Dlaczego nauczanie rozwiązywania konfliktów jest ważne

Konflikt jest naturalną i nieuniknioną częścią każdej przyjaźni, zwłaszcza w dzieciństwie, kiedy umiejętności społeczne są jeszcze rozwijające się. Kiedy dzieci uczą się, jak navigować w nieporozumieniach konstruktywnie, budują silniejsze, bardziej odporne relacje, które mogą przetrwać nieuniknione wzrostu i spadku. Nauka na rozwiązanie konfliktów wykracza daleko poza po prostu zatrzymanie argumentów lub egzekwowanie szybkiego powiedz, że sorry; wyposaża dzieci w inteligencję emocjonalną, empatię i umiejętności komunikacyjne, które służą im przez całe życie. Badania z Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning (CASEL) pokazują, że programy uczenia się społeczno-emocjonalnego (SEL) obejmujące wyraźne szkolenie w konfliktach rozwijają akademiczne, zmniejszają problemy zachowawcze i tworzą bardziej pozytywny klimat wydajności w klasie (źródłoDzieci, które posiadają te umiejętności, są lepiej przygotowane do radzenia sobie z wyzwaniami w szkole, w domu i później w miejscu pracy. Uczą się postrzegać konflikt nie jako zagrożenie dla relacji, ale jako okazję do zrozumienia perspektywy drugiej osoby i faktycznie wzmocnienia więzi między przyjaciółmi.

W wieku dorosłym osoby dorosłe, które jako dzieci nauczyły się konstruktywnego rozwiązywania konfliktów, są bardziej skłonne do utrzymania zdrowych relacji romantycznych, skutecznej współpracy w zespole i zarządzania nieporozumień w miejscu pracy bez eskalacji napięcia. W świecie, w którym komunikacja cyfrowa często pozbawia się tonu i empatii, umiejętność rozmowy wzajemnie jest bardziej cenna niż kiedykolwiek.

Początkowe rozwiązywanie problemów

Aby pomóc dzieciom w wnętrzu rozwiązywania konfliktów, najbardziej skuteczne jest nauczenie strukturyzowanego, powtarzalnego procesu, na którym mogą wrócić, gdy emocje są wysokie. Następujące sześć kroków daje dzieciom jasną mapę drogową, którą mogą używać raz i raz z przyjaciółmi, siostrami i ostatecznie kolegami.

1. Zidentyfikować problem

Przed osiągnięciem jakiegokolwiek rozwiązania dzieci muszą wyraźnie i spokojnie powiedzieć, o czym jest niezgodność. Dzieci często wpadają prosto w zarzuty i obwiniają takie stwierdzenia jak On jest zły! lub Ona to zaczęła! Zachęcaj je do użycia neutralnego, opisowego języka: Wobydwie chcemy tej samej zabawki, Nie zgadzamy się co do kogo jest kolej, lub Mamy różne pomysły na temat zasad gry. Nazywając problem bez przypisywania błędu, koncentracja się od ataku na drugą osobę do rozwiązania problemu razem. Możesz pomóc, pytając: Co dokładnie jest problemem? i następnie powtarzając neutralną wersję tego, co powiedzieli.

2. Wyraź swoje uczucia

Nauczanie dzieci dzielić się swoimi emocjami za pomocą I stwierdzeń jest kamień węgielny zdrowej komunikacji. Zamiast Youre being mean, one uczą się mówić, I feel hurt when you take the ball without asking. Ta prosty ruch zmniejsza obronność drugiej osoby i otwiera drzwi do empatii. Pomóż dzieciom zbudować bogate słownictwo emocji poza tylko mad,sad,sad,happy, aby mogły wyrazić bardziej nuansowane emocje, takie jak frustracja, rozczarowanie, zawstydzenie, zazdrowienie, czy samotność. Możesz użyć emocji lub kart, aby pomóc im dokładnie to, co czują.

Zachęcaj je, aby powiedzieli, dlaczego czują się w ten sposób i co potrzebują. Na przykład, I feel left out when you two whisper, and I need to be included. Oznawanie i wyrażanie emocji jest umiejętność, która zawsze będzie ich szczerze określać w każdym

3. Słuchaj aktywnie

Aktywne słuchanie oznacza słuchanie drugiej osoby bez przerwania, planowania odmowy lub osądzenia jej słów. Dzieci można nauczyć prostych technik: knuć głową, aby pokazać, że dadzą uwagę, kontaktować się z oczyma i najważniejsze parafrazować to, co usłyszały. Możesz je nauczyć mówić: Tak więc czułeś się wyłączony, gdy grałem z Sarą. Czy to prawda? Ten krok potwierdza doświadczenie drugiego dziecka i jest często momentem, w którym nieporozumienie rozwiązuje się samo. Czasami po prostu słyszenie wystarcza, aby rozstrząszyć cały konflikt.

4. Rozwiązania z burzą mózgów

Kiedy każde dziecko poczuje się słyszone i zrozumiane, zaproś je do wspólnego tworzenia możliwych rozwiązań. Celem jest ilość, a nie jakość na tym etapie, dlatego zachęcaj do dzikich i kreatywnych pomysłów, nawet jeśli wydają się głupie lub niepraktyczne. Dzieci często wymyślają rozwiązania wygrywające, które dorośli nigdy nie biorą pod uwagę.

5. Wybierz najlepsze rozwiązanie

Po burzy mózgów, poprowadź dzieci do wyboru rozwiązania, które wydaje się uczciwe i praktyczne dla wszystkich zaangażowanych. Pomocne jest zadać sobie pytanie: Zrozumiesz problem dla obu osób? Czy wszyscy zgadzają się z tym? Jeśli nie mogą się zgodzić na jedno rozwiązanie, zaproponuj dwa lub trzy opcje, które sprawdziłeś i pozwól im wybrać. Kluczem jest to, że dzieci są właścicielami decyzjijest znacznie bardziej prawdopodobne, że będą się poddały, gdy czują, że mają kontrolę i przyczynili się do rozwiązania.

6. Idź dalej

Wdroż uzgodnioną rozwiązanie i sprawdź później, jak działa. To może być tak proste, jak ustawienie czasu na dzielenie się, przepisanie zasady gry lub uzgodnienie zmian w różnych dniach. Przeprowadzenie tego naucza odpowiedzialności i pokazuje, że konflikty nie są tylko rozmowy z rozwiązywane poprzez działanie. Szybki check-in następnego dnia lub nawet później tego popołudnia wzmacnia nawyk: Jak to wyszło? Czy jest coś, co chcesz zmienić? Wydaj szczególne pochwały za ich wysiłki: Podobało mi się, jak oboje słuchacie się nawzajem.

To było naprawdę dojrzałe. Pozywne wzmacnienie sprawia, że proces jest satysfakcjonujący i zwiększa prawdopodobieństwo, że ponownie go użyją.

Praktyczne wskazówki dla rodziców i nauczycieli

Dorośli odgrywają kluczową rolę w modelowaniu i wzmacnianiu tych umiejętności każdego dnia.

  • Model szanującego rozwiązywania konfliktów. Niech dziecko zobaczy, jak spokojnie radzicie sobie z nieporozumieniami ze swoim partnerem, przyjaciółmi, a nawet bezpośrednio z nimi. Opowiedzcie swój proces na głos: Czuję się sfrustrowany, bo nie mogę znaleźć kluczy. Wzię głęboki oddech, a potem znowu zobaczę.
  • Użyj gry rolne i opowieści. Marionetki, lalki lub proste scenariusze mogą sprawić, że ćwiczenia rozwiązywania konfliktów są zabawne i niewielkie. Czytaj książki przedstawiające wyzwania przyjaźni, takie jak te Mo Willems lub serii Elephant & Piggie, i zatrzymaj się, aby zapytać, co mogliby zrobić inaczej?źródło)).
  • Chwal proces, a nie tylko wynik. Kiedy dzieci próbują wykorzystać kroki, nawet jeśli rozstrzygnięcie nie jest doskonałe lub nie jest zgodne, uznają swoje wysiłki. Zauważyłem, że użyłeś oświadczenia. To było odważne.
  • Bądź cierpliwy i daj mi trochę czasu. Nauka na rozwiązywanie konfliktów nie jest lekcją jednorazową. Małe dzieci mogą potrzebować kilkudziesięciu przypomnień i przewodniczących praktyk, zanim będą mogły samodzielnie wykorzystać kroki.
  • Tworzenie wyrażania problemów. Wprowadź ciche miejsce w swoim domu lub w klasie z wykresem uczuć, z zegarkiem, małym zwierzęciem do utrzymania i laminowanym plakatem Step to Solve It. Kiedy powstaje konflikt, zaproś obie dzieci do tego miejsca (z rodzicem lub nauczycielem w pobliżu) aby pracowały w tym procesie.
  • Wykorzystajmy pytania odzwierciedlające. Zamiast mówić dzieciom, co mają robić, zadaj pytania, które będą ich kierunkiem myślenia: Co się stało pierwsze? Jak się czułeś? Co chciałbyś, żeby się stało? Co mógłbyś zrobić następnym razem? To pomaga im wziąć pod uwagę wiedzę.

Powszechne wyzwania i jak je pokonać

Nawet jeśli proces jest solidny i ma się dobre intencje, pojawiają się przeszkody.

Emocjonalne powodzi

Kiedy dzieci są bardzo zdenerwowane, ich mózg (korteza przedczołowa, odpowiedzialna za logikę i rozumowanie) w zasadzie odłącza się. Po pierwsze, uspokoić układ nerwowy. Naucz się prostych technik oddychania: Doddech jak zapach kwiatu, oddech jak wydechujesz świecę. Albo spróbuj pięciu zmysłów techniki zakładania ziemi: nazw pięciu rzeczy, które widzisz, cztery rzeczy, które czujesz, trzy rzeczy, które słyszysz, dwa rzeczy, które pachniesz, jedną rzecz, którą smakujesz. Dla bardzo małych dzieci aktywność fizyczna, jak stłumienie nóg, stłumienie poduszki lub bieganie na miejscu, może uwolnić napięcie.

Nierównowaga w mocy

Jeśli jedno dziecko jest starsze, bardziej dominujące lub ma historię przemocy lub zastraszania, proces rozwiązywania konfliktu może wydawać się niesprawiedliwy dla mniej potężnego dziecka. W takich przypadkach dorosły musi upewnić się, że oba głosy są słyszane i że rozwiązanie jest naprawdę sprawiedliwe, a nie tylko kompromis, który sprzyja dominującemu dziecku.

Powtarzane argumenty

Jeśli ten sam konflikt wciąż się powtarza, podstawowy problem może być głębszy niż argument powierzchowny. Na przykład, bracia i siostry, którzy codziennie walczą o zabawkę, mogą naprawdę rywalizować o twoją uwagę lub czuć zazdrość z powodu nierównego traktowania. Rozwiązanie przyczyny poprzez spędzanie czasu z każdym dzieckiem, ustanowienie jasniejszych rutyn do dzielenia się lub ustanowienie sprawiedliwego systemu dla cennych przedmiotów (jak harmonogram turn napisany na tablicy). Czasami zmiana strukturalna, jak kupienie dwóch identycznych zabawek, wyznaczenie niektórych zabawek jako no share przedmioty lub tworzenie wspólnego kalendarza na czas ekranu może całkowicie wyeliminować wyzwalacz.

Rola regulacji emocji

W ten sposób dzieci mogą się rozwinąć, jeśli nie będą w stanie regulować swoich emocji. Nauka o samoregulacji idzie równolegle z krokami rozwiązywania problemów. 0 do 3 Organizacja podkreśla, że współregulacja (spokojna dorosła osoba pomagająca dziecku uspokoić się poprzez obecność i techniki uspokajające) jest podstawą samoregulacji. Gdy dzieci będą mogły się uspokoić, będą mogły uzyskać dostęp do umiejętności myślenia potrzebnych do pracy w konfliktach.

Kiedy wchodzić w grę, a dzieci - jak się z tym uporać?

Wiedza o tym, kiedy interweniować, jest jedną z najtrudniejszych części nauczania rozwiązywania konfliktów. Jeśli nie ma zagrożenia fizycznego i oba dzieci pozostają szanowne, nawet jeśli są sfrustrowane, niech sami spróbują rozwiązać problem. Daj im przestrzeń do ćwiczeń. Jeśli widzisz jedno dziecko dominujące, łzy z frustracji, krzyki na imię lub agresję ustną, to czas jest, aby wtrącić się wale nie rozwiązać tego dla nich. Zamiast tego, zachowaj się jako ułatwiający. Widzę, że oboje jesteście zdenerwowani.

Wykąpmy głęboki oddech i spróbujmy pierwszego kroku: w czym jest problem? Stopniowo wycofuj się z wsparcia, gdy dzieci stają się bardziej pewne siebie i zdolne.

Jeśli nastąpi fizyczna agresja dźwignij, wpychaj, ugryź odziel dzieci natychmiast. Najpierw rozwiąż problem bezpieczeństwa spokojnym, ale zdecydowanym głosem: Nie uderzamy. Dźwignij boli. Będę wszystkich chronił.

Budowanie kultury rozwiązywania konfliktów w domu i w szkole

W domu, odbywaj spotkania rodzinne, w których każdy może podnieść problemy i używać tego samego sześciokrotnego procesu. Użyj sztypu do rozmowy lub obiektu, który daje głos właścicielowi. W szkole nauczyciele mogą włączyć rozwiązanie konfliktu do porannych spotkań, lekcji na temat nauk społecznych lub dyskusji nad literaturą. Im więcej dzieci postrzegają konflikt jako normalny problem, który należy rozwiązać, a nie atak osobisty, tym bardziej stają się odporne.

Wniosek

Nauczanie dzieci rozwiązywać konflikty z przyjaciółmi poprzez krok po kroku proces rozwiązywania problemów jest jedną z najcenniejszych inwestycji, które można dokonać w ich rozwój społeczno-emocyjny. Umożliwia im radzenie sobie z nieporozumieniami z pewnością i empatią, buduje silniejsze i trwałe przyjaźnie i daje im narzędzia, które będą używać do końca życia w relacjach, szkole i karierze. Proces nie jest szybkim rozwiązaniem, ale umiejętnością, która rozwija się z praktyką, cierpliwością i wsparciem dorosłych.

Aby zapoznać się dalej z nauką społeczno-emocyjną i rozwojem dzieci, Psychologia dzisiejsza wytyczne rozwiązywania konfliktów i zasobów z Nauka o rodzicach Oferujemy oparte na dowodach strategie wychowywania pewnych siebie i współpracujących dzieci. Rodzinne edukacje w sprawie wskazówek dotyczących stosunków międzyludzkich w odniesieniu do osób w wieku.