Dlaczego ważne jest nauczanie rozwiązywania konfliktów w związku z obowiązkami domowymi

Każdy rodzic zna tę scenę: jedno dziecko twierdzi, że myjniczka jest... ich W tym samym czasie, gdy rodzice prowadzą dzieci poprzez strukturalne rozwiązywanie problemów, a nie tylko dyktujące rozwiązań, wyposażają je w umiejętności, które pomogą im w szkole, przyjaźni i przyszłych miejscach pracy. Badania American Psychological Association pokazują, że dzieci, które uczą się negocjować i kompromisować w domu, rozwijają silniejszą inteligencję emocjonalną i odporność.

W tym artykule przedstawiono praktyczne, krok po kroku ramy, w których można przekształcić konflikty domowe w nauczalne momenty. Nauczysz się, jak pomóc dziecku zidentyfikować prawdziwy problem, brainstorming uczciwych rozwiązań i wdrożyć umowy, które trwają. Co ważniejsze, dowiesz się, jak zbudować środowisko domowe, w którym współpraca staje się drugą naturą.

Rozumienie źródła konfliktu

Zanim rozpocznie się rozwiązywanie problemów, rodzice i dzieci muszą zrozumieć. Dlaczego? W przypadku gdy w przypadku problemów z równowagą w postaci równowagi, w przypadku problemów z równowagą, w przypadku gdy w przypadku problemów z równowagą w postaci równowagy, w przypadku problemów z równowagą, w przypadku gdy w przypadku problemów z równowagą istnieje konflikt.

Powszechne powodzenia za konfliktami z dziećmi

  • Nieprawidłowość postrzegana: Jedno dziecko uważa, że robi więcej niż jego rodzeństwo.
  • Zbyt dużo i zmęczenie: Dziecko, które już prowadzi ciężki szkolny lub pozalekcyjny program, może uznać, że pracę domową jest niesprawiedliwym dodatkiem.
  • Brak autonomii: Dzieci często się sprzeciwiają, gdy czują, że nie mają wyboru.
  • Niewłaściwa komunikacja: Czasami dziecko po prostu nie słyszało ani nie pamięta zadania.
  • Granice badań: Dzieci naturalnie wymagają ograniczeń, aby zobaczyć, jak konsekwentni będą rodzice.

Jak wymyślić zagadnienie

Zamiast skakać do rozwiązania, zadaj otwarte pytania. Na przykład: Widać, że jesteś naprawdę zdenerwowany z powodu mycia naczynia. Możesz mi powiedzieć, co czujesz się niesprawiedliwe? Posłuchaj bez przerwy. Uważaj uczucia, nawet jeśli nie zgadza się z rozumowaniem: Słyszę, że myślisz, że robisz więcej niż twój brat.

Spójrzmy razem na wykres zadań i zobaczmy, co rzeczywiście się dzieje. To ustala podstawę do wspólnego rozwiązywania problemów, a nie obronnych kłótni.

Organizacja od zera do trzech oferuje doskonałe wskazówki w zakresie pomocy małym dzieciom w identyfikacji i wyrażaniu emocji, co stanowi podstawę rozwiązywania konfliktów.

Nauczanie procesu rozwiązywania problemów krok po kroku

Dzieci nie rodzą się wiedząc, jak rozwiązywać konflikty. Potrzebują jasnego, powtarzalnego procesu. Następujące pięć kroków można nauczyć w rodzinie i użyć do sporów domowych i poza nimi. Najlepiej działa, gdy wprowadza się je w spokojnym momencie, a nie w gorącości kłótni.

Krok 1: Zidentyfikować problem

Niejasne stwierdzenia, takie jak Nigdy nie robi swojego są niewypłacalne. Pomóż każdemu dziecku wyrazić konkretne pytanie: Oprazniłem wczoraj pralkę na talerze, a dziś mama poprosiła mnie, żebym to zrobił ponownie. Myślę, że to kolej mojego brata. Zachęcaj każdego dziecka do wyrażania swojego poglądu bez przerwy. Zapisz stwierdzenie problemu, aby wszyscy się zgodzili na to, co się rozwiązuje.

Na przykład, problem może być: Nie zgadzamy się, kto musi opróżnić pralkę w dni wolne.

Krok 2: Rozwiązania bez osądu

W tym etapie wszystkie pomysły są mile widziane. Dziecko może zaproponować, że powinniśmy zmieniać zadania w każdym tygodniu, lub będę mył naczynia, jeśli sprząta łazienkę. Rodzice powinni sprzeciwiać się pragnieniu krytyki lub odrzucenia nierealistycznych pomysłów (np. nigdy nie powinienem robić zadania). Zamiast tego zapisz je i przejdź dalej. Celem jest generowanie opcji, które umożliwia dzieciom poczucie własności procesu.

Nawet głupie pomysły mogą prowadzić do kreatywnych kompromisów na przykład, zrobię naczynia, jeśli dostanę dodatkowy czas na ekran może wywołać negocjacje o sprawiedliwych nagród.

Krok 3: Rozważcie razem możliwości

Zastanów się nad tym, co się stanie, jeśli spróbujemy tego, co się stanie? Jak byś się czuł? Jak by się czuł twój brat? To buduje umiejętności podejmowania perspektyw. Eliminuj rozwiązania, które są wyraźnie niesprawiedliwe lub nieprawidłowe, ale pozwól dzieciom prowadzić ocenę.

Dobrym sposobem jest poprosić każdego dziecka o wykaz trzech najlepszych pomysłów. Następnie omówić kompromisy. Na przykład, zadania handlowe każdego dnia mogą być nieporozumione, podczas gdy handlowanie każdego miesiąca może wydawać się zbyt długie.

Krok 4: Wybierz rozwiązanie i zgadzasz się na szczegóły

Kiedy osiągniemy porozumienie, bądźcie szczegółowi. Zamiast Podzielymy się z dziećmi, napiszcie: Na najbliższe dwa tygodnie Maya będzie ładować pralkę w poniedziałek, środę i piątek; Jake będzie robić wtorek, czwartek i sobotę. W niedzielę każdy będzie sam praniał. Włączyć, kto zrobi, co, kiedy i co się stanie, jeśli zadanie zostanie pominięte. Zgadnijcie również termin przeglądu.

Im bardziej konkretna jest umowa, tym mniej miejsca na przyszłe konflikty.

Krok 5: Wdroż, przeglądaj i dostosowuj

Ustaw czas, aby sprawdzić, może po tygodniu. Zapytaj: Jak działa nowy plan? Czy coś jest nadal niesprawiedliwe? Ten krok przeglądu pokazuje dzieciom, że rozwiązania są elastyczne i że ich wkład nadal ma znaczenie. Zbuduje również odpowiedzialność, ponieważ pomogli stworzyć zasady.

Jeśli plan nie działa, nie traktuj go jako porażkę traktuj go jako dane. Wracaj do kroku pierwszego i popraw problem. Może potrzeby są skomplikowane, albo dzieci potrzebują więcej przypomnień. Kluczem jest utrzymanie procesu rozwiązywania problemów w toku, a nie jednorazowe rozwiązanie.

Strona internetowa Nauka o rodzicach dostarcza wspieranych przez badania strategii nauczania dzieci krytycznego myślenia o rozwiązywaniu problemów.

Praktyczne strategie dla rodziców i nauczycieli

Znajomość kroków jest jedną rzeczą, a stosowanie ich w życiu rzeczywistym jest inną rzeczą.

Scenariusze odgrywające rolę

Wystarczy, że dziecko będzie w stanie wypełnić swoje obowiązki, w którym jest w trakcie trwania ćwiczeń. Użyj hipotetycznego konfliktu: Co jeśli oboje z siostrą chcecie jednocześnie mieć tę samą aspiratorę? Pozwól każdemu dziecku grać w rolę sytuacji, używając pięciu kroków.

Zapewnić jasne i widoczne oczekiwania

Niejasność rodzi konflikt. Podaj wykres zadań, gdzie każdy może je zobaczyć. Użyj zdjęć dla przedczytelników. Włączaj nie tylko zadanie, ale także standard (np. Deszki: wszystkie talerze i filiżanki opłuczone, układa się w myjni na talerze, liczniki wycierają). Kiedy oczekiwania są jasne, argumenty dotyczące to nie jest wystarczająco czyste zmniejszają się.

Regularnie aktualizuj wykres i zaangażaj dzieci w jego tworzenie. Niech wybierają, które zadania wolą, lub zmieniają role miesięcznie. Im więcej mają własności, tym mniej sprzeciwiają się.

Przykładaj zachowanie, które chcesz zobaczyć

Dzieci uczą się więcej obserwując niż słuchając. Kiedy masz nieporozumienie ze swoim partnerem lub sąsiadem, opowiedz swój proces rozwiązywania problemów: Jestem sfrustrowany, że węża ogrodowa jest zawinięta. Pomyślmy: mógłbym ją sam rozwijać, mógłbym poprosić o pomoc, lub mógłbym zaakceptować, że pozostaje zawinięta na razie. Myślę, że poproszę ojca o pomoc w rozwijaniu po kolacji. To pokazuje dzieciom, że dorośli również używają tych kroków. Podobnie, jeśli popełniasz błąd, przepraszaj i przejdź przez naprawę: Przepraszam, że wyciągnę głos.

Używaj pozytywnego wzmocnienia

Pochwalaj proces, a nie tylko wynik. Powiedz: Naprawdę podoba mi się, jak słuchałeś pomysłu swojego brata bez przerwy, lub To rozwiązanie, które wymyśliłeś, jest bardzo uczciwe. Dobre myślenie. Świętowanie małych zwycięstw wzmacnia zachowanie i sprawia, że dzieci czują się zdolne.

Stworzenie środowiska domowego

W przypadku gdy dzieci są w stanie wyrazić swoją frustrację i wiedzieć, że ich głos ma znaczenie, w domu nie można rozwijać się w atmosferze rywalizacji lub karnej.

Spotkanie rodzinne - zorganizowany forum

Cygodniowe spotkanie rodzinne odbywaj w odpowiednim czasie (np. niedzielę po śniadaniu).

  • Przejrzyj plan pracy w przyszłym tygodniu.
  • Omówią wszelkie konflikty i jak je rozwiązywać.
  • Świętuj sukcesy (Widać, że wszyscy wykonywali swoje poranne zadania bez przypomnień trzy razy w tym tygodniu!).
  • Każdy może bez przerwy wyrazić swoje obawy.

Występujące w ramach wspólnego spotkania zapobiegają rozwojowi problemów i normalizują wspólne rozwiązywanie problemów. Dzieci uczą się, że ich opinie są doceniane i że sprawiedliwość jest priorytetem rodziny.

Odpowiedzialności odpowiednie do wieku

W przypadku dzieci, które są w stanie rozwijać się, często pojawiają się konflikty, gdy oczekiwania nie są zgodne z zdolnością rozwojową dziecka. Czteroletni może odłożyć zabawki, ale nie można spodziewać się, że będzie czyścić łazienkę. Dziesięcioletni może zarządzać tygodniową praniem z listami sprawdzającymi. Dostosowuj odpowiedzialność, gdy dzieci rosną. Kiedy dziecko uważa, że zadania są w jego zdolności, jest mniej skłonne do sprzeciwu lub kłótni.

Rozdzielić złożone zadania na mniejsze kroki. Na przykład, dla małego dziecka, czyścić pokój można rozdzielić umieścić książki na półce, umieścić ubrania w hamperze, umieścić zabawki w kontenerze. W miarę wzrostu dzieci, zwiększ się złożoność i niezależność. To zmniejsza również szanse, że dziecko będzie się czuło przepełnione i wypierdala.

Naturalne konsekwencje i logiczne działania

Pozwól dzieciom doświadczyć naturalnego wyniku nie robienia pracy, gdy tylko to możliwe. Jeśli brudne dania się zgromadzą, nie będzie czystej talerzy na przekąski. Unikaj wstydu; użyj go zamiast tego jako moment nauczania: Ponieważ talerze nie zostały zrobione, nie mamy czystej talerzy. Zróbmy razem, aby je teraz wykonać, abyśmy je mieli na kolację. Ten podejście uczy odpowiedzialności bez walki o władzę.

Wykorzystanie rozwiązania problemów w różnych wieku

Pięć kroków jest odpowiedni dla dzieci w wieku od 4 do 17 lat, ale język i poziom wskazówek muszą być dostosowane.

Przedszkolne dzieci (w wieku 35)

Użyj tylko dwóch lub trzech kroków: nazwij problem i jedno rozwiązanie. Na przykład: Wszyscy chcecie czerwonego kubka. Co możemy zrobić? Możemy się pociągać lub dzielić. Modelować język i kierując się nimi fizycznie, jeśli to konieczne.

Role-play z zabawkami. W tym wieku, interwencja dorosłych jest konieczna, ale nadal możesz dać wybory. Chwalić każdą próbę dzielenia się lub komunikowania. Unikaj długich dyskusji; zamiast tego użyj zegarka do robienia zmian.

Dzieci w wieku szkolnym (w wieku 612)

Dzieci mogą zrozumieć przyczynę i skutek i brainstorming wiele opcji. Mogą również poradzić sobie z napisanie porozumień. Użyj spotkania rodzinnego, aby wprowadzić ramy. Praktykuj z konfliktami z niskimi stawkami (np. jakie programy telewizyjne obejrzeć) przed rozwiązaniem poważnych spórów z pracą domową. Zachęcaj je do użycia I stwierdzeń: Czuję się sfrustrowany, gdy muszę umyć naczynia dwa razy z rzędu.

Pomóż im zobaczyć perspektywę siostrów. W tym wieku dzieci mogą również pomóc w tworzeniu wykresu pracy domowej i negocjacji handlowych.

Młodzież (w wieku 1317)

Dzieci potrzebują większej autonomii i mniej bezpośredniego nadzoru. Proces rozwiązywania problemów może być bardziej współpracowy i mniej strukturalny. Niech prowadzą rozmowę. Zapytaj: Co uważasz za uczciwy sposób na radzenie sobie z tym? Szanuj ich wkład, nawet jeśli nie zgadza się.

Skup się na odpowiedzialności i naturalnych konsekwencjach. Na przykład, jeśli nastolatek odmawia wykonania przydzielonej pracy, omówić, jak to wpływa na gospodarstwo domowe i pozwól im zaproponować rozwiązanie. Użyj spotkania rodzinne jako platformy negocjacji.

Jak radzić sobie z porażką rozwiązania

Niezależnie od tego, jak dobrze zaplanowane są rozwiązania, czasami nie zadziała. Dziecko może przestać przestrzegać umowy lub powstać nowe złości. To nie jest oznaką porażki, to jest okazja do ponownego przejrzenia procesu rozwiązywania problemów. Oto strukturyzowany sposób radzenia sobie z rozbitą umową:

  1. - Spokojnie. Powiedz: "Widze, że w ciągu ostatnich dwóch dni nie było wykonywanych wykładów.
  2. Odtworzyć problem. Zapytaj: Czy pierwotne rozwiązanie jest nadal uczciwe? Co się zmieniło? Może rozkład dziecka się zmienił lub rodzeństwo jest wolne.
  3. Korekty burzy mózgów. Zachęcaj dzieci do proponowania zmian. Przykład: Może musimy zmienić dni lub potrzebuję przypomnienia na telefon.
  4. Przejednak i ponownie się zobowiązać. Czasami dziecko potrzebuje małej zachęty lub jasnej konsekwencji.
  5. Wzmacniać uczenie się. Chwalę fakt, że wrócili do stołu zamiast walczyć.

Dzieci uczą się, że problemy można rozwiązać więcej niż raz i że związki wymagają ciągłego utrzymania.

Częste pułapki i jak je uniknąć

Nawet dobre zamiary rodziców mogą wpłynąć w pułapki, które podważają rozwiązywanie konfliktów.

Utrzymując stronę albo grając w sędziego

Kiedy dzieci się kłócą, jest kuszące wejść i stwierdzić, kto ma rację. To zatrzymuje proces uczenia się. Zamiast tego ułatw rozmowę: Wszyscy widzą to inaczej. Wykorzystajmy nasze kroki rozwiązywania problemów, aby znaleźć coś, co oboje możecie zaakceptować. Jeśli musisz interweniować (np. obawy o bezpieczeństwo), wyjaśnij swoje rozumowanie, a następnie wróć do procesu.

Udawanie się najgłębszemu narzekającemu

Jeśli konsekwentnie zmieniacie zasady, aby uspokoić dziecko, które najbardziej silnie protestuje, nauczacie, że narzekać działa. Trzymajcie się uzgodnionych rozwiązań. Jeśli dziecko chce ponownie negocjować, musi użyć właściwego kanału (np. podnieść to na spotkaniu rodzinnym). Konsynstynacja jest kluczowa. Jeśli raz się poddacie, będzie wam później ciężniej egzekwować zasady. Zamiast tego, weryfikujcie emocję bez zmiany zasady: Rozumiem, że jesteś zdenerwowany, ale zgodziliśmy się na tym planie.

Oczekiwanie doskonałości

Ucz się rozwiązywać konflikty jest nieporządkowe. Dzieci zapomną o krokach, podnoszą głos lub wpadają do starych wzorców. To normalne. Skup się na postępie, a nie na doskonałości. Wybacz, gdy stracisz spokój i pokaż, jak naprawić związek. Powiedz: Przepraszam, że krzyczałem.

Powinienem był użyć naszych kroków w rozwiązywaniu problemów.

Nadmierne skomplikowanie procesu

Dla bardzo małych dzieci (35 lat) należy zachować prostotę: zadaj sobie pytanie: "Co się stało?" i "Co możemy zrobić, aby to poprawić?" Przede wszystkim używanie sztywnych ram może być biurokratyczne i zabić ducha współpracy. Dostosowuj kroki do wieku i temperamentu dziecka. Dla niektórych dzieci rysunek obrazu problemu i rozwiązania działa lepiej niż rozmowa. Dla nastolatków wystarczy krótka rozmowa.

Długoterminowe korzyści poza domem

Nauczanie się rozwiązywania problemów domowych przeniesie się bezpośrednio do szkoły, przyjaźni, a później do pracy. Uczą się spokojnie bronić siebie, słuchać innych perspektyw, negocjować rozwiązania dla wszystkich i realizować zobowiązania.

Ponadto dzieci, które od najmłodszych lat pomagają w wykonywaniu obowiązków gospodarstwa domowego, rozwijają silniejsze poczucie kompetencji i przynależności. Dziennik Pediatrii Rozwoju i Behawioralnej W wyniku badań naukowych, które przeprowadzono w roku 2007 w Stanach Zjednoczonych, naukowcy stwierdzili, że dawanie dzieciom zadań domowych w wieku czterech lub pięciu lat wiąże się z wyższą samooceną, lepszą wydajnością w szkole i silniejszymi relacjami z rodziną i przyjaciółmi.

Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne Rodzina dyscypliny zasoby W tym celu można uzyskać dodatkowe informacje na temat tego, w jaki sposób konsekwentna i szanowna dyscyplina wspiera wzrost emocjonalny. Przewodnik Instytutu Uwaga Dziecka w sprawie rozwiązywania konfliktów, który daje praktyczne wskazówki dla rodziców.

Wniosek: budowanie umiejętności przez całe życie

Nauczanie dzieci rozwiązywać konflikty związane z odpowiedzialnością przy użyciu rozwiązywania problemów nie jest szybkim rozwiązaniem. Wymaga to cierpliwości, konsekwencji i gotowości, aby dzieci trochę walczyły.

Zacznij od małego. Wybierz jeden powtarzający się konflikt z dziećmi i przejdź przez pięć kroków z dziećmi. Użyj spotkania rodzinnych, aby formalizować rozwiązanie. Świętuj pierwszy raz, gdy rozwiązują spór bez twojej pomocy. Przez tygodnie i miesiące te praktyki stają się nawykami.