Nauka, która kryje się za nieustrukturyzowanym grem

Psychologowie i eksperci w dziedzinie rozwoju dzieci od dawna uznają, że nieustrukturyzowana gra ma głęboki wpływ na rozwój poznawczy. Amerykańska Akademia Pediatrii Podkreśla, że zabawa nie jest luksusem, ale biologicznym koniecznością zdrowego rozwoju mózgu, zwiększenia funkcji wykonawczych, samoregulacji i adaptacyjnego myślenia.

Wpływ neurologiczny niezakładanej gry jest głęboki. Kiedy dzieci angażują się w samodzielne gry, ich mózgi wytwarzają wyższe poziomy neurotroficznego czynnika (BDNF), białka wspierającej plastikowość nerwową i tworzenie pamięci. Ta reakcja biologiczna wyjaśnia, dlaczego dzieci, które grają swobodnie, często wykazują ostre elastyczność poznawczą i szybszą zdolność rozwiązywania problemów. Podłużne badanie z Uniwersytetu Cambridge śledziło dzieci od przedszkołowego do młodości i wykazało, że osoby, które regularnie mają dostęp do niezakładanej gry, wykazują silniejszy rozwój kory mózgowej przedczołowej region mózgu odpowiedzialny za planowanie, kontrolę impulsów i twórcze rozumowanie.

Wolna gra w gry i działalność strukturalna

W przypadku dzieci, które budują fort z kołnierzy, trzeba się przystosować do niego, gdy się zawali, i negocjować z przyjaciółmi o projektowaniu. Dziennik gry W wyniku badań naukowych, które przeprowadzono w ramach badania badawczego, wykazano, że dzieci, które codziennie odbywały co najmniej 60 minut nieustrukturyzowanej gry, osiągały znacznie wyższe wyniki w testach myślenia rozbieżnego.

Rozróżnienie między działalnością strukturalną a niestrukturowaną nie dotyczy osądzenia wartości, ale popytu poznawczego. Działania strukturalne uczą dyscypliny i opanowania w określonych parametrach. Niestrukturowana gra uczy dzieci, jak tworzyć parametry od zera. Kiedy dziecko decyduje o zasadach gry, musi rozważyć równocześnie sprawiedliwość, wykonalność i zabawę. Ten rodzaj myślenia wielowymiarowego jest rzadki w działaniach prowadzonych przez dorosłych i jest właśnie rodzajem poznawczego, który napędza innowacje w nauce, sztuce i przedsiębiorczości.

Co ważne, nieustrukturyzowana gra nie oznacza chaotycznej lub niezależnej od nadzoru. bezpieczne granice z wolną eksploracją tworzy optymalne warunki dla rozwoju poznawczego.

Jak nieustrukturyzowana gra otwiera kreatywność

Kreatywność rozwija się na wolności od ograniczeń. Podczas niezakształtowanej zabawy dzieci stają się wynalazcami, opowiadaczami historii i budowniczami świata. Przyznają nowe znaczenia obiektom: kartonowa skrzynka staje się statkiem rakietowym, kij staje się sztabem magicznym.

W przypadku niezakładanych zabaw proces twórczy odzwierciedla proces twórczy w dziedzinie zawodowej. Oba wymagają rozbieżnego myślenia generowania wielu możliwych rozwiązań następnie rozbieżnego myślenia wyboru i rafinowania najlepszej opcji. Dziecko budujące zamek z bloków może spróbować pięciu różnych projektów wieży przed ustanowieniem jednego. Ten iteratywny cykl hipotezy, testów i rewizji jest identyczny z procesem projektowania inżynieryjnego używanym przez profesjonalistów w NASA lub IDEO. Różnica jest taka, że dzieci ćwiczą ten cykl tysiące razy w grze, zanim kiedykolwiek napotkają formalny problem projektowania.

Rola materiałów otwartych

Najlepsze zabawki do rozwodu kreatywności to te, które nie mają żadnego celu. Bloki, glina, piasek, woda, luźne części, kostiumy przebrawania te zapraszają dzieci do niekończących się eksperymentów. Badanie z Uniwersytetu w Cambridge śledziło przedszkolnych dzieci, które miały dostęp do takich materiałów i okazało się, że wykazały większą elastyczność w zadawaniach rozwiązywania problemów.

Otwarte materiały są tanie, dostępne i nieskończenie konfigurowalne. Jedna kartonowa skrzynka może stać się samochodem, domem, statkiem kosmicznym lub skorupą żółwi w zależności od obecnej narracji dziecka. Narodowe Stowarzyszenie Edukacji Małych Dzieci zaleca, aby w środowiskach wczesnego dzieciństwa zawierały co najmniej 70% materiałów otwartych, ponieważ wspierają one największy zakres wyników rozwoju.

Rodzice często obawiają się, że ich dzieci "nie grają poprawnie" z otwartymi materiałami, ponieważ nie ma oczywistej drogi, która jest dobra czy zła.

Wyobraźnia jako mięśni poznawcze

Dzieci tworzące wyobrażone scenariusze praktykują myślenie opowiadające, podejmowanie perspektyw i rozumowanie przyczyny i skutku. "Jeśli spalię jedzenie, klienci odejdą". Badania przeprowadzone przez Departament Psychologii Uniwersytetu Utah wykazały, że dorośli, którzy ujawnili wysokie poziomy nieustrukturyzowanej zabawy w dzieciństwie, wykazały lepsze wyniki w zakresie osiągnięć twórczych i rozwiązywania problemów w miejscu pracy.

Wyobraźnia nie jest luksusem ani rozpraszaniem od "prawdziwego" uczenia się. Jest to ćwiczenie poznawcze, które jednocześnie angażuje wiele regionów mózgu. Badania neuroimaging pokazują, że gdy dzieci angażują się w udawanie gry, ich mózgi aktywują domyślną sieć trybu tę samą sieć związaną z kreatywnością, pamięcią autobiograficzną i planowaniem przyszłości u dorosłych.

Dzieci, które wymyślają historie podczas zabawy, nie są przypadkowe. Często przetwarzają doświadczenia, obawy i pytania z rzeczywistego świata poprzez fantazję. Dzieci, które grają "chodzenie do szpitala" po wizyty lekarza, mają sens nieznanego doświadczenia. Dzieci, które budują wysoką wieżę i wielokrotnie ją zburzają, badają koncepcje stabilności, grawitacji i niszczenia w bezpiecznym środowisku. Te próbki przygotowują dzieci do realnych wyzwań, pozwalając im symulować wyniki bez konsekwencji w rzeczywistym świecie.

Rozbudowanie umiejętności rozwiązywania problemów poprzez grę

Rozwiązanie problemów nie jest jedną umiejętnością, ale zestawem umiejętności: analizowanie sytuacji, generowanie alternatyw, testowanie rozwiązań i uczenie się z porażki.

W przypadku dzieci, które grają swobodnie, rozwija się to, co psychologowie nazywają "sztuczną myślą". elastyczność poznawcza zdolność do zmiany perspektyw i podejść, gdy rozwiązanie nie działa. Dziecko próbujące umieścić blok w dziurze zbyt małym może albo znaleźć mniejszy blok, zrobić dziurę większą, albo całkowicie zmienić cel. Każdy z tych podejść reprezentuje inną strategię rozwiązywania problemów: adaptację, modyfikację i ponowne zdefiniowanie celów. Dzieci, które ćwiczą wszystkie trzy poprzez grę, stają się dorosłymi, którzy potrafią poruszać złożone problemy z wieloma ścieżkami do sukcesu.

Jak przejść przez prawdziwe konflikty

Dzieci, które chcą być kapitanem, muszą przekonać innych lub zaakceptować inną rolę. Te negocjacje z rówieśnikami uczą rozwiązywania problemów społecznych znacznie skutecznie bardziej niż wykład rodzica. Metaanaliza opublikowana w 2019 roku w Rozwój dzieci Wykorzystanie tych środków jest konieczne w celu zapewnienia lepszej regulacji emocjonalnej i rozwiązywania konfliktów.

W trakcie zabawy pojawiają się konflikty, które nie są przerwami w uczeniu. Każda niezgodność zmusza dzieci do wyrażania swojej perspektywy, wysłuchania się na punkt widzenia drugiego i generowania rozwiązania, które zadowala obie strony. Teoria umysłu zrozumienie, że inni ludzie mają inne myśli, uczucia i pragnienia niż inni. Teoria umysłu jest kamień węgielnym inteligencji społecznej i jest najbardziej rozwinięta poprzez interakcje międzyludzkie bez pośrednictwa dorosłych.

Dorośli często nie chcą, żeby dzieci rozwiązywały swoje konflikty, ponieważ nie jest to wygodne na oglądaniu.

Nauka z niewydajności

Zbudowanie wieży, która upada, fort, który przecieka, lub gra, która się zawali te doświadczenia uczą dzieci, że porażka nie jest końcem, ale krokem ku sukcesu. niewydolność produkcyjna (zapewnione przez naukowców edukacyjnych takich jak Manu Kapur) pokazuje, że pozwalając dzieciom walczyć bez natychmiastowej korekty prowadzi do głębszego uczenia się i lepszego długoterminowego zachowania strategii rozwiązywania problemów.

W przypadku gdy dziecko nie spełnia samodzielnego zadania, jego mózg generuje błędy przewidywania niezgodność między tym, co się spodziewało, a tym, co się stało. Sygnał błędu wywołuje reakcje neurochemiczne, które zwiększają konsolidację pamięci dla właściwej strategii. Dzieci, którym natychmiast powiedziano odpowiedź, nie doświadczają tego błędu przewidywania, a w konsekwencji ich uczenie się jest płytkie i mniej trwałe.

Rodzice i wychowawcy mogą wspierać niepowodzenie w produkcji, poprzez przekształcenie błędów w informacje, a nie w niedostatki. Zamiast powiedzieć: "Pokaż wam, jak to zrobić", mogą zapytać: "Co się stało? Co mogłabyście następnie spróbować?" Ta prosta zmiana języka przekształca niepowodzenie z zagrożenia w zagadkę. Dzieci, które włączają ten sposób myślenia, stają się dorosłymi, którzy podejmują wyzwania z ciekawością, a nie strachem.

Rozwój emocjonalny i społeczny

Dzieci doświadczają radości, frustracji, ekscytacji i nudności i uczą się zarządzać tymi uczuciami bez dorosłych szafoldów.

Rozwój emocjonalny podczas zabawy nie jest przypadkowy. To naturalna konsekwencja umieszczenia dzieci w sytuacjach, w których muszą zarządzać własnymi uczuciami, aby kontynuować zabawę. Dziecko, które rzuca rozburzenie, gdy gra nie idzie swoją drogą, szybko się uświadamia, że takie zachowanie kończy grę dla wszystkich. Motivacja do kontynuowania gry zapewnia silny zachętę do regulowania emocji. Jest to o wiele skuteczniejsze niż każda lekcja na temat inteligencji emocjonalnej przekazana w klasie.

Samooregulacja i emocjonalne wyrażanie

W czasie gry w wyobraźni dzieci muszą zachować charakter, przestrzegać implikcyjnych zasad i kontrolować impulsy. Jeśli dziecko się denerwuje, gdy przyjaciel "śmiera" w grze superbohatera, musi zdecydować, czy wyrazić gniew, czy dostosować historię. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne, nieustrukturyzowana gra jest jedną z najbardziej skutecznych naturalnych interwencji w celu wspierania inteligencji emocjonalnej.

W pierwszej warstwie jest zachowanie, a w drugiej - uczenie się czuć gniew bez działania destrukcyjnie, a w trzeciej - poznawanie, a w drugiej - uczenie się rozpoznawać myśli, które wywołują emocje i je reframować. Nieustrukturyzowana gra wspiera wszystkie trzy warstwy jednocześnie. Dziecko, które traci grę, musi zarządzać impulsem oszukiwania (behawioralny), poczuciem rozczarowania (emocjonalny) i myślą, że "tracenie oznacza, że jestem zły" (koagnetyczny).

Dzieci, które nie mają możliwości rozrywki, często mają problemy z regulacją emocji, ponieważ nie mają wystarczającej praktyki w zarządzaniu własnymi uczuciami bez kontroli zewnętrznej.

Umiejętności społeczne poprzez współpracę

Występowanie w grę wraz z dorosłymi, bez której nie ma kierownictwa, zmusza dzieci do ćwiczenia w podejmowaniu zmian, słuchania i wspólnego podejmowania decyzji. Uczą się, że ich pomysły mają znaczenie i że współpraca często prowadzi do większej zabaw. Badanie przeprowadzone przez Uniwersytet w Oslo wykazało, że dzieci, które regularnie bawią się w grupie bez nadzoru, mają silniejsze relacje z rówieśnikami i mniej prawdopodobne jest, że w okresie dojrzewania będą miały problemy behawioralne.

Dziecko, które zawsze jest liderem, może się czuć niezadowolone. Dzięki próbie i błędzie dzieci uczą się kalibrować swoje zachowanie społeczne czasami prowadzące, czasami śledzące, czasami kompromitowe. Ta kalibracja społeczna jest jedną z najważniejszych umiejętności, które dzieci mogą rozwijać, i nie można ją nauczyć poprzez bezpośrednie pouczenie. Musi być praktykowana w rzeczywistych kontekstach społecznych z rzeczywistymi konsekwencjami.

W świecie planowanych działań i rozrywki cyfrowej umiejętności społeczne rozwinięte poprzez nieustrukturyzowaną grę są coraz rzadkie. Kiedy dzieci grają online, interakcje społeczne są pośredniczone przez ekrany i często rządzone algorytmami gry.

Praktyczne strategie dla rodziców i wychowawców

Wspieranie niestrukturyzowanej zabawy wymaga celowych zmian w środowisku, harmonogramu i mentalności.

Projektowanie środowisk przyjaznych dla zabawy

  • Przyjmij się na zewnątrz: Wśród dzieci, które mają dostęp do bogatych w naturę przestrzeni zabaw, występują 40% więcej kreatywności niż w tradycyjnych budynkach wspinaczkowych.
  • Wyroby z otwartych końcówek: Bloków, LEGO (bez instrukcji), materiałów sztuki, ciasta zabaw, szmatów tkaniny, rur kartonowych.
  • Tworzyć strefy do prywatnej gry: W przypadku dzieci, które są w stanie rozwijać się w domu, w którym są poduszki, namiot lub przestrzeń, w której dzieci mogą bawić się bez stałego nadzoru.
  • Pozwolić na bałagan i hałas: Dzieci nie są w stanie się bawić i nie są w stanie się bawić. Ustawienie oczekiwań na nieporządkowanie i zapewnienie łatwych systemów czyszczenia pozwala dzieciom na swobodną grę bez stałego lęku przed popełnieniem błędów.

Równowaga czasu na ekranie i wolnego rozgrywki

Ekran nie jest z natury zły, ale pasywne spożycie przeniesie aktywne, nieustrukturyzowane czas. Ustaw jasne granice: bez ekranu przed szkołą, bez ekranu podczas posiłków i codzienną "godzinę bez podłączania" w której cała rodzina angażuje się w wolną grę lub kreatywną aktywność. przekierowanie do wyobraźni- Nie.

W związku z tym, że czas na ekranie jest częścią czasu, w którym dzieci mogą się bawić, nie jest to możliwe, ponieważ czas na ekranie jest częścią czasu, który nie jest częścią czasu, w którym dzieci mogą się bawić.

Rodzice mogą tworzyć strefy bez ekranu i godziny, które chronią nieostrukturyzowaną grę. Łazienka, na przykład, powinna być wolną od ekranu przestrzenię, aby zachęcić do wyobraźniowej gry przed snem. Godzina po szkole powinna być wolną od ekranu czas, aby dzieci mogły rozkładać się poprzez aktywną grę zamiast pasywnego konsumpcji. Granice te nie są karami, ale prezentami chronią czas i przestrzeń, których dzieci potrzebują do rozwoju kreatywności i umiejętności rozwiązywania problemów.

Ważność niezakreślonego czasu

Dzieci dzisiejsze często mają w dniach lekcje, praktyki i daty zabawy. nieprzewidziane blokyNawet 45 minut nieprzerwanej zabawy prowadzonej przez dziecko może przynosić znaczące korzyści poznawcze. Eksperci zalecają, aby dzieci przedszkołowe i w wieku szkolnym mieli co najmniej godzinę wolnej zabawy dziennie.

Najtrudniejsza część przywrócenia niestrukturyzowanej zabawy to przezwyciężenie lęku dorosłych przed nudą. Wielu rodziców uważa, że nudne dziecko jest oznaką niewystarczającego rodzicielstwa. W rzeczywistości nudę jest matką kreatywności. Kiedy dzieci się nudzi, są zmotywowane do wynalezienia, eksploracji i tworzenia. Dziecko, które mówi "Nudzę się" nie prosi o większą strukturę prosi o pozwolenie na wykorzystanie własnej wyobraźni.

Najlepszą odpowiedzią jest nie zapewnienie aktywności, ale powiedzieć: "Zalecę, że znajdziesz coś interesującego do zrobienia".

Wspólnoty mogą również wspierać nieustrukturyzowaną grę poprzez stworzenie bezpiecznych, dostępnych przestrzeni zabaw. Parki sąsiedztwa, szlaki spacerowe i centra społeczne, które pozwalają dzieciom zebrać się bez stałego nadzoru dorosłych, zapewniają infrastrukturę do bezpłatnej gry. Szkoły mogą wspierać nieustrukturyzowaną grę poprzez ochronę przerw i zapewnienie luźnych części dla placów zabaw. Kiedy całe społeczności priorytetują grę, dzieci korzystają z kultury, która ceni kreatywność i rozwiązywanie problemów nad produktywnością i osiągnięciami.

Długoterminowy wpływ na kreatywność dorosłych

W badaniu z 2020 roku przeprowadzonym przez Uniwersytet Michigan przeanalizowano 300 specjalistów w dziedzinie kreatywności i stwierdzono, że ci, którzy pamiętają, że często grali w otwartych grach jako dzieci, byli oceniani przez rówieśników jako bardziej innowacyjni i adaptacyjni w pracy. Zabawne dzieciństwo jest silnym wskaźnikiem twórczości dorosłych, pewności siebie w rozwiązywaniu problemów i tolerancji ryzyka. Firmy takie jak Google i Apple włączają zabawę do swoich przestrzeni pracy, uznając, że nawyki umysłowe stworzone w dzieciństwie poprzez zabawkę eksperymentację, ciekawość i iterację są właśnie tym, co napędza innowacje w XXI wieku.

W związku z tym, że dzieci są w stanie rozwijać się w czasie gry, nie są w stanie się w pełni włączyć w życie. Dzieci, które rozgrywają się w sposób wolny, uczą się, że istnieje wiele sposobów rozwiązywania problemu, że porażka jest narzędziem uczenia się i że współpraca daje lepsze wyniki niż izolacja.

Większość dorosłych, którzy mają bogate historie zabawy, również mają większą tolerancję do niejasności. Są bardziej wygodni z otwartymi problemami, które nie mają żadnej właściwej odpowiedzi.

Wniosek: Niech dzieci prowadzą

Siła niestrukturyzowanej zabawy tkwi w jej prostoty. Nie wymaga to drogich zabawek, specjalistycznej instrukcji ani opracowanego planowania. Wymaga to zaufania zaufania, że dzieci, przy dawaniu czasu i przestrzeni, będą naturalnie rozwijać kreatywność i umiejętności rozwiązywania problemów, których potrzebują. Jako rodzice, wychowawcy i członkowie społeczności, możemy kultywować środowiska, w których zabawa jest chroniona, a nie poświęcana produktywności. Kiedy odchodzimy i pozwalajemy dzieciom eksplorować, wynaleźć, a nawet nie upadnąć, nie jesteśmy zaniami dajemy im jeden z najcenniejszych darów, jaki możemy zaoferować: zaufanie do rozwiązania nieprzeżnego świata z wyobraźnią i siłą.

W świecie, który coraz częściej wymaga kreatywności, adaptacji i rozwiązywania problemów, najlepszym przygotowaniem, jakie możemy dać naszym dzieciom, jest wolność gry.