Czym są szczepienia?

Imunizacje, powszechnie określane jako szczepionki, to preparaty biologiczne przeznaczone do stymulowania układu odpornościowego organizmu, aby rozwinąć ochronę przed określonymi chorobami zakaźnymi. Zazwyczaj zawierają osłabione lub nieaktywowane formy patogenu, jego toksyn lub białek powierzchni.

Waksyna działają naśladując naturalny proces zakażenia. Układ odpornościowy reaguje wytwarzając przeciwciała i aktywując komórki T, tak jak w przypadku prawdziwego patogenu. Po tej początkowej ekspozycji komórki pamięci pozostają w organizmie, gotowe do szybkiej i silnej reakcji, jeśli osoba kiedykolwiek napotka chorobę.

Jak działają szczepionki?

W celu zrozumienia szczepionek pomaga przypomnieć podstawy układu odpornościowego. Kiedy patogen, taki jak wirus lub bakteria, wchodzi do organizmu, układ odpornościowy uruchamia atak w dwóch kierunkach: natychmiastową, ale ogólną wrodzoną odpowiedź, a następnie bardzo specyficzną odpowiedź adaptacyjną. Odpowiedź adaptacyjną obejmuje komórki B produkujące przeciwciała i komórki T zabijające zakażone komórki.

Szczepionka przyspiesza ten proces poprzez przedstawienie układu odpornościowemu nieszkodliwej wersji patogenów. Można to zrobić za pomocą zabitych (nieaktywowanych) patogenów, osłabionych (żywych osłabionych) patogenów lub po prostu fragmentu, takiego jak białko lub cukier. Gdy układ odpornościowy rozpoznaje składnik szczepionka jako obcy, generuje komórki pamięci B i komórki T. Po późniejszej narażeniu na prawdziwy patogen komórki pamięci szybko rozrzucają się i eliminują zagrożenie przed powstaniem choroby. Niektóre szczepienia wymagają wielokrotnych dawek (boosterów) w celu utrzymania długoterminowej ochrony, zwłaszcza przed szybko zmieniającymi się wirusami, takimi jak gryp.

Szczepienia mogą również wywołać odporność stada, gdy wystarczająca część populacji jest szczepiona. Chroni to osoby, które nie mogą być szczepione ze względu na choroby, takie jak ciężkie alergie lub immunosupresja, poprzez zmniejszenie ogólnego krążenia patogenów.

Krótka historia szczepień

W 1796 roku angielski lekarz Edward Jenner wykazał, że szczepienie materiałem powodowanym powodowaniem powodowania powodowania powodowania powodowania powodowania powodowania powodowania łagodnej choroby i następnej odporności.

Wśród ważnych etapów w historii jest opracowanie szczepionki przeciw polio przez Jonas Salka (nieaktywowany) w 1955 roku i Alberta Sabina (oralne żywe osłabione) na początku lat 60. Szczepionka przeciw gryzoni została licencjonowana w 1963 roku, co doprowadziło do dramatycznego zmniejszenia liczby zgonów dzieci. Wprowadzanie szczepionki przeciwko grypie Haemophilus influenzae typu b (Hib) w latach 80. praktycznie eliminowało główną przyczynę zapalenia mózgu baktericznego u dzieci. Ostatnio szczepionki mRNA zostały opracowane w bezprecedensowej szybkości dla COVID-19, demonstrując nową platformę, która obiecuje przyspieszenie przyszłego rozwoju szczepionki. Strona historii szczepionek CDC Zapewnia doskonały przegląd.

Rodzaj szczepionek

Szczepionki można sklasyfikować na podstawie wykorzystywanego materiału biologicznego.

Żywe szczepionki o zmniejszeniu

W przypadku osób z normalną funkcją odpornościową, które nie powodują chorób, zawierają one osłabioną wersję żywego patogenu. Wywołują silną i długotrwałą reakcję odpornościową, często z jedną lub dwoma dawkami. Na przykład: szczepionka przeciw spalączki, mumpsu, rużowce (MMR), szczepionka przeciw waśni roślinnej (poczar) i szczepionka przeciw żółtej gorączce.

Szczepionka nieaktywowana

W przypadku szczepionek przeciw wirusowi zapalenia wątroby (IPV), szczepionek przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A i większości szczepionek przeciw grypie, szczepionek przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A są często stosowane jako środki adjuwanty (substancje, które zwiększają odpowiedź odpornościową).

Szczepionka podjedyncza, rekombinowana, polysaccharydowa i łączna

W przypadku szczepionek przeciw wirusowym HPV (czarumienie podobne do wirusa), szczepionka przeciw pneumocockom (PCV13) i szczepionka przeciw meningocockom (w związku z nim) szczepionka przeciw wirusowym jest silniejsza. Szczepionka przeciw wirusowym łączy bakterii cukrowe z białkiem, aby wywołać silniejszą odpowiedź odpornościową u małych dzieci.

Szczepionka toksyjna

W przypadku szczepionek przeciw tetanu i dyfterii (często połączonych jako Td lub DTaP) jest to szczepionka przeciw szczepionkom.

szczepionka z RNA m

Wyniki szczepionek z RNA są wprowadzane w systemie immunologicznym, który umożliwia wytwarzanie bezszkodliwego kawałka białka szczepionka. WHO wyjaśnia szczepionki z RNA- Nie.

Szczepionka wirusowa

W przypadku szczepionek Johnson & Johnson i Oxford-AstraZeneca, które są odpowiedzialne na chorobę, w organizmie jest odpowiedź immunologiczna.

Nauka o bezpieczeństwie i rozwoju szczepionek

Opracowanie szczepionki jest rygorystycznym, wieloetapowym procesem, który może trwać lata, chociaż protokoły awaryjne mogą go przyspieszyć. Proces rozpoczyna się od badań badawczych w celu zidentyfikowania antygenów, które będą wytwarzać ochronną reakcję odpornościową.

W przypadku obiecujących wyników przedklinicznych szczepionka wchodzi w badania kliniczne na ludziach w trzech fazach:

  • Faza I: Mała grupa (20100 zdrowych wolontariuszy) do oceny bezpieczeństwa, dawkowania i odpowiedzi immunologicznych.
  • Faza II: Setki uczestników, często w tym osoby w populacji docelowej, aby dokonać dalszej oceny bezpieczeństwa, immunogenności i optymalnej dawki.
  • Faza III: Tysiące uczestników, aby potwierdzić skuteczność i monitorować rzadkie działania niepożądane w większej, zróżnicowanej grupie.

Po udanej fazie III producent przekazuje dane agencjom regulacyjnym, takim jak FDA lub EMA, do zatwierdzenia. Niezależne komitety doradcze przeglądają wszystkie dowody. Po udzieleniu licencji szczepionki nadal są monitorowane za pośrednictwem systemów nadzoru, takich jak Vaccine Adverse Event Reporting System (VAERS) i Vaccine Safety Datalink (VSD). Strona CDC monitoringu bezpieczeństwa szczepionek szczegółowo określa te procesy.

Wpływ szczepień

Imunizacje przekształciły globalne zdrowie. Ospa, która zabiła około 300 milionów ludzi w samych 20 wieku, została uznana za zlikwidowaną w 1980 roku po skoordynowanej globalnej kampanii szczepień. W przypadku polio spadły o ponad 99% od 1988 roku, a świat jest na skraju zlikwidowania. Śmierć z odrzep spadła o 73% w latach 2000-2018 i zapobiegła szacowanym 23,2 mln zgonów. Tetanus, dyfteria, otyłość i hemofilu influenzae typu b zostały drastycznie zmniejszone w krajach o wysokiej ochronie.

Imunizacja zapobiega długoterminowym niepełnosprawnościom, takim jak paraliza z powodu polio, uszkodzenie mózgu z powodu spalinowki i utrata słuchu z powodu zapalenia mózgu. Portal danych dotyczących szczepień WHO przedstawia szczegółowe sprawozdania.

Częste szczepienia

W przypadku szczepień w dzieciństwie i w całym życiu można stosować podstawowe szczepienia.

  • Ogromność, węża, szczotka (MMR): Zestaw żywej szczepionki osłabnionej podawanej w dwóch dawkach. Chroni przed trzema bardzo zaraźliwymi chorobami wirusowymi. Mięsa może powodować ciężką zapalenie płuc i zapalenie mózgu; mumps może prowadzić do zapalenia mózgu i utraty słuchu; zakażenie rużową w czasie ciąży może powodować wrodzony zespół rużową.
  • PolioW większości krajów stosowana jest obecnie nieaktywowana szczepionka przeciw polio (IPV). Chroni przed poliowirusem, który może powodować nieodwracalną paraliżę.
  • Grip (flu)Wyniki szczepienia przeciwko grypie są aktualizowane każdego roku, aby dopasować się do krążących szczepów. Są bezpieczne dla większości osób powyżej 6 miesięcy i zmniejszają ryzyko ciężkich chorób i hospitalizacji.
  • Tetan, dyfteria, pertussis (Tdap): Szczepionka w połączeniu chroniąca przed trzema chorobami bakteryjnymi. Tetanus powoduje bolesną sztywność mięśni i może być śmiertelna; dyfteria powoduje grube powłoki w gardle, co powoduje problemy z oddychaniem; otyłość (tłuszcz węszywy) jest szczególnie niebezpieczna dla niemowląt.
  • Wątrobka A i B: Szczepionka przeciwko wirusowi wątroby typu A jest zalecana dla dzieci i osób podróżujących do obszarów endemicznych; szczepionka przeciwko wirusowi wątroby typu B jest podawana przy urodzeniu w celu zapobiegania przewlekłej infekcji wątroby i nowotworu wątroby.
  • Wirus papiloma ludzkiego (HPV): Zaleca się do przedlatków (zarówno dziewcząt, jak i chłopców) w celu zapobiegania zakażeniom HPV, które mogą powodować raka szyjki macicy, analu i jamy jamy jamy ustnej.
  • Szczepienia przeciw pneumocockiemu: PCV13 i PPSV23 chronią przed zapaleniem płuc Streptococcus pneumoniae, które mogą powodować zapalenie płuc, zapalenie mózgu i infekcje krwioobiegu.
  • Rotawirus: Szczepionka podana niemowlętom doustnie, z osłabieniem żywym, w celu zapobiegania ciężkiej chorobie biegunką.

W przypadku szczepionek DTaP-IPV-Hib-HepB (Hexavalent) w jednym szczepieniu można wykorzystać sześć chorób.

Immunitet stada i ochrona wspólnotowa

Szczepienie zapewnia zarówno bezpośrednią ochronę jednostki, jak i pośrednią ochronę społeczności poprzez odporność stada. Kiedy wysoki odsetek ludności jest odporny, rozprzestrzenianie się agenta zakaźnego jest ograniczone, chroniąc tych, którzy nie są odporni. progi odporności stada różnią się w zależności od choroby; w przypadku spalinowy jest to około 95% pokrycia szczepienia, ponieważ jest bardzo zaraźliwy. W przypadku polio progi są niższe, około 8085%.

Immunitet stada jest szczególnie ważny dla osób, które nie mogą być szczepione: nowo narodzonych zbyt młodych na szczepienie, osób z ciężką alergią na składniki szczepienia, osób z zaburzonym układem odpornościowym (np. z powodu chemioterapii lub HIV/AIDS) i tych, którzy mają pewne przeciwwskazania medyczne. Kiedy wskaźniki szczepienia spadają, immunitet stada się rozpada, a mogą wystąpić epidemii.

W celu utrzymania wysokiego zasięgu szczepień konieczne jest nie tylko dostęp do szczepionek, ale także zaufanie publiczne.

Rozwiązanie wahania w szczepieniu

W związku z tym, co nie jest w stanie się zmienić, WHO podkreśla, że w przypadku szczepionek, które są w stanie być stosowane w celu zapewnienia bezpieczeństwa, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepionek, w przypadku szczepi

  • Nieprawidłowe informacjeW pierwszej części badania, w którym zaistniała powiązanie między szczepionkami a autyzmem, mit pozostaje.
  • Brak zaufania: Niektóre społeczności nie ufają systemom opieki zdrowotnej, firmom farmaceutycznym lub władzom rządowym z powodu historycznego wykorzystywania lub niewystarczającej komunikacji.
  • Zadowolenie: Kiedy choroby stają się rzadkie z powodu wysokiego zasięgu szczepień, ludzie mogą zapomnieć, jak poważne są i uznać szczepionkę za niepotrzebną.
  • Wnioski religijne lub filozoficzne: Niektórzy ludzie odmawiają szczepień na podstawie własnych przekonań, chociaż wiele głównych religii popiera szczepienie jako środek ratujący życie.

W celu rozwiązania wahania potrzebne są oparte na dowodach i empatyczne strategie.

  • Aktywne słuchanie i dialog z szacunkiem: Uznaj obawy bez osądu, daj jasne i zwięzłe odpowiedzi przy użyciu prosty język.
  • Dzielenie się osobistymi historiami: Lekarze i pielęgniarki mogą podzielić się swoimi decyzjami w sprawie szczepień dla siebie i swoich rodzin.
  • Używanie zaufanych posłańców: Przywódcy wspólnotowi, osoby religijne i pracownicy służby zdrowia mogą być skuteczniejsi niż odległe władze.
  • Wizualne przedstawienie danych: Karte pokazujące spadek choroby po wprowadzeniu szczepionki i rzadkość występowania ciężkich działań niepożądanych mogą być przekonujące.
  • Ułatwienie szczepień: Zmniejszenie barier takich jak koszty, odległość i opóźnienia w terminie spotkania zwiększa wykorzystanie.

W ramach kampanii zdrowia publicznego należy również zwalczać dezinformacje. Przewodnik CDC dla lekarzy w rozmowach o szczepionkach- Nie.

Przyszłość szczepień

Wyniki szczepionków są bardzo zaawansowane.

Uniwersalne szczepionki

Naukowcy pracują nad szczepionkami chroniącymi przed wieloma szczepami wirusa, takimi jak uniwersalna szczepionka przeciw grypie, która jest ukierunkowana na zachowane części wirusa grypy, a nie na zmienny główny białka hemaglutynyny.

Bezprzewodowa dostawa

W badaniach na zwierzętach okazało się, że używanie szczotki na mikroagłębie może ułatwić utrzymanie szczotki i ułatwić jej dystrybucję, zwłaszcza w warunkach niskich zasobów.

Osobiste szczepionki

Wraz z tym, w przypadku nowotworu, w badaniach klinicznych na raka płuc i innych nowotworach płuc, jest prowadzone kilka badań klinicznych.

Platformy szybkiego reagowania

Sukces mRNA i platform wirusowych wektora dla COVID-19 otworzył drogę do szybkiego rozwoju szczepionek przeciwko powstającym chorobotwórcom. Koncepcja biblioteki szczepionek, które mogą być szybko dostosowane do nowych zagrożeń, jest teraz priorytetem globalnej gotowości na pandemię.

Imunizacja pozostaje kamień węgielnym zdrowia publicznego. Ocaliła więcej życia niż jakakolwiek inna interwencja medyczna w historii - szacuje się, że od 1974 roku 154 mln osób zostało uratowanych, zgodnie z badaniem z 2024 roku opublikowanym w The Lancet. Kontynuacyjne inwestycje w badania szczepionkowe, sprawiedliwe dystrybucję i edukację publiczną są niezbędne do utrzymania i rozszerzenia tych osiągnięć. Program szczepień CDC i lekarza.