Pediatryczny tonsylit: kompleksowy przewodnik dla rodziców

Tonsylitis jest jedną z najczęstszych zakażeń występujących w praktyce pediatrycznej, które każdego roku dotyka milionów dzieci na całym świecie. Odnosi się do zapalenia i obrzęku migdałów żółciowych, dwóch owalnych mas tkanki limfoidalnej znajdujących się na tyłach gardła. Struktury te są częścią pierwszej linii odpornościowej organizmu, uwięziąc patogeny, które wchodzą przez usta i nos.

Zdecydowana większość przypadków jest spowodowana przez wirusy adenovirus, grypę, parainfluenza, enterovirusy, a wirus Epstein-Barr (EBV) są często winienami. Streptokok W przypadku dzieci występuje około 1530% przypadków. Rozróżnienie między przyczynami wirusowymi a bakterialnymi jest kluczowe, ponieważ leczenie różni się znacznie: antybiotyki są nieefektywne wobec zakażeń wirusowych, a niepotrzebne stosowanie przyczynia się do odporności na antybiotyki, podczas gdy nieleczany GAS amigdalit może prowadzić do powikłania powikłania i powikłania powikłania, takich jak absces peritonsylny i ostra gorączka reumatyczna.

W tym przewodniku przedstawiono szczegółowy, oparty na dowodach przegląd choroby migdału pediatrycznego obejmujący objawy, diagnozę, opcje leczenia, strategie zapobiegania i długoterminowe zarządzanie.

Rozpoznawanie objawów i objawów tętnice u dzieci

Objawy tętnicy mogą pojawić się nagle i różnić się w zależności od czynnika przyczynnego, wieku dziecka i nasilenia stanów zapalnych.

  • Ból gardła: Często opisane jako ciągłe szczotkowanie lub płonące uczucie, które pogarsza się po połknięciu.
  • Dyfagię: Małe dzieci mogą odmówić jedzenia i picia.
  • Widoczne zmiany migdałów: Czerwone, opuchnięte migdały, które mogą być pokryte białym lub żółtym exudatem (pus).
  • Gorączka: Temperatura zazwyczaj wynosi od 100,4°F (38°C) do 104°F (40°C), często towarzysząca zimno.
  • Halitoza: Zły oddech spowodowany przez nadmiar bakterii i szczątki uwięzione w kryptę migdałów.
  • Lymfadenopatia: Tęskni, powiększone węzły chłodnicze w przedniej łańcuchu szyjki macicy, zwłaszcza pod kątem szczęki.
  • Ból w uszach: Otalgia z powodu wspólnych dróg nerwowych z gardłem.
  • Zmiany głosu: Zmuchany lub hot potato głos z obrzęku faryngów.
  • Objawy systemowe: Ból głowy, zmęczenie, niezdrowość, ból brzucha, a czasami nudności lub wymioty, zwłaszcza u młodszych dzieci.

U niemowląt i małych dzieci występowanie może być niepewne: podrażliwość, ślizgające się, odmowa karmienia i niewyjaśniona gorączka.

Rozróżnienie wirusowego od tonsylitis bakteryjnego

W przypadku, gdy systemy wyników klinicznych (np. kryteria Centor lub wynik McIsaac) mogą pomóc w oszacowaniu prawdopodobieństwa zakażenia GAS, nie są one ostateczne.

Niezwykle rzadkie przyczyny zapalenia migdału obejmują inne bakterie (np. Gonoorze/ Corynebacterium diphtheriae), wirusy (np. EBV powodujące zakaźną mononukleozę, która występuje z długotrwałym zmęczeniem, limfadenopatią szyjki macicy i splenomegalią), grzyby (np. Złoża W przypadku dzieci z zaburzeniami odpornościowymi, osoby prowadzące opiekę podstawową powinny rozważyć te zaburzenia w przypadkach nietypowych.

Kiedy szukać nagłej pomocy medycznej

Większość dzieci z migdałkiem może być leczona w domu, ale niektóre choroby wymagają natychmiastowej oceny:

  • Niezdrość oddechowa: Stridor (głośne oddychanie), tachypnoza, odwrotność lub cyanoza sugerują, że dróg oddechowych mogą być uszkodzone z powodu poważnego rozszerzenia migdałów lub abscesu peritonsylnych.
  • Niezdolność do połknięcia nawet ślin: Może to prowadzić do szybkiego odwodnienia i wskazuje na ciężkie zapalenie.
  • Słuch i głuchy głos: Klasyczne objawy absesu peritonsyllarnego lub epiglotyty (obecnie rzadkie z powodu Hemofilus influenzae szczepienia typu b, ale nadal możliwe).
  • Wysoka gorączka nie reagująca na leki przeciwpiryetyczne: Gorączka > 102, 2°F (39°C), która nie poprawi się przy stosowaniu acetaminofenu lub ibuprofenu, może być sygnałem poważnej infekcji.
  • Tortykolis lub ciężka sztywność szyi: Może wskazywać na infekcję szyi lub zapalenie mózgu.
  • Oznaki odwodnienia: Sucha usta, zatopione oczy, brak moczu przez 8 godzin lub letargia.

Każdy z tych objawów powinien skłonić do odwiedzenia oddziału ratunkowego lub natychmiastowego wezwania pediatry.

Diagnostyczny sposób rozpoznania pediatrycznego tonsylitetu

Dokładna diagnoza rozpoczyna się od dokładnej historii i badania fizycznego. Lekarz sprawdzi szczotkę na podanie erytezy, exudatu, asymetrii i rozmiaru migdałów (zgradowany od 1+ do 4+). Palpacja szyi ocenia czułość i ruchliwość węzłów limfowych.

Ponieważ samemu ocenie kliniczne nie jest wiarygodne, powszechnie stosowane są następujące badania:

  • Badanie szybkiego wykrywania antygenów (RADT): W wyniku badania na antygen węglowodanów GAS wyniki wyniku wyniku są 510 minut. wrażliwość wynosi ~8590%, ale mogą wystąpić fałszywe negatywy.
  • Utrącanie gardła: W przypadku, gdy w przypadku niedokrwienionych zwierząt w stanie leczenia w wyniku badań, w przypadku, gdy w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań, w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badań w wyniku badach badań w wyniku badań w wyniku badach badań w wyniku badań w wyniku badach badań w wyniku badań w wyniku badach
  • Badania krwi: W przypadku niejednoznacznych przypadków pełna liczba krwi (CBC) z różnicą, białkiem C-reaktywnym (CRP) lub prokalcytoniną może pomóc w odróżnianiu zakażenia wirusowego od zakażenia bakteryjnego.
  • Obrazy: Nie jest to zwykle wskazane. Röntgen obszaru szyi może ocenić absces retrofaryngealny lub epiglotyt.

Nadmierna diagnoza bakterialnego migdału pozostaje problemem. Towarzystwo Chorób Zakaźnych Ameryki (IDSA) i American Academy of Pediatrics (AAP) zalecają, aby wszystkie dzieci z bólem gardła i ≥ 2 kryteriami Centor były testowane na GAS przed przepisaniem antybiotyków.

Strategie leczenia: od opieki domowej po operację

W przypadku, gdy występuje infekcja bakteryjna, zapobieganie komplikacjom i zminimalizowanie ryzyka przenoszenia się choroby, głównymi celami jest złagodzenie objawów, wyeliminowanie infekcji bakteryjnych (jeśli występują), ograniczenie ryzyka wystąpienia komplikacji i ograniczenie ryzyka przepływu.

Zarządzanie objawami w domu

Opieka wspierająca jest podstawą leczenia wirusowego migdału i ważnym uzupełnieniem antybiotyków w przypadku przypadków bakterii.

  • Wydracja: Często napij się chłodnych płynów, ciepłego bulionu lub roztworów elektrolitów.
  • Kontrola bólu i gorączki: Acetaminofen (1015 mg/ kg co 46 godzin) lub ibuprofen (510 mg/ kg co 68 godzin) są bezpieczne i skuteczne.
  • Gorgulacja: Dzieci w wieku powyżej 6 lat mogą gargulować ciepłą wodą słoną (1/4 łyżki soli w 8 uncji wody) kilka razy dziennie w celu zmniejszenia dyskomfortu.
  • Łagodzące szczotki i spray: Produkty bez recepty zawierające benzokayinę, fenol lub miód (dla dzieci powyżej 12 miesięcy) mogą zapewnić tymczasową ulgę.
  • Wzlagnienie: Węglowodór chłodnego mgły lub parę z ciepłego prysznicu może nawilżyć suchy przewody oddechowe i złagodzić ból gardła.
  • Dieta: Miękkie, nieprzyjemne pokarmy, takie jak jogurt, sos jabłkowy, bananowe purée, owsiane mięso, lupią zupę i smoothies.
  • Odpoczynek: Właściwy sen wspiera odporność na choroby. Dzieci powinny zostać w domu od szkoły lub przedszkola, dopóki gorączka nie ustąpi i nie poczują się wystarczająco dobrze, aby wziąć udział.

Leczenie antybiotykami w leczeniu tonsylitis bakteryjnej

W przypadku potwierdzonego lub silnego podejrzenia o wystąpienie gruźli GAS zaleca się stosowanie antybiotyków w celu zapobiegania ostrej gorączce reumatycznej (która może wystąpić do 3 tygodni po zakażeniu), zmniejszenia czasu trwania objawów i ograniczenia zakaźności.

  • Pierwsza linia: Penicylina V (oralna) przez 10 dni lub amoksicylina (jednokrotnie na 50 mg/ kg) przez 10 dni, co jest często preferowane ze względu na lepszą smakowość i zgodność.
  • Alergia na penicylinę: Zapobieganie makrolidom w GAS rośnie, dlatego należy stosować azitromycinę z ostrożnością.
  • Wnętrzowo- mięśniowa benzatyna penicylina G: Zarezerwowane dla dzieci, które nie tolerują terapii jamy ustnej lub gdy przestrzeganie jest problemem.

W przypadku, gdy pacjentka ma w sobie wątrobę, w przypadku, gdy nie ma w niej żadnych objawów, należy przejść cały kurs, nawet jeśli objawy poprawią się w ciągu 24-48 godzin.

W przypadku wirusowego rozwodu mięśni, w tym mononukleozy EBV, antybiotyki są nieefektywne.

Tonsilectomia: kiedy konieczna jest operacja

Tonsilektomia jest jedną z najczęstszych pediatrycznych procedur chirurgicznych. Decyzja o usunięciu migdałek nie jest traktowana lekko i opiera się na ustalonych wytycznych z American Academy of Otolaryngology.

  • Powtarzająca się infekcja: ≥7 epizodów zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zapalenia zap
  • Chroniczna infekcja: Trwający migdałka, który nie reaguje na leczenie medyczne lub wymaga wielokrotnych cykli antybiotyków przez kilka miesięcy.
  • Obstrukcyjna apnea snu (OSA): Wzrost migdałów powoduje zaburzenia oddechowe w czasie snu, takie jak chrapanie, wdech, obserwowane apneę, niepokojący sen, nadsenność dzienny lub problemy z zachowaniem.
  • Abces peritonsylny: Jeden ciężki epizod wymagający drenażu, zwłaszcza w przypadku powtarzających się.
  • Dyfagię lub zaburzenia mowy z powodu ogromnej nadmiaru migdałów.

Nowoczesne techniki amortyzacji obejmują rozkład zimną, elektrocauteryczną, koblacyjną i mikrodebriderem wspomagną amortyzację amortyzacji. Każda z nich ma zalety i ryzyko; chirurg omówi najbardziej odpowiedni sposób. Zdowolenie trwa zazwyczaj 714 dni, a ból osiąga szczyt około 35.

Potencjalne komplikacje nieleczenia lub ciężkiego tonsylitis

Podczas gdy większość przypadków rozwiązuje się bez problemu, mogą wystąpić komplikacje, zwłaszcza w przypadku opóźnienia lub nieodpowiedniego leczenia zakażeń bakteryjnych.

Komplikcje supuratywne (lokalne)

  • Abces peritonsylny (kwinsowy): W przypadku trwania leczenia, w którym jest widoczny ból gardła, trismus (niezdolność do otwarcia ust), głosy gorących ziemniaków i odchylenie uwy na przeciwnej stronie, należy podjąć aspirację igły lub nacięcie i drenaż oraz antybiotyki.
  • Abszes retrofaryngealny lub parafaryngealny: W przypadku dzieci częściej występują infekcje w szyi, które mogą zagrażać drenom oddechowym lub rozprzestrzeniać się do środkowej szczyty.
  • Otyt media i zapalenie senusów: Zakażenie może rozprzestrzeniać się przez rurę Eustachian lub szkielety sinusów.

Komplikcje niewykorzystujące (immunologiczne)

  • Ogromna gorączka reumatyczna (ARF): Występuje w postaci reakcji autoimmunologicznej na GAS, która wpływa na serce (kardyta), stawy (polartryt migratoryjny), skórę (erythema marginatum) i mózg (chorea Sydenham). ARF jest główną przyczyną chorób serca u dzieci na całym świecie.
  • Glomerulonfritis po streptokok (PSGN): W przeciwieństwie do ARF, PSGN może wystąpić również po zakażeniu skóry, a leczenie antybiotykami nie zapobiega. Większość dzieci całkowicie się wyleczy.
  • Pediatryczne zaburzenia neuropsychiatryczne autoimmunologiczne związane z infekcjami streptokokami (PANDAS): Wykorzystanie GAS jest kontrowersyjne, a przy tym powoduje nagłe zaburzenia obsesyjno-kompulsywne lub tyki.

Inne komplikacje

  • Obstrukcja dróg oddechowych: U małych dzieci z nadmierną nadmierną tętnicą nawet łagodne zapalenie może spowodować znaczne zawężenie dróg oddechowych faryngów, co prowadzi do ostrego ucisku oddechowego.
  • Zburzenia odwodnienia i elektrolitów: Z powodu niedobrego przyjmowania, z powodu odynofagii, hospitalizacja na płynów do IV może być konieczna.

Strategie zapobiegania, oparte na dowodowych badaniach

Zapobieganie rozprzestrzenianiu się chorobotwórców zakaźnych jest najbardziej skutecznym sposobem na zmniejszenie częstości występowania tętnicy.

  • Hygiena rąk: Częste mycie rąk mydlą i wodą przez co najmniej 20 sekund, zwłaszcza przed posiłkami, po użyciu łazienki i po kontakcie z chorym.
  • Etykieta oddechowa: Naucz dzieci, aby podczas kaszlu lub szczurów zakrywały usta i nos tkaniną lub łokcem, a potem umyły ręce.
  • Nie dzielić się osobistymi rzeczami: Nie dzielić kielichów, butelki wody, naczynia, szczoteczek ani ręczników, zwłaszcza w szczytowych porach chorób.
  • Zostań w domu, gdy jesteś chora: Dzieci z gorączką, bólem gardła lub objawami infekcji powinny pozostać w domu, dopóki nie będą wolne od gorączki przez co najmniej 24 godziny bez leków przeciwprzewodowych i nie poczują się wystarczająco dobrze, aby powrócić do normalnych czynności.
  • Szczepienie: Roczna szczepionka przeciw grypie zmniejsza ryzyko wystąpienia wirusowego zapalenia migdały z powodu grypy. Streptococcus pneumoniaeNie ma szczepionki przeciwko Streptokokom grupy A.
  • Zmniejszenie narażenia na dym tytoniowy: Dym oddziaływania jest jednym z najbardziej skutecznych środków zapobiegawczych.
  • Optymalizacja ogólnego zdrowia: Zbilansowana dieta bogata w owoce, warzywa, pełne ziarna i chudkie białka wspiera funkcję odpornościową.

W przypadku dzieci z powtarzającym się tętniakiem i nie spełniających kryteriów wykonania tętniakiem, niektórzy lekarze zalecają profilaktyczne antybiotyki (np. penicylinę V codziennie przez 36 miesięcy) w miesiącach zimowych, chociaż dowody na tę praktykę są słabe.

Długoterminowe perspektywy i jakość życia

W większości dzieci, amigdalia jest samoobciążająca chorobą, z której w ciągu tygodnia całkowicie się odzyskają.

W przypadku osób z powtarzającymi się zakażeniami, które prowadzą do częstej nieobecności w szkole, złej jakości snu lub przewlekłego bólu, wpływ na rozwój i funkcjonowanie rodziny może być znaczący. Tonsilektomia, gdy jest odpowiednio wskazana, wykazała, że w pierwszym roku zmniejsza liczbę epizodów bólu gardła o 5070%, poprawia zaburzenia snu oddechowe i zwiększa jakość życia. Długoterminowe badania wykazały, że dzieci, które przechodzą bezczynność, przegapią mniej dni szkolnych i wymagają mniejszych wizyt medycznych w związku z infekcjami gardła.

Jednakże coraz większa świadomość jest, że usunięcie migdałek może mieć subtelne skutki dla nadzoru odpornościowego, zwłaszcza u małych dzieci.

Rodzice powinni utrzymywać otwartą komunikację ze swoim pediatrem lub specjalistą od ENT, dokładnie śledzić objawy i zrozumieć, że czasami ból gardła jest normalną częścią dzieciństwa.

Kiedy skonsultować się z pediatrą lub specjalistą

Chociaż samodzielna opieka jest odpowiednia dla łagodnego wirusowego bólu gardła, następujące sytuacje wymagają profesjonalnej oceny:

  • Objawy trwają dłużej niż 48 godzin bez poprawy
  • Gorączka powyżej 39°C pomimo leków zmniejszających gorączkę
  • Dziecko odmawia picia i w pierwszych latach wykazuje objawy odwodnienia
  • Silny ból, który zakłóca sen lub aktywność
  • Powtórne epizody (ponad 56 rocznie) wpływające na obecność w szkole
  • Znane narażenie na strepę gardła lub członka rodziny z pozytywnym wynikiem testu
  • Trudno oddychać, ślinąć, zaćmić głos lub obrzęk szyi
  • Dziecko ma w przeszłości gorączkę reumatyczną, chorobę serca lub schorzenie odpornościowe
  • Intuicja rodziców, że coś jest poważniejsze niż zwykły przeziębienie

W przypadku dzieci z powtarzającym się lub przewlekłym zapaleniem migdal jest odpowiednie skierowanie do pediatrycznego otolaryngologa, aby omówić tętnicy migdalne.

Podsumowanie kluczowych punktów

  • Występuje w przypadku dzieci, które występują w grupach A i B. Streptokok)).
  • Dokładna diagnoza za pomocą RADT i/ lub kultury gardła jest niezbędna, aby uniknąć niepotrzebnych antybiotyków i zapobiec komplikacjom zakażenia GAS.
  • Leczenie objawów obejmuje odpoczynek, hydratację, środki przeciwbólowe i miękką dietę.
  • Tonsilektomia jest rozważana w przypadku powtarzających się infekcji spełniających określone kryteria częstotliwości, obstrukcyjnego zapalenia snu lub powikłań takich jak absces peritonsylny.
  • Prewencja koncentruje się na higienie rąk, etykietach oddechowych, unikaniu ekspozycji na dym i utrzymaniu się na bieżąco z zalecanymi szczepionkami.
  • Długoterminowa prognoza jest doskonała: większość dzieci w wieku nastolatków przechodzi przed częstym zapaleniem migdałów, a osoby, które poddają się operacji, zazwyczaj doświadczają znacznej poprawy jakości życia.

Uwaga: Ten artykuł jest wyłącznie do celów informacyjnych i nie zastępuje profesjonalnej porad medycznej.

Zasoby zewnętrzne