe miejsce

W celu wypoczynku należy wyznaczyć miejsce, które będzie nudne, ale nie przerażające. Krzesło w miejscu z małym ruchem w salonie lub w wyznaczonym rogu dobrze działa. Unikaj używania sypialni, ponieważ powinna pozostać miejscem komfortu i snu.

Z góry ustal jasne zasady

Dzieci rozwijają się w zakresie przewidywalności. Usiądź z dzieckiem w neutralnym czasie i wyjaśnij, jakie zachowania doprowadzią do przerwy. Użyj konkretnych, obserwowalnych przykładów: uderzenie, rzucanie zabawkami lub krzyczeć po ostrzeżeniu. Trzymaj listę krótką i odpowiednią do wieku.

Użyj czasu, który dziecko może zobaczyć

Wizualne zegarkowanie usuwa niejasność i walki o moc. Ogólna zasada jest jedna minuta dla każdego roku życia. Trzyletni otrzymują trzy minuty; pięcioletni otrzymują pięć minut. Ustaw zegarkowanie natychmiast, gdy usiądzie i niech się na niego ogląda.

Jak wykonywać przerwę bez stracenia spokoju

Kiedy musisz wyprzedzać, to często wtedy, gdy twoja cierpliwość się rozpada.

Przekaż wiadomość krótko

Wystarczy proste stwierdzenie: "Uderzyłeś brata, więc potrzebujesz przerwy". Nie wygłaszaj wykładów, nie wypowiadaj się w rozmowach. Długie wyjaśnienia dają dziecku uwagę, która może wzmocnić zachowanie. Twój ton powinien być zdecydowany, ale neutralny - nie złości się ani rozczarowania.

Przewodnik, nie nosz

Jeśli dziecko odmawia wyjechania na miejsce, w którym nie ma czasu, należy jednoznacznie ostrzec: "Jeśli nie pójdziesz teraz, stracisz przywilej". Jeśli nadal odmawia, spokojnie poprowadź je, trzymając rękę lub delikatnie kierowując.

Jeśli to konieczne, ustawić czas

Jeśli dziecko opuści miejsce, na którym zostało wypełnione wypoczynkowe, zanim wyłączy się zegarek, w ciszy przywróć je na miejsce i ustawić zegarek.

Podsumowanie czasu wypoczynku w zależności od wieku

Wystarczy, że dziecko jest w stanie się rozwijać, a jego rozwój jest zgodny z jego potrzebami.

Dzieci (18 miesięcy do 3 lat)

W tym wieku przede wszystkim chodzi o bezpieczeństwo i przekierowanie. Jedna minuta przerwy jest odpowiednia. Po prostu powiedz: "Nie uderza. Przekierowanie czasu". i umieść je na wyznaczonym miejscu. Nie oczekuj refleksji ani wypowiedzi ustnych.

Przedszkolne dzieci (od 3 do 5 lat)

Dzieci przedszkołowe zaczynają rozumieć przyczynę i skutek. Po ostrzeżeniu, używaj przerw na agresję, rozgory czy wyzwanie.

Dzieci w wieku szkolnym (od 6 do 12 lat)

Dzieci w wieku szkolnym mogą korzystać z kombinowanego podejścia. Czasy wypoczynku mogą być dłuższe, do dziesięciu minut, a także zawierać pisemne refleksje lub rysunki na temat incydentu.

Młodzież (13 lat i po)

Tradycyjne przerwy nie działają rzadko dla nastolatków. Zamiast tego rozważ umowę "przydzielonej" umowy, w której nastolatek może wycofać się do swojego pokoju, aby się uspokoić, z zrozumieniem, że później omówimy o tym.

Częste pułapki, które osłabiają czasy

Nawet jeśli rodzice mają dobre intencje, często wpadają w takie wzorce, że wypoczynki są mniej skuteczne.

Używanie czasu na każde niewłaściwe zachowanie

Czasy wypoczynkowe są najlepiej zarezerwowane dla zachowań, które są wyraźnie wbrew regułom, zwłaszcza tych, które obejmują agresję, wyzwanie lub niebezpieczne działania.

Zbyt długie przerwy

Dziecko, które siedzi przez 15 lub 20 minut, nie jest zbyt skłonne myśleć o swoim zachowaniu, a raczej jest bardziej zły lub wycofuje się z miejsca. Trzymaj się wytycznych o jednej minutie rocznie.

Pozwolić, by emocje przejęły nas

Kiedy rozmawiacie z dzieciakiem w czasie złości lub frustracji, skupia się on na waszym gniewie, a nie na ich własnym zachowaniu.

Niezgodne z przepisami

Jeśli w jednym dniu wypoczynek jest nieprzewidywalny, a następnym nie zauważasz, to dziecko nauczy się, że konsekwencje są nieprzewidywalne. Trwałość jest niezbędna nawet wtedy, gdy jesteś zmęczony, zajęty lub zawstydzony publicznie.

Zagrażanie przerwom

"Jeśli nie przestaniesz, to dostaniesz przerwy" to powszechne wyrażenie, które często eskalatuje zachowanie. Zamiast tego, jasno i natychmiast po wykroceniu, przekaż konsekwencje. Groźba przerwy, a następnie nie przestrzegając, uczy dziecka, że twoje słowa są puste.

Alternatywy do przerw, gdy nie pracują

Niektóre dzieci, zwłaszcza te, które mają duże potrzeby zmysłowe lub niepewność, mogą czuć się bardziej traumatyczne niż uspokajające, gdyż rozpoznawanie czasu, w którym się zmienić, jest oznaką przemyślanej rodzicielstwa, a nie nieprzemian.

Spokojny róg

Wystarczy zastąpić nudny krzesło z czasem przerwy w kącie, w którym można się uspokoić, wyposażony w narzędzia zmysłowe: ważone kocie, piłki do stresu, kolorowe książki lub lampę lawy.

Czas wycofania połączenia

Niektóre dzieci lepiej reagują na bliskość niż na oddzielenie. W czasie przerwy w związku, siadasz z dzieckiem w cichym miejscu i trzymaj go albo siedzisz obok siebie bez rozmowy.

Logiczny sposób wprowadzenia

W przypadku dzieci, które wyrzucają zabawkę, zabawka zostaje usunięta przez resztę dnia. Jeśli biegają na ulicę, tracą przez godzinę przywileje na zewnątrz.

Po wypoczynku odbudowujemy połączenie

W tym momencie rozmowa się rozwija i rozwija się, a w tym momencie wzmacnia się i napięta się relacja z dzieckiem.

Podejście ciepłe, a nie osądzające

Kiedy wyłączy się zegar, zbliż się do dziecka w spokojnej, otwartej postawie. Nie poddawaj się chęci wykładania lub pytaj: "Czy nauczyłeś się lekcji?" Zamiast tego powiedz coś tak prostego jak: "Zakończyło się twoje przerwy.

Skup się na rozwiązaniach, a nie na obwinianiu

Zwróć uwagę na przyszłe zachowania. Zadaj pytania takie jak: "Co mogłabyś zrobić następnym razem, gdy będziesz się złościł?" lub "Jak możemy sprawić, żeby to działało inaczej?"

Utrzymuj pozytywne zachowanie

W ciągu kilku godzin i dni po przerwie szukaj okazji, aby pochwalić przeciwną zachowanie. Jeśli dziecko dzieli się zabawką zamiast je chwycić, przyznaj: "Widziałem, jak dzieliłaś się tą ciężarówką z siostrą. To było miłe i cierpliwe".

Zwalczanie własnych emocji podczas kary

Czując się sfrustrowany, winny czy niecierpliwy, to normalne, ale sposób, w jaki sobie z tym radzicie, decyduje, czy przerwa czasu pomaga czy szkodzi relacji z dzieckiem.

Poznaj swoje powodzenia

Niektóre zachowania mogą być osobiste lub przypominać ci swoje doświadczenia z dzieciństwa. Uderzenie, rozmowy wzajemne lub wyzwanie wśród publiczności mogą wywołać silne reakcje.

Użyj rozmowy z sobą, aby pozostać uzasadnionym

Przed rozpoczęciem przerwy powiedz sobie: "To chodzi o nauczanie, a nie o karanie. Moje dziecko się uczy. Jestem spokojny". Powtórzenie krótkiej mantry może cię skupić.

Daj sobie pozwolenie, by odejść

Jeśli czujesz się całkowicie przepełniony, możesz powiedzieć: "Mamo też potrzebuje przerwy". Połóż dziecko w bezpiecznym miejscu, wchodź na dwie minuty do innego pokoju i oddychaj.

Kiedy szukać wsparcia specjalistycznego

Jeśli przerwy w pracy ciągle eskalatują konflikt, dziecko ma intensywne wybuchy emocjonalne poza typowym rozwojem lub czujesz się niezdolny do zarządzania własnymi reakcjami, może nadszedł czas, aby szukać wskazówek. Strategie rodzicielskie najlepiej działają, gdy relacja między dzieckiem a rodzicem jest zasadniczo bezpieczna.

W. Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom Oferuje zasoby dotyczące milowych punktów rozwoju dziecka i pozytywnych technik rodzicielskich. Centrum Harvard w dziedzinie rozwijającego się dziecka W tym celu można uzyskać wiedzę na podstawie badań na temat wpływu stresu i dyscypliny na rozwój mózgu.

Ostatnie myśli o przerwach i cierpliwości

Wystarczy, że jesteś w stanie się uspokoić, ale jeśli będziesz się nimi zastanawiał, to będziesz mógł się nauczyć. Cierpliwość nie jest nieskończona, a udawanie inaczej prowadzi tylko do wypalenia.

Pamiętaj, że zachowanie dziecka jest jego sposobem komunikowania swoich potrzeb, które nie mogą jeszcze wyraźnie wyrazić.