Czym jest dyfteria?

Dyfteria jest ostry zakaż bakterialny spowodowany toksygenicznymi szczepami Corynebacterium diphtheriaeBakterie wytwarzają silną egzotoksynę, która niszczy tkanki w przewodu oddechowym i może rozprzestrzeniać się w krwiobiegu, uszkadzając serce, nerwy i nerki. Chociaż szczepionka sprawiła, że dyfteria jest rzadka w krajach o wysokim dochodzie, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) nadal zgłasza tysiące przypadków rocznie w regionach o niskim zasięgu szczepienia, zwłaszcza w częściach Azji, Afryki i Ameryki Południowej. Choroba była kiedyś główną przyczyną śmierci dzieci na całym świecie i nadal stanowi poważne zagrożenie w społecznościach niewykle szczepionych i w sytuacjach nadzwyczajnych humanitarnych.

Przekazanie się następuje głównie za pośrednictwem kropli oddechowych z kaszlu lub chwytania. Inkubacja trwa zazwyczaj od dwóch do pięciu dni, chociaż może trwać do dziesięciu dni. Osoby zakażone mogą być zakaźne do czterech tygodni, jeśli nie zostaną leczone, a bezobjawne nosiciele mogą również rozprzestrzeniać bakterie, co utrudnia powstrzymanie bez szeroko rozpowszechnionej szczepień.

Częste objawy dyfterii w dzieciństwie

Wcześnie rozpoznawanie dyfterii jest trudne, ponieważ początkowe objawy naśladowują objawy wirusowych infekcji górnych dróg oddechowych. Jednak postęp do znaków charakterystycznych jest szybki i wyraźny.

Wczesny etap (dni 13)

  • Ból gardła i krzyw Najwcześniejsza reklamacja, często odrzucona jako przeziębienie.
  • Niższa gorączka Zazwyczaj poniżej 39°C, towarzyszące chłodzenia i niezdrowie.
  • Uciążenie i słabość Dziecko może wydawać się bardziej zmęczone niż zwykle, z zmniejszonym apetytem i drażnością.

Faza postępująca (dni 37)

  • Szare lub białe pseudomembrana Gęsta, przyłączająca się powłoka powstaje na migdałkach, gardłowi lub szczenieni.
  • Widoczność szyi byka Otchłonienie węzłów limfowych szyjki macicy i tkanek miękkich daje szyi wyraźny, bykowy kontur.
  • Trudność do połykania (dysfagię) Dziecko może ślinąć lub odmówić jedzenia z powodu bólu i obstrukcji.
  • Utrudnienie oddechowe Stridor (głos dużego oddechu), płynność nosa i odchylenia wskazują na zawężenie dróg oddechowych.
  • Dyfteria nosna W niektórych przypadkach zakażenie ogranicza się do jamy nosa, powodując serokrwinne wydobycie, które może erodować skórę wokół dziur nosa.

Wykonały etap (po dniu 7)

  • Toksyczność systemowa Dziecko wygląda na głęboko chorego, z błędnym odbiciem, szybkim pulsem i niskim ciśnieniem krwi.
  • Objawy neurologiczne Uzdrosnienie nerwów czaszki może powodować mowę nosną, trudności z połknięciem i niejasne widzenie.
  • Zaangażowanie serca Miokardyt może występować jako ból w klatce piersiowej, palpitacje lub niewydolność serca.

W przypadku każdego dziecka, w którym występuje ból gardła i szara błona migdałów, należy natychmiast przeprowadzić badanie na diagnozę dyfterii.

Ryzyko i komplikacje

W przypadku dzieci poniżej pięciu lat, śmiertelność z powodu dyfterii wynosi 5-10%, a u dzieci poniżej pięciu lat - aż 20%.

Komplikaty serca

W przypadku 1025% przypadków dyfterii występuje miokardyt. Toksyna zakłóca funkcję komórek miokardów, prowadząc do arytmii, zablokowania serca i rozszerzonej kardiomiopatii. zmiany w elektrokardiogramie mogą się rozwijać około drugiego tygodnia choroby. Uszkodzenie serca może być trwałe i może spowodować nagłą śmierć nawet po tym, jak infekcja wydaje się się się się się ustąpić.

Komplikaty neurologiczne

Neuropatia obwodowa występuje zwykle 28 tygodni po wystąpieniu. Wczesne objawy obejmują paraliż żółcia (głos nosa, regurgitacja płynów) i utratę miejsca (zmękłe widzenie).

Komplikaty w zakresie oddechowych

Obstrukcja dróg oddechowych z pseudomembrany jest najbardziej bezpośrednim zagrożeniem dla życia. Membrana może zablokować szpiku lub przewodu, wymagając awaryjnego intubacji lub tracheostomii.

Utrata nerek i wątroby

Ogromne uszkodzenia nerek i zaburzenia wątroby mogą wystąpić z powodu uszkodzenia komórek pośrednionych toksynami i hipotenzii układu.

Czynniki ryzyka ciężkich chorób

  • Niewykorzystany lub niedostatecznie zaszczepiony status Największy wskaźnik ciężkiej dyfterii.
  • Wiek poniżej 5 lat Niezrozwinięte układy odpornościowe i mniejsze drogi oddechowe zwiększają ryzyko.
  • Opóźnione leczenie Każda godzina bez antytoksyny zwiększa obciążenie toksynami.
  • Niedożywienie i ubóstwo Nadmłode warunki życia i słaby dostęp do opieki zdrowotnej wzmacniają transmisję i opóźniają opiekę.

Ocalali mogą mieć długotrwałe konsekwencje, w tym przewlekłą niewydolność serca, trwałą neuropatię i zmniejszoną funkcję płuc.

Jak rozprzestrzenia się dyfteria

Zrozumienie dynamiki transmisji jest niezbędne do powstrzymania.

  • Krople oddechowe Kaszel, chęchanie lub rozmowa w bliskiej odległości (mniej niż 6 stóp).
  • Kontakt bezpośredni Dotknięcie zanieczyszczonych powierzchni lub zmian skóry (difteria skórna).
  • Niedostępne objawy Do 5% osób w obszarach endemicznych C. difteriae bez objawów, nieświadomie utrzymując transmisję.

W miejscach pełnych ludzi, takich jak szkoły, ośrodki opieki, obozy uchodźców i domy z wieloma pokoleniami, bakterie mogą przetrwać na suchych powierzchni przez wiele tygodni, chociaż przenoszenie fomitu jest rzadziej niż rozprzestrzenianie się kroplami.

Diagnoza i badania

W przypadku diagnozy dyfterii, podejrzenie kliniczne jest podstawą.

  • Utrącanie gardła Wzrost C. difteriae występuje zazwyczaj w ciągu 2448 godzin.
  • Plamka w gramach Pokazuje gram-pozytywne sztypy rozmieszczone w formacji chińskiego znaku.
  • Badania PCR Detektuje gen toksyny dyfterii (toksyczneW badaniach referencyjnych coraz częściej wykorzystywana jest PCR.
  • Badanie podatności na antybiotyki Kieruje selekcją środków przeciwdrobnoustrojowych, zwłaszcza w obszarach z powstającą odpornością.
  • Serologia Tytry przeciwciał mogą ocenić stan odporności, ale nie są przydatne do ostrej diagnozy.

Do diagnoz różnych należą: zapalenie faryngicznej streptokoków, mononukleozę zakaźną, stwardnienie wątroby wątroby i inne przyczyny zapalenia mięśnia.

Podbiegi leczenia

Leczenie dyfterii ma trzy filary: neutralizację toksyn, eliminację bakterii i wspieranie.

Leczenie antytoxynami

Antytoxin do dyfterii koni jest jedynym konkretnym antidotum. Netraluje niepowiązany toksynę i należy podawać ją jak najszybciej, najlepiej w ciągu 24 godzin od rozpoczęcia objawów. Antytoxin nie odwraca toksyny już związanej z komórkami, co wyjaśnia wrażliwość czasu. Dawka zależy od ciężkości i waha się od 20 000 do 120 000 jednostek wzdłuż żylka. Testy skóry na wrażliwość w surowicy koni są zalecane ze względu na ryzyko anafilaksy.

Terapia antybiotyczna

Antybiotyki powstrzymują replikację bakterii i wytwarzanie toksyn, a zaraźliwość zmniejsza się.

  • Erytromycyna (oralne lub wzdłuż żółci) przez 14 dni Pierwsza linia.
  • Azitromycyna Alternatywa dla dzieci nieprzetolerancyjnych do erytromycyny.
  • Penicylina G lub amoksicylina skuteczny, ale rzadziej stosowany ze względu na obawy o odporność.

Samodzielne antybiotyki nie mogą leczyć ustalonej dyfterii, tylko zapobiegają dalszej produkcji toksyn. Antytoksyna pozostaje zatem najważniejszą interwencją. Po zakończeniu terapii, przed zakończeniem izolacji są wymagane dwie negatywne kultury gardła.

Wspieranie

  • Zarządzanie dróg lotniczych Intubacja lub tracheostomia, jeśli pseudomembrana utrudnia oddychanie.
  • Kontrola serca Kontynuuje EKG przez co najmniej dwa tygodnie z powodu ryzyka zapalenia miokardytów.
  • Wsparcie odżywcze Karmienie nasogastryczne, jeśli nie jest łatwo połknąć.
  • Wsparcie oddechowe Dodatkowy tlen lub wentylacja mechaniczna w przypadku niewydolności oddechowej.
  • Monitoring neurologiczny Ocena funkcji i siły nerwu czaszki.

Śmiertelność jest najwyższa w pierwszym tygodniu, głównie z powodu zablokowania dróg oddechowych i miokardytów.

Środki zapobiegawcze

Szczepienie jest najbardziej skutecznym i ekonomicznym sposobem zapobiegania dyfterii. WHO zaleca podstawową serię trzech dawek szczepionki zawierającej dyfterię, począwszy od sześciu tygodni życia, a następnie powiększone dawki przez całe życie.

Rodzaj szczepionek i harmonogram

  • DTaP szczepionka przeciw dyfterii, tetanu i kapusze komórkowej dla dzieci poniżej 7 lat. podawana w wieku 2, 4 i 6 miesięcy, z podnoszącymi w wieku 1518 miesięcy i 46 lat.
  • Tdap Dysfteria i toksoidy tetanu w zredukowanej dawce z otyłą komórkową u nastolatków i dorosłych, podawane w wieku 1112 lat.
  • Td Dyfteria i podnoszenie tetanu zaleca się co 10 lat w okresie dorosłego.

Szczepionka zawiera nieaktywowany toksoid dyfterii, który stymuluje produkcję przeciwciał przeciw toksyny. Jest bezpieczna i wysoce skuteczna, z skutecznością około 95% po serii pierwotnej.

Immunitet stada

Aby zapobiec epidemiom, zasięg szczepień społecznych musi przekroczyć 8590%. Kiedy zasięg spada z powodu wahania w szczepieniu, konfliktu lub zakłóceń łańcucha dostaw, powstaje ponownie dyfteria. Wybuchy w Wenezueli (20162019), Jemenie (2017obecny) i Nigerii (2020-te lata) ilustrują, jak szybko choroba wraca, gdy luki w szczepieńności się poszerzają.

Profilaksa po ekspozycji

Przy bliskich kontaktach z przypadkiem dyfterii należy otrzymać:

  • Dawka wzmacniająca szczepionki przeciw dyfterii jeśli ostatnia dawka była więcej niż 5 lat temu.
  • 7 dni leczenia erytromycyny lub pojedynczą dawkę penicyliny benzatyny.
  • Kultury gardła - W celu kontroli kolonizacji.
  • Monitoring kliniczny w przypadku jakichkolwiek objawów choroby dróg oddechowych.

Globalne zarządzanie kontekstem i epidemią

W wielu częściach Afryki Subsaharyjskiej, Azji Południowej i Azji Południowo-Wschodniej, dyfteria pozostaje endemiczna. WHO poinformowała, że w 2022 roku na całym świecie odnotowano 16 651 potwierdzonych przypadków dyfterii, chociaż rzeczywiste liczby są prawdopodobnie wyższe ze względu na niedostatnie zgłaszane.

  • Niska ochrona rutynowa W wielu krajach pokrycie DTP3 jest poniżej 80%, poniżej progu odporności na stado.
  • Kryzysy humanitarne Uchodźcy i ludności przesiedlone w terenie są nieproporcjonalnie dotknięte.
  • Odporność przeciwdrobnoustrojowa Odporność na erytromycyny C. difteriae Występują szczepy, skomplikowujące protokoły leczenia.
  • Ograniczone podaż antytoxyn Globalne zasoby antytoxynów z difterii są kruche, a niewielu producentów wytwarza je.

W przypadku podróżujących po międzynarodowych krajach szczepienie jest niezbędne. Zalecenia dotyczące podróży CDC pracownicy służby zdrowia i personel pomocy rozmieszczeni w strefach epidemii powinni utrzymywać aktualne środki wzmacniające.

Dodatkowe środki ostrożności

Poza szczepieniem praktyczne środki zmniejszają ryzyko przenoszenia i chronią wrażliwe dzieci.

Środki higieny i ochrony środowiska

  • Hygiena rąk Częste mycie rąk mydłem i wodą, zwłaszcza po kontakcie z chorym osobą.
  • Etiqueta kaśłu Przy kaszlu lub knieżaniu zakryj usta i nos tkanką lub łokciem.
  • Dezinfekcja powierzchni Używanie czyszczących środków na bazie bieliwic na powierzchni o wysokim dotyku. C. difteriae jest podatny na standardowe środki dezynfekcyjne.
  • Wentylacja Otwórz okna i popraw przepływ powietrza w zatłoczonych pomieszczeniach.

Polityka wspólnotowa i szkolna

  • Wyłączenie chorych dzieci Trzymaj dzieci z podejrzaną dyfterią poza szkołą, dopóki nie ukończą leczenia i nie uzyskają negatywnych kultur.
  • Powiadomienie służb zdrowia Dyfteria jest chorobą, o której w większości krajów można zgłosić.
  • Kampania edukacyjne Uczyć rodziców i nauczycieli rozpoznawania ostrych zakaźnych objawów dróg oddechowych oraz szukania odpowiedniej opieki.

Karmienie piersią i odżywianie

W okresie niemowlęcia karmienie piersią zapewnia pasywną odporność i zmniejsza ryzyko poważnych zakażeń. Niedożywione dzieci mają słabszą odpowiedź odpornościową i są bardziej podatne na dyfterię i jej komplikacje.

Co zrobić, jeśli podejrzewasz, że ma się dyfteria

Czas jest najważniejszym czynnikiem, który może pomóc w rozpoznaniu dyfterii.

Natychmiastowe działania

  1. Zadzwoń do służb ratunkowych lub idź bezpośrednio do najbliższego szpitala. Nie czekaj na wizytę u lekarza podstawowej opieki, bo w ciągu kilku godzin dyfteria może przejść od łagodnych objawów do zagrożenia życiem.
  2. Izolować dziecko Utrzymać dziecko z dala od członków rodziny, zwłaszcza niemowląt i osoby starsze.
  3. Nie próbuj usunąć błony Próba wytryskania pseudomembrany powoduje krwawienie, pogarsza obstrukcję i może uwalniać więcej toksyn do krwiobiegu.
  4. Przygotuj jasną historię Informacja pracownikom służby ratunkowej o stanie szczepień dziecka, niedawnej narazie na kontakty z chorobami oraz historii podróży do obszarów endemicznych.
  5. Nie podawaj środków leczniczych bez recepty Leków przeciwkaszlowych i przeciwbólowych nie leczą dyfterii i mogą maskować pogarszające się stan oddechowy.

Oznak niezwłocznego, które wymagają pilnej opieki

  • Stridor lub hałasne oddychanie w spokoju
  • Wyrzuty nosa i odwroty klatki piersiowej
  • Niebieska lub blade odbarwienie ust i skóry (cyanoza)
  • Szykanie i niezdolność do połknięcia ślin
  • Zmiana świadomości (zaburzenie, letargia lub nieodpowiednia)
  • Szybki puls lub nieregularne bicie serca

Jeśli występuje którykolwiek z tych objawów, dziecko może potrzebować awaryjnej interwencji dróg oddechowych, w tym intubacji lub tracheostomii, oraz natychmiastowego podania antytoxyn.

Zarządzanie szpitalami

Po przeprowadzeniu opieki medycznej dziecko zostanie umieszczone w ściśle izolacji. Leczenie obejmuje antytoxinę dyfterii (po odpowiednim badaniu nadwrażliwości), antybiotyki i opiekę wspierającą, jak opisano powyżej.

Długoterminowe monitorowanie

Dzieci, które przeżyły dyfterię, wymagają długotrwałego monitorowania ze względu na ryzyko opóźnienia powikłań. Podawane są seryjne EKG i echocardiogramy przez co najmniej sześć miesięcy po wydaleniu, ponieważ miokardyt może występować w sposób nieuczciwy. Oceny neurologiczne powinny trwać co najmniej rok. Szczepienie należy nadal podawać po wyzdrowieniach, ponieważ naturalna odporność nie zawsze jest trwająca przez całe życie i potrzebne są dawki wzmacniające.

Wniosek

Wśród dzieci, które są w stanie leczyć, jest dyfteria, która jest niezwykle niebezpieczna, ale wymaga czujności i natychmiastowych działań. Toksyna dyfteria nie pozostawia marży na opóźnienie wczesne rozpoznanie objawów, szybkie podanie antytoksyn i antybiotyków, a izolacja zakażonych dzieci są filarami skutecznego zarządzania. Leczenie jest jednak zawsze drugim najlepszym rozwiązaniem do zapobiegania. Rozszerzająca szczepienie szczepionkami DTaP i Tdap, wzmocniona przez podwyższone dawki przez całe życie, jest jedynym najsilniejszym narzędziem do ochrony dzieci i społeczności. Rodzice, pracownicy służby zdrowia i decydenci muszą współpracować, aby utrzymać wysoką pokrycie szczepienia, wzmocnić nadzór publiczny i zapewnić, że dostęp do antytoxików i antybiotyków nigdy nie zostanie zakłócony. Dzięki trwałej edukacji i edukacji, świat może utr

Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat harmonogramu szczepień i aktualizacji epidemii, należy skonsultować się z Zalecenia CDC dotyczące szczepionki przeciw dyfterii i Strona informacyjna WHO o dyfteriiJeśli podróżujesz do regionu z trwającą transmisją dyfterii, sprawdź CDC powiadomienia o podróży Bycie informowanym i szczepieniem jest najlepszą obroną przed tym zabójcą.