Rozumienie znaczenia otwartej komunikacji

Wśród najważniejszych kroków, jakie można podjąć, jest stworzenie środowiska rodzinnego, w którym rozmowy o wizerunku ciała i zachowaniach żywieniowych są mile widziane. Badania pokazują, że nastolatki, które czują się komfortowo w rozmowie z rodzicami, mają mniejsze prawdopodobieństwo rozwoju nieuprawnionego tradycji żywieniowej. Dziennik Zdrowia nastolatków Wśród dzieci, które nie są w stanie się w stanie wyjść z tego, co w nich się dzieje, jest to, że dzieci, które nie są w stanie się w stanie wyjść z tego, co w nich się dzieje, są w stanie się w stanie wyjść z tego, co w nich się dzieje.

Kiedy dzieci internalizują wiadomość, że pewne tematy są zabronione, mogą ukrywać swoje walki, opóźnić poszukiwanie pomocy i doświadczyć wstydu, co pogłębia problem. Normalizacją rozmów o wizerunku ciała zmniejszasz stigmatę i umożliwisz dziecku wcześnie wypowiedzieć swoje obawy.

Skuteczne strategie rozmowy z dzieckiem

Wybierz odpowiedni moment i miejsce

W czasie rozmowy w samochodzie lub improzatywnego wykładu przy stole kolacyjnym może się wydawać konfrontacyjne. Zamiast tego, zidentyfikować spokojne, prywatne czas, kiedy żaden z was nie jest poddana stresu lub rozproszona. Spacer w parku, wspólna cicha aktywność, jak rysunek, lub czas spędzony razem w gotowaniu może stworzyć naturalne otwory do dyskusji. Pozwól dziecku wiedzieć, że chcesz porozmawiać i poprosić o wygodny czas.

Używaj miłosierdzia i nie osądzającego języka

Wybierz słowa, które są ważne. Unikaj oskarżających fraz takich jak: "Nie jesz wystarczająco dużo" lub wyrzutów o zmianę ciała. Oświadczenia "I" W przypadku dzieci, które są w stanie walczyć z niezadowoleniem z ciała, mogą wywołać nawet "pozytywne" stwierdzenia, takie jak "wydaje się pani tak zdrowa". Badania z Uniwersytetu Minnesoty pokazują, że rozmowy z rodzicami o wadze w tym pozornie łagodne komentarze są związane z wyższym wskaźnikiem diety i zaburzeń żywieniowych u nastolatków. Zamiast tego skup się na zachowaniach zdrowotnych: "Uwielbiam, jak dużo energii masz, gdy jesz zbilansowany posiłek".

Ucz się aktywnego słuchania

Aktywne słuchanie oznacza poświęcenie pełnej uwagi, kontakt wzrokowy i sprzeciw się pragnieniu przerwania, rozwiązywania problemów lub odrzucenia uczuć dziecka. Odbieraj, co mówią, aby pokazać zrozumienie: "Zda się, że czujesz duże presję ze strony mediów społecznościowych, aby wyglądać w pewien sposób". Uważanie ich doświadczenia nie oznacza, że zgadzasz się ze wszystkim, co mówią.

Skup się na uczuciach, a nie tylko na jedzeniu

Z powodu zaburzeń żywieniowych niejednokrotnie chodzi o jedzenie samodzielnie; często są to wyrazy głębszych walek emocjonalnych, takich jak lęk, depresja, perfekcjonalizm lub potrzeba kontroli. Kiedy rozmawiasz z dzieckiem, skup się na tym, jak czują się o sobie, o przyjaźnie, presji szkolnej i tożsamości. Zapytaj otwarte pytania, takie jak "Jak się czujesz po jedzeniu?" lub "Co myślisz o zmianie organizmu?"

Dostarcz dokładnych informacji, odpowiednich do wieku

Wiele osób ma problemy z żywieniem, dietą i ćwiczeniami. W internecie jest szeroko rozpowszechniona nieprawidłowa informacja. Zapewnij sobie fakty z wiarygodnych źródeł, aby można było przeciwstawić mitom. Wyjaśnij, że ciała są w wielu zdrowych kształtach i rozmiarach, że waga nie jest wiarygodnym wskaźnikiem zdrowia, a że ekstremalna dieta lub nadmierne ćwiczenia mogą zranić wzrost i rozwój. Narodowe Stowarzyszenie Zaburzeń Jedzeniowych (NEDA) Można też dzielić się opiniami publicznymi, aby rozwinąć rozmowę.

Utrzymuj pozytywność poza wyglądem

Wykorzystuj w sobie w ten sposób w sposób, aby wprowadzać w życie rodzinne działania celebrujące osiągnięcia niepozorne: co tydzień wdzięczny kręg wdzięczności, "światło siły" na kolację lub wspólne projekty budujące panowanie i zaufanie. Na przykład, jeśli dziecko ukończy trudną zagadkę, powiedz: "Jestem tak dumny z tego, jak wytrwały byłeś!" Zamiast "Dzisiaj wyglądasz pięknie", spróbuj "Uwielbiam, jak twój mózg działa, gdy rozwiązujesz problemy". Z czasem, to przesuwa uwagę z zewnętrznego weryfikacji na wewnętrzne.

W domu można zachować zdrowy wygląd ciała

Przykładowy pozytywny pogłosek ciała

Dzieci uczą się obserwując. Jeśli często krytykujesz swoje ciało ("tak duże wyglądam w tych dżinsach") lub obsesyjnie ważysz siebie, twoje dziecko wewnętrznie zrozumie, że wygląd jest uzasadnionym celem ciągłego osądu. Zamiast tego praktykuj neutralność ciała akceptując swoje ciało za jego funkcjonalność zamiast jego wygląd. Powiedz takie rzeczy jak "Jestem wdzięczny, że moje nogi pozwolą mi spacerować psa" lub "Mój żołądek mówi mi, że jestem głodny". Obraz ciała W przypadku dzieci, które mają problemy z wizerunkiem ciała, należy rozważyć, czy uda się skorzystać z pomocy terapeutki lub grupy wsparcia.

Zachęcamy do czytania i rozwijania mediów

Dzieci obecnie są bombardowane edytowanymi, filtrowanymi obrazami, które promują nierealne standardy. Naucz je zadawać pytania: "Czy wiedziałeś, że zdjęcie to prawdopodobnie zostało zmienione?" lub "Czy myślisz, że osoba ta naprawdę wygląda tak w rzeczywistym życiu?" Omówić, jak reklama często wykorzystuje niepewność do sprzedaży produktów. Budując umiejętności krytycznego myślenia, pomagacie dziecku oprzeć się szkodliwym wiadomościom, które wzbudzają niezadowolenie ciała. Laboratorium edukacji mediów W ramach programu "Przezwój w dziedzinie cyfrowej literatury" (Przez rozwój w dziedzinie cyfrowej literatury) oferują rodzicom bezpłatne zasoby na nauczanie cyfrowej literatury.

Wspieraj zdrowe jedzenie bez dietetycznej mentalności

Oddziel jedzenie od etykiet moralnych takich jak "dobry" lub "zły". Zastosowanie posiłków jako odżywianie i przyjemność, a nie ograniczenie. Zaangażuj dziecko w planowanie posiłków i gotowanie, aby zbudować pozytywny związek z jedzeniem. Unikaj rozmowy o wadze, liczycia kalorii lub etykietowania grup żywności jako zakazane. Jeśli masz obawy o odżywianie, skonsultuj się z zarejestrowanym dietetykiem specjalizującym się w intuicyjnym jedzeniu lub odżywianiu nastolatków. Podejście bez diety pomaga zapobiec sztywnym myśleniu, które często poprzedza zaburzenia żywieniowe. Na przykład, zamiast powiedzieć "Nie jedz tego cukieru", powiedz "Możemy mieć cukierki czasami jako leczenie, ale nasze ciała potrzebują białka i warzyw, aby czuć się silne".

Stwórz bezpieczne miejsce dla uczuć

W ten sposób można nauczyć się zdrowszych strategii radzenia sobie z problemem, które zmniejszają ryzyko przystąpienia do nieuprawnionego jedzenia jako sposobu na radzenie sobie z trudnością. Dodatkowo, ustal rodzinne zasady, w których nie trzeba się wstydzić ani rozmawiać o diecie.

Rozpoznawanie znaków ostrzegawczych

Otwarte rozmowy są bardziej skuteczne, gdy są połączone z świadomością czerwonych flag.

  • Zmiany w zachowaniu żywieniowym: Przerwanie posiłków, wymówki, by nie jeść, podcinanie jedzenia na drobne kawałki, nalegające na jedzenie samodzielnie lub przestrzeganie surowych zasad "czystości jedzenia".
  • Zaniepokojenie wagą lub kształtem: Często ważą się, mówią, że są "tłuszczni", porównują swoje ciało z innymi lub boją się nadwagi.
  • Wykonanie wycofania się z działalności społecznej: Unikaj posiłków z rodziną lub przyjaciółmi, nie wchodź na imprezy szkolne, w których chodzi o jedzenie, albo się izoluj od rówieśników.
  • Zmiany fizyczne: Widać, że po jedzeniu traci lub waha się wagę, że jest zawroty głowy, zmęczenie, niezdolność do zimna, wypadanie włosów lub żal żołądka.
  • Nadmierne ćwiczenia: Długie treningi, ćwiczenia nawet w przypadku urazu lub choroby lub zmartwienie się, gdy nie możesz ćwiczyć.
  • Zmiany nastroju: Roztrzęsienie się, niepokój, depresja lub obsesyjne myśli o jedzeniu i ciele.

Jeśli zauważysz jeden lub więcej z tych objawów, zaufaj swoim instynktom i zainicjowaj rozmowę. Narodowe Stowarzyszenie Zaburzeń Jedzeniowych lub Sojusz ds. Świadomości o Zaburzeniach Jedzeniowych. Należy pamiętać, że niektóre zaburzenia żywieniowe są trudniejsze do wykrycia na przykład, przeżywanie często występuje w tajemnicy, a wyczyszczenie może obejmować środki odprawiające lub wymioty, które są ukryte.

Kiedy i jak szukać pomocy specjalistycznej

Mimo wszelkich starań, niektóre dzieci potrzebują wsparcia, które nie są w stanie zapewnić rodzicom. Zaburzenia żywieniowe to poważne choroby psychiczne, które wymagają specjalnego leczenia.

Zacznij od pediatry podstawowej opieki, który może przeprowadzić wstępną ocenę, wykluczyć przyczyny medyczne i skierować cię do specjalisty. Szukaj specjalisty ds. zdrowia psychicznego z doświadczeniem w zaburzeniach żywieniowych, takiego jak licencjonowany terapeut, psycholog lub psychiatra, który stosuje oparte na dowodach podejściach, takich jak leczenie rodzinnego (FBT) dla nastolatków, terapia zachowawcza poznawcza (CBT) lub terapia zachowawcza (DBT).

Kiedy rozmawiacie z dzieckiem o pomocy zawodowej, wyobraźcie mu to jako wsparcie, a nie karę: "Ochcę was i myślę, że rozmowa z kimś, kto naprawdę rozumie te uczucia, może nam pomóc". Zaproponować, że pójdziesz z nim na pierwszą wizytę. Instytut Umysłu Dziecka W przypadku osób, które mają problemy z terapią, w przypadku których nie ma żadnych lekarzy, należy pamiętać, że nie jesteś sam.

W razie kryzysu, pomoc natychmiastowa Linia pomocy NEDA (zadzwonić lub napisać 1-800-931-2237) oferuje bezpłatny, poufny wsparcie. Instytut Umysłu Dziecka Jeśli dziecko jest niezrównoważone medycznie na przykład, wykazując oznaki ciężkiej niedożywienia lub odwodnienia natychmiast należy zwrócić się do pomocy.

Wniosek

Rozmowa z dzieckiem o zaburzeniach żywieniowych i wizerunku ciała nie jest jednorazową rozmową, ale ciągłym dialogem, który rozwija się w miarę wzrostu. Strategie przedstawione tutaj wybierając odpowiedni moment, używając języka współczucia, aktywnie słuchając, koncentrując się na uczuciach, dostarczając dokładnych informacji, wzmacniając silne strony niewyraźne i modelowując zdrowe zachowania tworzą podstawę wsparcia.

Pamiętaj, że doskonałość nie jest celem. Twoje dziecko potrzebuje rodzica, który jest obecny, ciekawy i chętny do uczenia się obok niego. Każda rozmowa buduje zaufanie i odporność, pomagając mu nawigacji w świecie pełnym sprzecznych wiadomości o wartości i wyglądzie. Twoja konsekwentna, współczująca obecność jest najsilniejszym czynnikiem ochronnym. Jeśli czujesz się niepewny, zaufaj, że twoja chęć do zaangażowania jest już ogromnym krokiem.

Jak mówi pediatra i autor dr Ken Ginsburg: "Twoje dzieci potrzebują twojej obecności bardziej niż prezentów".