Dlaczego umiejętności rozwiązywania konfliktów są ważne dla dziecka

Dzieci spotkają się z nieporozumieniami w wielu sytuacjach, ale nieporozumienia z autorytetami, takimi jak trenerzy i nauczyciele, mają wyjątkową wagę. Dorośli ci zajmują pozycje zaufania i wpływu, więc gdy dziecko doświadcza z nimi tarcia, stakes emocjonalne czują się wyższe. Nauka konstruktywnego nawigacji w te chwile jest jedną z najcenniejszych umiejętności życia, które możesz pomóc dziecku rozwijać. Dzieci, które opanowują rozwiązywanie konfliktów, z czasem zdobywają pewność siebie, budują silniejsze relacje i osiągają lepsze wyniki akademickie i sportowe.

Badania z Współpraca na rzecz uczenia się akademickiego, społecznego i emocjonalnego (CASEL) W przypadku dzieci, które uczą się wyrażać swoje przekonania, słuchają sprzecznych poglądów i pracują nad sprawiedliwymi rozwiązaniami, umiejętności te przeniosą w dorosłość.

Problem nie jest w konflikcie sam w sobie. Problem polega na tym, jak na nim reagowujemy. Dzięki wyposażeniu dziecka w silne narzędzia do rozwiązywania konfliktów, wprowadza się w nich umiejętności radzenia sobie z nieporozumieniami w miejscu pracy, wyzwaniami związkami osobistymi, a nawet z złożoną dynamiką zespołu w późniejszym życiu.

Główne zasady rozwiązywania konfliktów dla młodych

Rozwiązanie konfliktów nie polega na wygraniu sporu ani udowodnieniu, że druga osoba jest w błędzie. Chodzi o osiągnięcie wzajemnego zrozumienia, które zachowuje związek, a jednocześnie rozpatruje dotychczasową kwestię.

Podstawowe zasady rozwiązywania konfliktów obejmują uznanie, że nieporozumienia są normalne, oddzielenie osoby od problemu, skupienie się na interesach zamiast na stanowiskach i tworzenie opcji, które przynoszą korzyści obu stronom.

Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne W tym kontekście, w którym podkreśla się, że dzieci w wieku szkolnym mogą nauczyć się podstawowych technik rozwiązywania konfliktów.

Unikalne wyzwania wynikające z niezgody z liczbami autorytetów

W rzeczywistości nie jest to takie samo, co z kolegami. Autorytet ma władzę nad ocenami, czasem, rolami w zespole lub możliwościami w klasie. Dzieci często boją się zemsty, wstydu lub uznania za trudne.

Kocheci i nauczyciele mogą mieć własne presje, oczekiwania i ślepe punkty. Trener może skupić się na wydajności zespołu i nie zdawać sobie sprawy, że ich krytyka jest osobista dla dziecka.

Nauczanie rozwiązywania konfliktów w tym kontekście oznacza przygotowanie dziecka do bronienia się samych siebie, zachowując jednocześnie szacunek dla roli dorosłego.

Wspaniale wspierać dziecko w sytuacji nieporozumień

Następujące strategie stanowią kompletny zestaw narzędzi, które możesz nauczyć swoje dziecko stopniowo.

Naucz aktywnego słuchania jako nadmocnicy

Aktywne słuchanie oznacza, że w pełni koncentrujesz się na tym, co mówi druga osoba, a nie na planowaniu odpowiedzi, podczas gdy ona mówi. Dla dzieci wymaga to świadomego wysiłku.

Po wysłuchaniu dziecko powinno być w stanie podsumować, co powiedział dorosły. Sam ten krok często osłabia napięcie, ponieważ dorosły czuje się słyszany. Zachęcaj do wyrażeń takich jak "Tak więc słyszę, że chcesz, żebym pracował bardziej na obronie" lub "Zda się, że jesteś sfrustrowany, ponieważ spóźniłem się na zadanie". Podsumowanie wyjaśnia, czy obie strony mówią nawet o tym samym problemie.

Aktywne słuchanie ujawnia również informacje, które dziecko może przegapić. Trener może być sfrustrowany z powodu czegoś niezwiązanego, a nauczyciel może mieć obawy, o które dziecko nie zdawało sobie sprawy.

Przykład i praktyka spokojnej komunikacji

Czucia wzrastają podczas nieporozumień, zwłaszcza w przypadku dzieci, które mogą czuć się niesprawiedliwie traktowane. Celem nie jest tłumienie emocji, ale wyrażanie ich w sposób, który nie nasila konfliktu. Naucz dziecko rozpoznawać fizyczne oznaki gniewu lub frustracji, takie jak bijące serce, zatykane pięści czy ciśna szczęka.

Wykorzystując te techniki, dziecko może powiedzieć: "Chcę chwilę zastanowić się nad tym", jeśli jest przepełnione.

Przypomnij dziecku, że ton jest ważny tak samo jak słowa. Rozmowa spokojna i w normalnej głośności przekazuje pewność siebie i kontrolę. Podnoszenie głosu lub używanie sarkazmu natychmiast stawia drugą osobę na obronę.

Użyj słów "ja" by mieć ich własny pogląd

"Ja" jest jednym z najskuteczniejszych narzędzi rozwiązywania konfliktów, ponieważ wyraża uczucia bez oskarżania. Zamiast powiedzieć: "Nigdy mnie nie słuchasz", dziecko może powiedzieć: "Czuję się sfrustrowane, gdy moje pomysły nie są rozpatrywane".

Struktura jest prosta: "Czuję [emocję] kiedy [specyficzna sytuacja] jest [rozsądna]". Ten format skupia się na doświadczeniu dziecka, a nie na zachowaniu dorosłego.

Częściej ćwicz się w wypowiedziach "ja" z dzieckiem, używając scenariuszy, które razem tworzysz. Im więcej ćwiczą, tym bardziej naturalnie staje się wyrażenie.

Zidentyfikować i budować na wspólnym tle

Prawie każda nieporozumienie zawiera obszary zgodności. Zarówno dziecko, jak i trener chcą, aby zespół miał sukces. Zarówno dziecko, jak i nauczyciel chcą, aby uczeń się uczył i zdał klasę.

Naucz dziecko od początku rozmowy rozpoznawać wspólne tematy. Słowa takie jak "Oba chcemy, by drużyna była w stanie się najlepiej" lub "Wiedzę, że chcesz, żebym dobrze się wychodziła na tym zajęciach" nadają współpracę.

Kiedy dziecko rozpoznaje, że krytyka trenera pochodziła z chęci poprawy jego umiejętności, krytyka staje się mniej groźna.

Wiedz, kiedy zaangażować trzeciego

Jeśli dziecko próbowało spokojnie się rozmawiać, a problem trwa, albo jeśli trener lub nauczyciel nie chce słuchać, należy szukać pomocy.

Naucz dziecko, że prosić o pomoc nie jest żartem ani słabością. Jest to dojrzałe uznanie, że niektóre sytuacje wymagają dodatkowego wsparcia.

Kiedy dziecko potrzebuje osoby trzeciej, pomóż mu przygotować jasny, zwięzły podsumowanie problemu, tego, co już próbowało i czego się spodziewa.

Podsumowanie konfliktów odpowiednio do wieku

Pięcioletnie dziecko i piętnaścieletnie dziecko mają bardzo różne zdolności do zrozumienia i zarządzania konfliktami.

Dzieci w szkole podstawowej (w wieku 5-10 lat)

Młodzi dzieci wciąż uczą się identyfikować własne emocje, nie mówiąc już o rozbieżności z dorosłymi. W tym etapie twoja rola jest bardzo ważna. Skup się na tym, aby pomóc dziecku określić swoje uczucia i praktykować proste stwierdzenia "ja".

Naucz małe dzieci pojęcia "przeglądania sprawiedliwości". Zapytaj: "Czy uważasz, że trener był sprawiedliwy? dlaczego? czy dlaczego nie?" To wzmacnia ich zdolność do obiektywnego oceny sytuacji. Naucz też, że dobrze jest powiedzieć "nie rozumiem" gdy nauczyciel wyjaśnia coś w sposób, który wydaje się nieuczciwy lub niesprawiedliwy.

Dzieci w wieku podstawowym często nie zgadzają się z rozmowami, które wynikają z niejasnych instrukcji lub postrzeganej faworyzmu.

Dzieci w szkole średniej (w wieku 11-13 lat)

W wieku średnim dzieci mogą nauczyć się pełnej struktury "ja", aktywnego słuchania i identyfikacji wspólnego punktu. Mogą również zacząć ćwiczyć krótką rozmowę z trenerem lub nauczycielem samodzielnie, a ty jesteś w pobliżu na wsparcie.

Na przykład w czasie szkolnym, w którym dzieci są w stanie się rozwijać, w trakcie treningu, w którym są w stanie się rozwijać, w trakcie treningu, w trakcie gdy są w klasie, w trakcie gdy są w stanie się rozwijać, w trakcie gdy są w stanie się rozwijać, w trakcie gdy są w stanie się rozwijać, w trakcie gdy są w stanie się rozwijać, w trakcie gdy są w stanie się rozwijać, w trakcie gdy są w stanie się rozwijać.

Trener, który ma przekroczone ręce i ścięte szczęki, może nie być gotowy na produktywną rozmowę.

Szkołowie (od 14 do 18 lat)

W wieku średnim twoje zadanie zmienia się na trener i przedstawiciel informacji, a nie na bezpośredniego uczestnika.

Wśród młodych dzieci, które są w szkole średniej, są osoby, które mają większe doświadczenie w treningu, w którym są nauczyciele.

Naucz nastolatka strategicznej komunikacji. Jak przekazuje swoje przesłanie, może wpływać na chęć jego trenera do napisania listów zalecających lub na jego postrzeganie jego dojrzałości.

Rola rodziców i opiekuna w rozwiązywaniu konfliktów

Dzieci uczą się obserwując ciebie, dlatego twoje zachowanie w konflikcie ma znaczenie bardziej niż każda wykład.

W swoim życiu zachowuj zdrowe rozwiązywanie konfliktów

Dziecko widzi, jak rozmawia się z partnerem, z kolegami, sąsiadami, a nawet nieznajomymi.

Po spokojnej rozmowie z członkiem rodziny powiedz dziecku: "Byłem sfrustrowany, ale zamiast obwiniać użyłem słowa "ja", a to pomogło nam znaleźć rozwiązanie". Takie układy pomagają dziecku w połączeniu abstrakcyjnej strategii z rzeczywistym życiem.

Jeśli popełniasz błąd w zarządzaniu konfliktem, daj sobie radę. Wybacz i wyjaśnij, co chciałbyś, żebyśmy robili inaczej. To jest model odpowiedzialności i pokazuje dziecku, że rozwiązywanie konfliktów jest umiejętnością, którą wszyscy wciąż się uczą.

Rozważ scenariusz, zanim się stanie

Rozmawiaj z dzieckiem o sytuacjach, które mogą się pojawić z jego trenerem lub nauczycielem, zanim pojawią się niezgodności. Zapytaj otwarte pytania: "Co byś zrobił, gdyby trener powiedział ci coś, co czułeś się niesprawiedliwe?" lub "Jak byś sobie poradził, gdyby nauczyciel oskarżył cię o coś, czego nie zrobiłeś?"

Rozważmy razem różne opcje odpowiedzi. Do każdego scenariusza, zastanów się, co by się stało, gdyby dziecko milczyło, gniewało się lub użyło tych metod rozwiązywania konfliktów. Porównaj wyniki i pozwól dziecku zdecydować, który z nich jest najlepszy.

Kiedy nadejdzie właściwy moment, dziecko już ma ramy i nie będzie musiało wymyślać odpowiedzi pod presją.

Zbuduj zaufanie dziecka przez drobne wygrane

Począć od sytuacji, w których dziecko może się bronić samych siebie, pozwól mu zamówić własne jedzenie w restauracji, zadać pytanie pracownikowi sklepu lub porozmawiać z rodzicem przyjaciela o harmonogramu spotkań.

Kiedy dziecko rozwiązuje zdania w szkole lub w sporcie, ucz się tego. Uznaj, że użyło konkretnej umiejętności, czy to zachowanie spokoju, słuchanie czy znajdowanie wspólnych punktów.

Jeśli próba rozwiązania problemu nie pójdzie dobrze, należy się z nim rozmawiać bez krytyki.

Utrzymuj otwartą, bezpodmiotną komunikację w domu

Dziecko będzie się w nim wtargnąć tylko wtedy, gdy będzie czuło się bezpiecznie. Jeśli pierwszą reakcją będzie pośpiech i naprawienie wszystkiego lub krytykowanie jego wyborów, nauczy się ukrywać problemy.

Kiedy dziecko opowiada ci o nieporozumieniu, zanim da radę, należy ją dokładnie wysłuchać. Zadaj wyjaśniające pytania: "Jak się czułeś?" i "Co chcesz, żeby się stało dalej?"

Wystarczy, że dziecko nie będzie się czuło niezręcznie, jeśli nie będzie poważnego problemu z bezpieczeństwem.

Scenariusze praktyczne i jak je uporać

W poniższych scenariuszach można zobaczyć, jak te strategie w rzeczywistych sytuacjach się zgadzają.

Scenariusz 1: Trener krytykował dziecko przed drużyną

Dziecko wraca do domu zdenerwowane, że trener krzycza na niego podczas ćwiczeń. Krytyka może być ważna, ale publiczna prezentacja wydawała się upokarzająca.

Naucz dziecko, by mówiło coś takiego jak: "Mistrzu, chcę poprawić to, co wskazałeś. W przyszłości możemy o tym porozmawiać na osobności?

Szenariusz 2: Nauczyciel oskarża dziecko o coś, czego nie zrobiło

Wskaż dziecku, by zachowywał spokój nawet jeśli się gniewa. Najlepszą pierwszą odpowiedzią jest proste i szanowne zaprzeczenie: "Zrozumiałem, dlaczego tak myślisz, ale nie zrobiłem tego, co opisujecie.

Jeśli oskarżenie dotyczy oceny, dziecko może przywieźć swoje prace, aby pokazać swoje wysiłki.

Scenariusz 3: Dziecko nie zgadza się z decyzjami trenera

Przed zbliżeniem się do trenera, pomóż mu szczerze spojrzeć na własną wydajność. Czy naprawdę robi pełne wysiłki w praktyce? Czy pracował nad umiejętnościami, na które trener podkreślił?

Jeśli dziecko nadal uważa, że decyzja ta jest niesprawiedliwa, może zapytać trenera: "Chcę zarobić więcej czasu na grę. Czy możesz mi pomóc zrozumieć, na jakie konkretne obszary chcesz, żebym się skupił?" Takie podejście stawia trenera w roli mentora i daje dziecku odpowiednią opinię, a nie subiektywną skargę.

Wzrost kompetencji w zakresie rozwiązywania konfliktów w długim okresie

Rozwiązanie konfliktów nie jest lekcją jednorazową, ale umiejętnością, która rozwija się przez lata poprzez praktykę, refleksję i wyrafinowanie.

Zachęcaj dziecko do przechowywania prostego dziennika po poważnych konfliktach. Co się stało? co próbowało? co zadziałało i co nie?

Wskaźnij na takie zasoby, jak książki lub filmy na temat negocjacji i komunikacji, przeznaczone dla młodych odbiorców. Jak się do tego dostać W przypadku dzieci, które są w wieku nastolatków, kursy online w zakresie komunikacji lub przywództwa mogą również uzupełniać naukę w domu.

W końcu pamiętaj, że niektóre konflikty nie są doskonale rozwiązywane. Dziecko może spotkać trenera lub nauczyciela, który nie chce słuchać, który jest wrogie lub zachowuje się nieprofesjonalnie.

Wniosek

Wspieranie dziecka w radzi sobie z nieporozumieniami z trenerami i nauczycielami jest jedną z najbardziej praktycznych inwestycji, które możesz wprowadzić w ich przyszłość. umiejętności rozwiązywania konfliktów budują zaufanie, wzmacniają relacje i przygotowują dziecko do złożonych dynamik międzyludzkich, z którymi będzie się borykało w dorosłych latach.

W każdym etapie rozmowy dziecko rozwija się w zdolności do radzenia sobie z nieporozumieniami z przyjemnością i stanowczością.

Zacznij od dziś od prosty rozmowy z dzieckiem, w której dowiesz się, co zrobiłby, gdyby trener lub nauczyciel powiedział coś, co go niepokoiło.