Co w rzeczywistości powoduje załamanie dziecka?

Występujące w dziecięcych przypadkach nie są przypadkowymi aktami wyzwania. Są to normalna, przewidywalna część rozwoju wczesnego dzieciństwa, prowadzona przez jeszcze dojrzały mózg. Rozumienie podstawowych czynników wywołujących neurologiczne i środowiskowe pomaga rodzicom reagować z empatią, a nie z frustracją.

Neuroznawstwo rozwijającego się mózgu

W tym samym czasie migdała, która przetwarza intensywne emocje, takie jak strach i gniew, jest bardzo aktywna. Ta nierównowaga oznacza, że gdy dziecko jest sfrustrowane, przesytuowane lub przestraszone, ma bardzo ograniczoną zdolność do uspokojenia się. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie HarvardaW tym celu dzieci są szczególnie podatne na "odcielenie emocjonalne". Rozumienie tego pomaga rodzicom zdać sobie sprawę, że dziecko w depresji nie jest manipulacyjne; utoną w uczuciach, których nie potrafi przetwarzać.

Powszechne czynności wywołujące szczegóły

W każdym dziecięcym przypadku występuje różne problemy, ale większość z nich wynika z jednej z tych głównych przyczyn.

  • Szukają niezależności Dzieci są zmuszone do utrzymania swojej autonomii ("Ja to robię!"). Stają się intensywnie sfrustrowane, gdy ich umiejętności ruchowe lub zasady bezpieczeństwa uniemożliwiają im osiągnięcie tego, co sobie wyobrażają. Ten napięcie między pragnieniem a zdolnością jest głównym konfliktem w dzieciństwie.
  • Trudności w komunikacji Dziecko może dokładnie wiedzieć, czego chce, ale nie ma odpowiedniego słownictwa lub artikulacji, aby wyrazić to. Kiedy dorośli nie rozumieją tego, dziecko czuje się nieusłyszane i bezsilne, co prowadzi do wybuchu wybuchu. Rozwój języka zazwyczaj wzrasta około dwóch lat, ale opóźnienia mogą wzmocnić ten wyzwalacz. Nawet dzieci z typowymi umiejętnościami językowymi mogą mieć problemy w tym momencie.
  • Nadwyżka stymulacji Jasne światła, głośne dźwięki, przepełnione przestrzenie lub zbyt wiele wyborów mogą przeciążć dziecko. Ich mózg wciąż uczy się filtrować wpisy zmysłowe. Wycieczka do ruchliwego supermarketu lub imprezy urodzinowej może szybko stać się przytłaczająca, co może spowodować spalenie, które wydaje się pochodzić z nikąd. Nadmiar zmysłowy jest szczególnie powszechny u dzieci z różnicami w procesie zmysłowym, ale wszystkie dzieci mogą osiągnąć punkt przełomu. Kluczowym znakiem jest stopniowe zwiększenie agitacji przed eksplozją powtarzające się ruchy, pokrycie uszu lub zwiększenie przyczepienia.
  • Uśmiech i głód Uśpione lub głodne dziecko wyczerpało zasoby fizyczne potrzebne do radzenia sobie nawet z niewielkimi frustracjami. Stany te dramatycznie obniżają progę rozkładu emocjonalnego. Wielu rodziców uznaje "godę czarownicę" przed śpiączką lub godziną posiłku za najważniejsze okna rozkładu.
  • Regulacja emocjonalna Dzieci są początkujący w identyfikacji i zarządzaniu emocjami, takimi jak gniew, zazdrość lub rozczarowanie. Nie mogą jeszcze używać logiki, aby się pogodzić. Odmówione ciastko lub porwana zabawka wydaje się katastrofą, ponieważ ich zdolność emocjonalna jest nadal surowa.

Proaktywne strategie zmniejszania częstotliwości rozpadu

W przypadku dzieci, które są w stanie przeżyć trudności, w przypadku których nie są w stanie się rozwijać, rodzice mogą znacznie zmniejszyć liczbę problemów, które mogą stać się częste w życiu dzieci.

Zbudowanie routine przewidywalnej

Dzieci rozwijają się dzięki przewidywalności. Spójny codzienny harmonogram posiłków, drzemek, zabawy i spawania tworzy poczucie bezpieczeństwa. 0 do 3 W ramach programu "Rutyna" wprowadzana jest w celu zapewnienia, że w ramach programu "Rutyna" jest wprowadzana w życie odpowiednia informacja o przebiegu, która jest w stanie pomóc w przebiegu czasu.

Nauczanie emocjonalnego słownictwa

Jednym z najsilniejszych środków zapobiegania jest pomoc dziecku w określeniu swoich uczuć. Przewodnik CDC w zakresie inteligencji emocjonalnej W tym artykule zaznaczono, że dzieci uczą się najlepiej poprzez powtórzenie się i przykłady z życia rzeczywistego.

Stworzenie środowiska przyjaznego zmysłowi

Jeśli dziecko jest podatne na nadmierną stymulację, dostosowuj środowisko. Ogranicz czas ekranu przed przejściami, utrzymuj w domu stosunkowo cicho w godzinach wylotów i zaoferuj spokojny róg z miękkimi poduszkami i kilkoma książkami. Kiedy wychodzisz, przyprowadź słuchawki odwołujące hałas lub ulubiony obiekt uspokajający.

Możliwość wyboru w granicach

Dzieci pragną autonomii, więc dając im odpowiednie wybory w wieku może zapobiec walce o władzę. Zamiast powiedzieć: "Załóż płaszcz, " spróbuj: "Czy chcesz nosić czerwony płaszcz czy niebieski płaszcz?" To przesuwa dziecko z pozycji sprzeciwu do pozycji podejmowania decyzji. Kluczem jest tylko oferowanie dwóch lub trzech opcji, które są dla ciebie akceptowalne. Unikaj otwartych pytań, które przepełniają.

Jak zareagować w czasie kryzysu: krok po kroku

Kiedy rozkład jest w pełnym tempie, głównym celem jest bezpieczeństwo i deeskalacja, nie nauczanie lekcji. Próba rozumowania z dzieckiem w tym stanie jest bezużyteczna, ponieważ mózg emocjonalny porwał mózg logiczny. Dziecko nie może cię usłyszeć, przetwarzać języka lub podejmować racjonalnych decyzji. Twoim zadaniem jest być spokojną, stałą kotwicą w burzy.

Pierwsze 30 sekund: bezpieczeństwo i spokój

Najpierw upewnij się, że dziecko nie znajduje się w niebezpiecznej lokalizacji (w pobliżu ulicy, w ostrych rogu lub spadających przedmiotów). Następnie wpadnij na poziom oczu i oddechnij głęboko. Twoja spokojna obecność jest zaraźliwa. Mów w cichy, niski ton. Unikaj zadawania pytań takich jak "Co się dzieje?" ponieważ nie potrafią to wyrazić. Zamiast tego powiedz po prostu: "Jestem tu, jesteś bezpieczny".

Ta współregulacja emocjonalna jest podstawą, która pomaga im się uspokoić.

Uważaj na to, co czujesz, nie poddając się

W przypadku, gdy dziecko jest w stanie się uspokoić, możesz ponownie sprawdzić, co się stało. W przypadku, gdy dziecko się uspokoi, możesz ponownie sprawdzić, jeśli jest to odpowiednie. W przypadku, gdy dziecko się uspokoi, możesz ponownie sprawdzić, jeśli jest to odpowiednie.

Kiedy używać rozpraszania, a kiedy nie utrzymywać miejsca

U młodszych dzieci (1218 miesięcy) i wczesnych zaburzeń rozproszenia działa dobrze. Na przykład wskazywanie ptaka na zewnątrz lub oferowanie innej zabawy może zmienić ich koncentrację. Jednak u starszych dzieci lub pełnoletnich rozproszeń rozproszenie może się czuć nieważne. W takich przypadkach utrzymywanie miejsca siedząc spokojnie w pobliżu bez próby naprawy pozwala dziecku przetworzyć emocje i w końcu wrócić do ciebie w celu komfortu. Zaufaj swoim instynktom: jeśli dziecko wydaje się otwarte na przekierowanie, spróbuj; jeśli jest zamknięte w nieszczęście, pozostań obecny.

Władza dotyku fizycznego

Niektóre małe dzieci ułatwiają delikatne dotknięcie podczas spadku, podczas gdy inne potrzebują miejsca. Nie ma dostosowanego do wszystkich podejścia. Uważaj na wskazówki dziecka. Jeśli się na ciebie opiekują, daj mu delikatne przytuśnięcie lub obraż się plecami. Jeśli odciąga się lub wystrzeli, daj mu kilka metrów przestrzeni, pozostając w pobliżu.

Długotrwałe rozwój emocjonalny

W każdym wypadku jest okazja do nauczania umiejętności regulowania emocji - nie w czasie burzy, ale w spokoju, który następuje. Z czasem konsekwentne reakcje budują inteligencję emocjonalną i odporność dziecka. Praca, którą teraz wykonujesz, stanowi podstawę do tego, jak będą radzić sobie ze stresem, konfliktami i rozczarowaniami przez resztę życia.

Modelowanie regulacji emocjonalnej

Dzieci uczą się obserwując. Kiedy zachowujesz spokój w swoich frustracjach, okazujesz, jak wygląda regulacja. Głosnie mów do siebie: "Zdenerwuję się, że samochód nie uruchomi się. Wzię głęboki oddech i spróbuję ponownie". To pokazuje dziecku, że dorośli też mają duże uczucia i że te uczucia można kontrolować konstruktywnie.

Nauczanie umiejętności rozwiązywania problemów

Po całkowitym przejściu (które może trwać 20 minut lub więcej) połącz się z osobą w czasie krótkiej i prostej rozmowy. "Mieliśmy trudne czasy, gdy musieliśmy opuścić plac zabaw. Następnym razem możemy ustawić dwa minuty ostrzeżenia i wybrać ulubioną piosenkę, którą będziemy mogli zagrać w drodze do samochodu".

Wręczność w uczenie się emocjonalnie

Wykonując scenariusze, zachęcaj dzieci do udawania zabawy z lalkami, marionetkami lub zwierzętami, w których grają: lalka, która jest smutna, że skończyła kolej, lub niedźwiedzie, które są zły, ponieważ nie może mieć innego ciasteczka. Czuję się tak /Janan Cain lub Czas spokoju W tym celu można wykorzystać sztukę: rysunek twarzy, które pokazują różne emocje i rozmowy o nich.

Wzmocnienie odporności w małych wyzwaniach

Wzmocnienie buduje się nie poprzez unikanie frustracji, ale poprzez doświadczenie zarządzalnych dawki jej w ramach wspierających relacji. Pozwolić dziecku walczyć z odpowiednimi do wieku wyzwaniami umieścić na własnych butów, rozwiązywać prostą zagadkę, czekać minutę na twoją uwagę.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

W przypadku, gdy wpadki są normalne, niektóre schematy mogą wymagać rozmowy z pediatrą lub specjalistą od rozwoju dziecka.
- W większości przypadków upady trwają dłużej niż 25 minut i trudno je złagodzić.
- Dziecko rani się lub innych podczas wybuchu, albo celowo, albo nie celowo.
- Występują kilka razy dziennie bez wyraźnych wyzwalaczy lub wydają się całkowicie odłączone od sytuacji.
- Czujesz się niezdolny do zarządzania nimi lub wpływają one na twoją relację z dzieckiem, powodując, że unikajesz czynności lub czujesz się zdenerwowany.
- Twoje dziecko ma opóźnienia w mowie, umiejętnościach społecznych lub innych etapach rozwoju.

Wczesne interwencje mogą zidentyfikować zagadnienia, które są podstawą, takie jak trudności z przetwarzaniem danych zmysłowych, opóźnienia językowe lub niepokój. Zdrowe dzieci.org porady AAP W przypadku dzieci, które mają problemy, pediatra może wykluczyć również problemy medyczne, takie jak infekcje ucha, alergie pokarmowe lub zaburzenia snu, które mogą przyczynić się do podrażnienia.

Duża wizerunek: cierpliwość i połączenie

Występujące w czasie burzy nie są oznaką złego rodzicielstwa ani trudnego dziecka. Są to normalna część rozwoju ludzkiego mózgu, który pewnego dnia będzie w stanie spokojnie się odtworzyć. Rozumiejąc przyczyny, wdrażając proaktywne strategie i reagowując z współczuciem podczas burzy, budujesz fundament zaufania i odporności emocjonalnej, która będzie służyła dziecku przez całe życie. Każdy zwalenie przeprowadzony cierpliwością jest krokiem w kierunku silniejszej więzi rodziców-dzieci. Pamiętaj, aby rozszerzyć to samo współczucie do siebie.