Rozumienie konfliktów między rówieśnikami w dzieciństwie i w młodości

W dzieciństwie konflikty są naturalne i częste w okresie dzieciństwa i dojrzewania. Pochodzą z wielu źródeł: nieporozumień w związku z wspólnymi zabawkami, konkurencji o uwagę przyjaciela, różnych opinii podczas projektów grupowych lub niezgodności w grze. Dla dzieci konflikty te często są intensywne, ponieważ ich świat społeczny jest jeszcze mały i relacje są głęboko osobiste. Uświadomienie sobie, że konflikt jest normalne, pomaga dzieciom postrzegać każdą niezgodność nie jako katastrofę, ale jako okazję do poznania siebie i innych.

Konflikty można podzielić na kilka rodzajów. Protokonflikty występują, gdy dzieci nie rozwinęły jeszcze języka lub umiejętności rozumowania, aby wyrazić swoje potrzebyczęstym u małych dzieci. Konflikty normatywne włącza w to nieporozumienia w kwestii zasad, obrótów lub sprawiedliwości. Walki o władzę Dzieci próbują wyrazić dominację. Konflikty relacyjne W każdym z nich wymaga się nieco innego szkolenia od rodziców.

W przypadku dzieci, które są w stanie wywołać nieprawidłowe działania, w przypadku których nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku których nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności, w przypadku gdy nie ma żadnej odpowiedzialności. Amerykańska Akademia PediatriiW przypadku dzieci, które potrafią wyrażać różnicę, większa jest ich szansa na pomoc dorosłych.

Dlaczego otwarcie rozmawiać o konfliktach między rówieśnikami jest ważnym tematem

Kiedy dzieci wiedzą, że mogą mówić o walce na plaży zabaw bez obaw o karę lub obwinianie, są bardziej skłonne do przyjścia do ciebie z przyszłymi problemami. Te rozmowy są również wzorowaniem wrażliwości - potężną lekcją, że dorośli też popełniają błędy i starają się je naprawić.

Ponadto rozmowa o konfliktach między rówieśnikami pomaga dzieciom rozwijać się. emocjonalna granularnośćZamiast mówić: "Jestem zły", uczą się rozpoznawać uczucia, takie jak frustracja, zazdrość, ból lub wstyd. Instytut Umysłu Dziecka zauważa, że dzieci, które potrafią określić swoje uczucia, lepiej są przygotowane do wyboru spokojnych odpowiedzi niż impulsywnych.

Zbudowanie zaufania poprzez konsekwencję

W czasie dziecka wprowadza się w procesy: przerwanie, oddychanie, słuchanie, udostępnianie i znalezienie rozwiązania. To buduje nie tylko umiejętności, ale także samowydajność. Zaczynają postrzegać siebie jako zdolnych rozwiązywających problemy.

Jak rozmawiać o konfliktach między rówieśnikami, nie pogorszając ich

Czas i dostarczenie to wszystko. Unikaj podnoszenia tematu w gorąco w chwili, gdy emocje są jeszcze wysokie. Zamiast tego poczekaj, aż wszyscy będą spokojni - być może podczas spokojnego wieczoru lub spaceru. Użyj odpowiedniego języka dla wieku. Dla pięcioletniego możesz powiedzieć: "Widziałem, że ty i Sam mieli trudne czasy dzielenia się blokiami.

Co się stało?" Dla nastolatka możesz zapytać: "Usłyszałem napięcie w twoim głosie, gdy mówiłeś o projekcie grupy. Chcesz o tym porozmawiać?"

Stworzenie strefy bez osądu

Dziecko musi czuć się bezpiecznie, aby być szczerym. Jeśli obawia się, że natychmiast zadzwoni pan do drugiego rodzica lub że sprawa się pogorszy, to się zamknie. Zamiast tego, najpierw posłuchaj. Zadaj otwarte pytania: "Co się stało?" "Jak się czułeś?" "Co dalej zrobiłeś?"

Zachęcamy do empatii bez nacisku

Nie można żądać empatii, ale można ją delikatnie zapraszać. Po opisywaniu przez dziecko ich strony, zapytaj: "Zastanawiam się, jak się czuli, gdy powiedziałeś to?" lub "Co myślisz, że wtedy chcieli?" Jeśli dziecko jest w stanie się zatrzymać, użyj hipotezy: "Gdybyś był w ich miejscu, jak byś się czuł?" Pamiętaj, że empatia rozwija się z czasem.

Czego unikać

  • Obwiniając drugie dziecko: Nazwać współludzów "złymi" czy "złymi" wzmacnia mentalność ofiary.
  • Nadmierna identyfikacja z dzieckiem: Powiedzieć: "I ja tego dziecka nienawidziłem" może się wydawać potwierdzające, ale może wzmocnić podział.
  • Wkrótce do rozwiązań: Dzieci często muszą przetwarzać emocje, zanim będą gotowe do rozwiązania problemów.
  • Krytyka publiczna: Nigdy nie korygować dziecka ani nie uczyć go przed innymi o konfliktach, bo mogą to spowodować upokorzenie.

Nauczanie podstawowych umiejętności rozwiązywania konfliktów

Rozwiązanie konfliktów nie jest jedną umiejętnością, ale zestawem kompetencji: regulacja emocjonalna, aktywne słuchanie, asertywna komunikacja, podejmowanie perspektyw i twórcze rozwiązywanie problemów.

Zatrzymaj spokój pod presją

Kiedy dzieci są przepełnione gniewem lub lękiem, nie mogą dosłownie uzyskać dostępu do racjonalnej części mózgu. oddychanie brzuchem (oddychaj do czterech liczb, wyjdź do czterech), Liczenie do dziesięciu, lub /Suwając się krótko /Robicie w konflikcie rolę i niech dziecko ćwiczy te uspokajające strategie. "Wykonujmy, że oboje jesteśmy zdenerwowani zabawką.

Używanie słów "ja" do wyrażania uczuć

"Ja" jest podstawą nieprzyjemnej komunikacji. Pozwalają dzieciom wyrazić swoje uczucia bez oskarżania. emocje Kiedy? działanie Bo powód." Na przykład: "Zraniło mnie, że nie zostawiłeś mi miejsca, bo wydawało się, że nie dbałeś o naszą przyjaźń". Dziecko, które to opanowuje, może uniknąć "ty zawsze"...

Aktywne słuchanie: słuchanie, by zrozumieć, a nie wygrać

Większość dzieci słucha tylko, aby móc następnie wyrazić swoje argumenty. Naucz je słuchać w celu zrozumienia doświadczenia drugiej osoby. Psychologia dzisiaj artykuł o pokojowym wychowywaniu rodziców podkreśla, że gdy dzieci czują się wysłuchane, obronność spada i można rozpocząć prawdziwe negocjacje.

Znalezienie wspólnego punktu widzenia

W konfliktach często zdarza się, że nie ma żadnej sumy: jedna osoba wygrywa, druga przegrywa. Naucz dziecko szukać rozwiązań dla wszystkich. Rozważ wspólnie: "Czego oboje chcecie?" Czasami jest to coś prostego, jak być włączonymi lub mieć sprawiedliwy obrót. Pomóż im zidentyfikować pokrywające się interesy. Na przykład, dwa dzieci walczące o szwing chcą obie szwing być może mogą się zwrócone lub razem szwing w podwójnym szwing.

Rozejmowanie przerwy bez ucieczki

Wystarczy nauczyć dziecko, by mówiło: "Potrzebuję kilku minut, aby się uspokoić. Czy możemy o tym porozmawiać po przerwie?" To szacunkowy sposób na zmniejszenie rozmowy bez opuszczenia rozmowy.

Wzorzec rozwiązywania problemów krok po kroku

Możesz nauczyć dzieci w wieku od sześciu lat prostą metodę w pięciu krokich, którą najpierw ćwicz w spokojnych chwilach.

  1. Zatrzymaj się i rozchłani się. Użyj strategii uspokajającej przed kontynuacją.
  2. Rozmawiaj i słuchuj. Każdy mówi, co chce i co czuje.
  3. Pomyśl o rozwiązaniach. Wystarczająco dużo pomysłów, nawet głupich, bez krytyki.
  4. Wybierz rozwiązanie. Wybierz jedną, na którą oboje się zgadzą.
  5. Sprawdź. Po próbie rozwiązania, opowiedzcie o tym, jak to działało.

Kiedy wybuchnie konflikt, możesz spokojnie powiedzieć: "Pamiętajmy, co zrobiliśmy?

Role i praktyka

Zastosowanie się do gry wideo, niezgodność z tematem projektu grupy lub nieobecność w grze. Zmień role, aby dziecko mogło doświadczyć obu perspektyw. Użyj zwierząt sztucznych lub lalek dla młodszych dzieci. Im więcej dziecko ćwiczy język i działania rozwiązywania konfliktów, tym bardziej naturalne staje się w rzeczywistym życiu. Te ćwiczenia budują również pamięć mięśniową do spokojnych odpowiedzi.

Wspierając dziecko w czasie emocjonalnych skutków

Nawet gdy dzieci wykorzystają wszystkie umiejętności doskonale, konflikty mogą nadal boleć. Przyjaźń się rozpadają, uczucia się rozpadają. Twoją rolą jest zapewnienie miękkiego lądowania. Daj dziecku znać, że czuć się smutno, zło lub rozczarowane jest w porządku. Możesz powiedzieć: "To naprawdę ciężko, gdy przyjaciel nie chce się bawić.

Jestem tu z tobą".

Kiedy wchodzić i kiedy się cofać

Właściwe zasady: jeśli konflikt jest między dwoma równymi równymi równiami, nie ma żadnego zagrożenia fizycznego ani emocjonalnego, a oba dzieci wydają się chętne do rozmowy, niech same spróbują go rozwiązać z minimalną pomocą.

W domu można rozwiać konflikty

Dzieci uczą się więcej z tego, co widzą, niż z tego, co im powiedziane. Kiedy masz nieporozumienie z partnerem, bratem lub sąsiadem, opowiedz głośno: "W tej chwili czuję się frustrująca, więc chcę się głęboko oddychać. Chcę posłuchać twojego punktu widzenia". Wybacz, gdy popełniasz błąd. Pokaż, że dorośli również używają słów "ja" i szukają wspólnego punktu widzenia.

Rozwiązanie wspólnych wyzwań

Kiedy dziecko nie chce mówić

Niektóre dzieci w ciszy, gdy pytają o konflikty. Zamiast przesłuchiwać, opowiedz sobie historię z własnego dzieciństwa: "Kiedy byłem w twoim wieku, wpadłem w wielką kłótnię z moim najlepszym przyjacielem o utraconą książkę w bibliotece. Byłem tak zawstydzony, że nikomu nie powiedziałem". Czasami otwiera się drzwi samoujawnienie.

Kiedy dziecko ciągle wchodzi w konflikt

Jeśli dziecko wydaje się często lub intensywnie wchodzi w konflikt, szukaj wzorców. Czy ma problemy z kontrolą impulsu? Czy ma trudności z czytaniem wskazówek społecznych? Czy może być to w gruncie rzeczy niepokój lub ADHD? Rozmowa z doradcą szkolnym lub psychologiem dziecięcym może dać wgląd.

Kiedy dziecko niechętnie przeprasza

Zmuszone przeprosiny są często pustkie. Zamiast wymagać "powiedz, że przepraszasz", pomóż dziecku zrozumieć wpływ jego działań. Zapytaj: "Gdybyś był nim, co chciałbyś usłyszeć?" Potem zaproponuj szczerą wyrażanie skruchy: "Przykro mi, że odebrałem ci grę. Wiem, że to cię wkurzyło". Jeśli dziecko nie potrafi jeszcze szczerze przeprosić, wystarczy zrobić sobie model, który pozwoli na naprawienie, podobnie jak następnym razem zaproponować sobie grę lub rysować zdjęcie.

Środki zewnętrzne na rzecz ciągłego uczenia się

Wniosek: Długoterminowy dar umiejętności w zakresie konfliktów

Nauczanie dziecka na poruszanie się w konfliktach między rówieśnikami nie polega na tym, aby każda niezgodność zniknęła. Chodzi o to, aby dać mu narzędzia, które pomogą mu w szkole, w przyjaźni, w życiu rodzinnym i w końcu na miejscu pracy. Dzieci, które uczą się umiejętności rozwiązywania konfliktów, rosną w dorosłych, którzy potrafią negocjować różnice, bronić się za siebie i utrzymywać relacje w trudnych sytuacjach. Rozmowy, które masz dzisiaj, cierpliwość, którą wykazujesz i umiejętności, które modelowasz, będą odgłaszać się przez dziesięciolecia. Każda spokojna dyskusja na temat kłótni na placu zabaw jest cegłą na podstawie inteligencji emocjonalnej.